Γρηγόρης-Κοσσυβάκης

Ο Γρηγόρης Κοσσυβάκης του Νικηφόρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Μαθήτευσε στο 7ο Γυμνάσιο Παγκρατίου, φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών και από το 1976 είναι μάχιμος Δικηγόρος Αθηνών, με ειδικότητα στο Εργατικό Δίκαιο. Βιώνει το προνόμιο, από μεν τον πατέρα του να κατάγεται από Ηπειρώτες προγόνους που πρωταγωνίστησαν σε όλους τους απελευθερωτικούς και αντιστασιακούς αγώνες του Ελληνικού Έθνους, ήδη πριν το 1821 μέχρι και την Εθνική Αντίσταση 1942-1944, από δε τη μητέρα του να κατάγεται από Αιγαιοπελαγίτικες και Μικρασιατικές γενιές, με αντίστοιχη αγωνιστική συμβολή και οδυνηρές εμπειρίες προσφυγιάς, διωγμών, φυλακίσεων και εξοριών. Ο απόηχος των προγονικών του παραδειγμάτων, του επέβαλε τη συμμετοχή του στο φοιτητικό κίνημα κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία, «εκτιμώντας» την αντιστασιακή του δράση, τον «φιλοξένησε» στο κολαστήριο του ΕΑΤ-ΕΣΑ, τον συμπεριέλαβε στον κατάλογο με τους πλέον επικίνδυνους για το δικτατορικό καθεστώς «αναρχικούς» φοιτητές και του στέρησε επί τριετία τη δυνατότητα να λάβει το πτυχίο του. Στην πορεία της ζωής του, ο παρών συγγραφέας, συνθέτοντας προγονικές και προσωπικές κοινωνικές εμπειρίες, επέλεξε ως Δικηγόρος να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων, προάγοντας με συνέπεια, μείζονος σημασίας δικαστικές εργασιακές διεκδικήσεις. Παράλληλα, θεωρώντας καθήκον την ανιδιοτελή συμμετοχή του στα κοινά, αποδέχτηκε τις τιμητικές προτάσεις του «Συνασπισμού της Αριστεράς» να είναι υποψήφιος Βουλευτής στην Άρτα κατά τις εθνικές εκλογές 1989, 1990, 1996 και στην Αθήνα το 2000. Άρθρα του, για καίρια πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί κατ’ επανάληψη σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά των Αθηνών και της Επαρχίας.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μαίανδρος το βιβλίο του “Ο ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ”, το οποίο πραγματεύεται – διά της αφηγήσεως του ιδίου του Μάρκου – την ιστορική προέλευση των προγόνων του Μποτσαραίων, και εκτός των άλλων εμπεριέχει στις ιστορούμενες πτυχές του και ποικίλες πληροφορίες που αφορούν άγνωστες στιγμές της ζωής του, καθώς και τις περιγραφές των άγριων μαχών μεταξύ των αρειμάνιων Σουλιωτών και των πολλαπλάσιων σε αριθμούς Τουρκαλβανών μισθοφόρων του αιμοβόρου και δόλιου Αλή πασά, τις ανείπωτες σφαγές των άοπλων γυναικοπαίδων, τη μυθιστορική απόκρυψη, διάσωση και, εν τέλει, την «οδύσσεια» της διαφυγής των ελαχίστων που γλύτωσαν εκεί.

Επιμέλεια συνέντευξης για το ΣημειΩματάριο: Άννα Ρω

Πρόσφατα εκδόθηκε το έργο σας;

Η πλέον πρόσφατη συγγραφή μου είναι το βιβλίο με τίτλο: «Ο ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ», το οποίο θεωρώ και έργο ζωής, εφ’ όσον ο συγκεκριμένος ήρωας υπήρξε το κορυφαίο ίνδαλμά μου παιδιόθεν, εν γνώσει μου ότι ήταν και εξ αίματος συγγενής μου, πληροφορία διασωζόμενη στην προφορική πατρογονική παράδοση της οικογενείας μας, την οποία είχα την μεγάλη χαρά να τεκμηριώσω με επίσημα έγγραφα από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, τα οποία και παραθέτω στο εν λόγω βιβλίο μου.

