You are currently viewing Στέργιος Φωτόπουλος: “Αναφυλαξία”, νέα ποιητική συλλογή για την ανθρώπινη ύπαρξη, τις κοινωνικοπολιτικές πτυχές και τον έρωτα

Ο Στέργιος Φωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989. Έχει λάβει διδακτορικό δίπλωμα στον τομέα της Επικοινωνίας και των Μέσων Ενημέρωσης από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών. Θέμα της διατριβής του ήταν η ευρωπαϊκή δημόσια σφαίρα και η διαδικασία του κορυφαίου υποψήφιου (Spitzenkandidaten) για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Παράλληλα, είναι απόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ είναι κάτοχος μεταπτυχιακών τίτλων στην Ευρωπαϊκή Πολιτική από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέβεν και στην Επικοινωνία από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών. Εργάζεται στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο τμήμα παρακολούθησης και ανάλυσης των μέσων ενημέρωσης. Άρθρα και μελέτες του έχουν δημοσιευτεί και παρουσιαστεί σε ακαδημαϊκά περιοδικά και συνέδρια.

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Ελεγείας Χρόνος (εκδόσεις Βακχικόν 2021) και Αυτεπίγνωσης Επίμετρο (εκδόσεις Βακχικόν 2022), ενώ ασχολείται και με τη μουσική. Η Αναφυλαξία είναι η τρίτη ποιητική του συλλογή.


Επιμέλεια συνέντευξης για το ΣημειΩματάριο: Άννα Ρω

Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με σημεία στίξης θα ήταν;

Μάλλον θαυμαστικό, καθώς δίνω και δίνομαι με ένταση και χωρίς αστερίσκους.

Η ανυπέρβλητη δύναμη του λόγου βασίζεται…;

Θα έλεγα ότι βασίζεται στην ικανότητά του να συνδέει ανθρώπους συναισθηματικά.

Τα πιο δυνατά έργα στο αναγνωστικό σας καταθετήριο;

Οι «Λέξεις» του Σαρτρ, η «Δίκη» του Κάφκα, η «Πτώση» του Καμύ, και οι τρεις τόμοι ποίησης του Τάσου Λειβαδίτη. Αριστουργήματα.

Ένα προσωπικό θετικό – αρνητικό σημείο ορόσημο;

Το πιο θετικό ορόσημο της ζωής μου είναι η γέννηση της κόρης μου και η στιγμή που την κράτησα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου.

Μπορεί αυτό να σας οδήγησε στη συγγραφή;

Σίγουρα ναι.

Ο δρόμος της συγγραφής χαρτογραφεί τον δρόμο προς την αυτογνωσία;

Πιστεύω πως ναι. Μπορεί να μας οδηγήσει μ’ έναν θεραπευτικό τρόπο στην αυτεπίγνωση. Αποτελεί μια εκφραστική και ψυχοθεραπευτική διαδικασία.

Είναι ο συγγραφέας θεράπων των λέξεων;

Θεωρώ πως είναι θεραπευτής των λέξεων. Αρκεί μόνο να σκεφτούμε τους προβληματισμούς και τα συναισθήματα που δύνανται να επιφέρουν οι ιδέες ενός καλού βιβλίου.