Η δύναμη του βιβλίου σας εντοπίζεται;

Αλλά εάν για τον ήρωα Μάρκο Μπότσαρη είχαν ήδη γραφεί σχεδόν τα πάντα από προηγουμένους και αξιώτερους από εμένα συγγραφείς και ποιητές, τολμώ να καταγράψω ότι κι εγώ συνεισέφερα με το βιβλίο μου στην ολοκλήρωση της υμνογραφίας του, «αναθέτοντάς του να μας διηγηθεί ο ίδιος» τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, που τα βίωσε τραγικά μέσα σε μια σχεδόν άγνωστη εποποιία των Σουλιωτών γενικότερα και στον παρ’ ολίγον ολοκληρωτικό χαλασμό της ιστορικής φάρας των Μποτσαραίων στη Μονή Σέλτσου τον Απρίλιο 1804.
Και αυτή η -μοναδικής ιστορικής αξίας- προσέγγισή του, θεωρώ ότι είναι η ιδιαίτερη δυναμική του βιβλίου μου, που ελπίζω να γίνει απόκτημα των νέων Ελληνίδων και Ελλήνων.

Για όσους εντρυφούν στις «πτυχές» της ιστορίας, ανασκαλεύοντας σημαντικά γεγονότα, τα κρυφά αίτιά τους και τις κοσμογονικές συνέπειές τους, σε συνδυασμό με τίς εξαιρετικές προσωπικότητες που τα προκάλεσαν, τα επηρέασαν και καταξιώθηκαν μέσα από αυτά, το βιβλίο με τίτλο : «Ο Μάρκο Μπότσαρης αφηγείται», εμπεριέχει όλα τα παραπάνω στοιχεία που ελκύουν και γοητεύουν τούς ιστοριολάγνους αναγνώστες.

Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ότι…

Ο ήρωας Μάρκο Μπότσαρης διέθετε δύο στοιχεία που ήταν εντελώς ιδιαίτερα και κατά την άποψή μου τον αναδεικνύουν σε κορυφαία προσωπικότητα της Επαναστάσεως του 1821!
Το πρώτο στοιχείο είναι τα σπάνια προτερήματά του Μάρκου, ήτοι τόσο των πολεμικών ικανοτήτων του, όπου η στρατηγική ιδιοφυϊα του συνταίριαζε με την ασύγκριτη παλληκαριά του, όσο και των ιδιοτήτων του χαρακτήρα του, όπου συνυπήρχαν αρμονικά η σεμνότητα και η ανιδιοτέλεια, η εντιμότητα και η ευθυκρισία, η αυτοθυσία και η μεγαλοσύνη ψυχής.
Μάλιστα πρόκειται για χαρακτηριστικά ιστορικά καταγεγραμμένα και αφειδώς επαινούμενα τόσο από τους κορυφαίους συμπολεμιστές του, όπως λ.χ. ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, όσο και από επιφανείς αρχηγούς των άσπονδων αντιπάλων του Τουρκαλβανών!!!
Όμως έχουν μείνει μνημειώδεις και οι αναφορές σ’ αυτόν από τους πλέον γνωστούς Ευρωπαίους και Αμερικανούς λογίους, συγγραφείς και ποιητές του 19ου αιώνα, με εξέχοντες υμνωδούς του τον Γάλλο Βίκτωρα Ουγκώ και τον Βρεττανό Λόρδο Μπάϋρον.
Το δεύτερο ιδιαίτερο στοιχείο είναι η πολυτιμότητα της ύπαρξής του, των καθοριστικών για την εξέλιξη της επαναστάσεως πολεμικών σχεδιασμών και κατορθωμάτων του, αλλά και της συμβολής του ίδιου του θανάτου του, ως ανυπολόγιστης αξίας ωφέλη στην διάσωση της ελληνικής παλιγγενεσίας του 1821, της καίρια συκοφαντημένης και επικίνδυνα απαξιωμένης εκείνους τους καιρούς από τις εμφύλιες έριδες των επαναστατών.

Οι συνταξιδιώτες στο συγγραφικό σας ταξίδι;

Ορισμένοι ιδιαιτέρως εκλεκτοί από τους παραπάνω ήρωες των αναγνωσμάτων μου «συνταξίδευαν» μαζί μου και «με παρότρυναν» στις -περί αυτών και των τόπων πού έδρασαν- ιχνηλασίες μου, εφ’ όσον όντως θεωρώ ότι: «η σημασία στη λεπτομέρεια» είναι ο προθάλαμος για την πληρέστερη συγγραφή περί παντός επιθυμητού.
Ωστόσο, «εκ των ουκ άνευ» παροτρυντικών αναγνωσματικών στοιχείων, ιδίως υπό την έποψη της δικής μου γλωσσικής επάρκειας, υπήρξε η εντρύφησή μου στα έργα του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, αρχικά μεν στον «Υμνο εις την Ελευθερίαν» και επέκεινα -κατά τα Λυκειακά έτη μου- στο κορυφαίο έργο του, τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους».
Εν συνεχεία, στα φοιτητικά χρόνια, μυσταγωγική υπήρξε η μέθεξή μου με το κορυφαίο «Αξιον Εστί» του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη, η μελοποίησή του οποίου από τον γιγάντιο Μίκη Θεοδωράκη μου προσέφερε, κατά τα επώδυνα για εμένα χρόνια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974), την μουσική υπόκρουση των κρυφών λογισμών μου για τις συγγραφές που κυοφορούσα.

Τα πιο δυνατά έργα στο αναγνωστικό σας καταθετήριο;

Ακόμη και πριν μάθω ο ίδιος να διαβάζω, ήμουν ήδη κοινωνός των άθλων του Ηρακλή και του Θησέα, του Αχιλλέα και του Εκτορα, των Μαραθωνομάχων, των Σαλαμινομάχων και των 300 του Λεωνίδα, καθώς και της εποποιίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Εν συνεχεία, με την σχολική μου θητεία και την δυνατότητα της προσωπικής πλέον αναγνωστικής μου ευχέρειας, ακολούθησαν οι εντρυφήσεις μου στα ακριτικά έπη τού Διγενή, στον θρύλο του «μαρμαρωμένου» βασιλιά, στους αρματωλούς και κλέφτες, στους Σουλιώτες και στην παλιγγενεσία του 1821.Στα γυμνασιακά μου χρόνια που ακολούθησαν και πέραν των σχολικών βιβλίων, είχα τις πρώτες περιληπτικές γεύσεις της παγκόσμιας ιστορικής λογοτεχνίας μέσω των εξαιρετικών εκδόσεων των «Κλασσικών Εικονογραφημένων» της 10ετίας 1950-1960 αλλά και τα υψηλής ποιότητος αναγνώσματα από την περίφημη «Διάπλαση των παίδων», με κείμενα του Αλεξανδρου Παπαδιαμάντη, του Γρηγορίου Ξενόπουλου κ.λπ.

Ένα προσωπικό θετικό – αρνητικό σημείο ορόσημο;

Ασφαλώς, κάποιες συγκεκριμένες αναγνώσεις ή ακούσματα υπήρξαν οι αιτίες -το θετικό σημείο/ορόσημο- που ενεργοποίησαν τις εγγενείς μου επιθυμίες προς συγγραφή γενικότερα και ιστορικών θεμάτων ειδικότερα.
Αυτό ήταν οι εξαιρετικές αφηγηματικές ικανότητες, τόσο του πατέρα μου, όσο και της μητέρας μου, ανθρώπων που είχαν έντονες έως τραυματικές βιωματικές εμπειρίες κατά την δραματική 10ετία 1940-1949, αλλά είχαν και διαχρονική αναγνωστική «βουλιμία» αμφότεροι.

. Η πρώτη φορά απέναντι στη λευκή σελίδα.

Η μακροχρόνια επαγγελματική μου ενασχόληση (45 έτη στην ενεργό και μαχόμενη δικηγορία), με παρεμπόδισε χρονικά στην συγγραφική μου καθέλκυση, συγχρόνως όμως, μου παρέσχε και την υλική δυνατότητα «να αποπλεύσω» -κατά τα πρώτα έτη του 21ου αιώνα- για τα ποθητά πελάγη της ιστορικής συγγραφής.
Ετσι λοιπόν προέκυψαν: αρχικά εν έτει 2007 το βιβλίο μου «ΙΔΟΥ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ», στις εκδόσεις «ΑΓΚΥΡΑ» (και συνολικά με 5 έκδόσεις και μετάφραση στα Αγγλικά), εν συνεχεία, κατά το έτος 2009, στις Εκδόσεις «ΚΑΔΜΟΣ» το βιβλίο μου «ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ» (ήδη με 7 εκδόσεις), ενώ το έτος 2020 εκδόθηκε στις Εκδόσεις «ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΩΡΑ» το βιβλίο μου «ΟΙ ΠΡΩΤΟΕΛΛΗΝΕΣ ΜΙΝΥΕΣ», που διανύει ήδη την 2η έκδοσή του.


Λεπτομέρειες για το βιβλίο Ο ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ: https://menandros.gr/shop/o-marko-mpotsaris-afigeitai/

Πηγή βιογραφικού & φωτογραφιών: https://www.ianos.gr/persons/view/detail/persons/kossivakis-nikif-grigoris-0068112 & ARTS RP

Άννα Ρω

Μεταξύ άλλων έχω επιλέξει να είμαι συγγραφέας. Μ` αρέσει ο δρόμος της ποίησης. Και του θεάτρου. Γράφω ότι μου υπαγορεύει ο νους μου. Άλλοτε μικρές ιστορίες, άλλοτε στίχους, άλλοτε μακρά οδοιπορικά και υπογράφω τα άρθρα και τα συγγραφικά μου έργα ως Άννα Ρω.

Αφήστε ένα σχόλιο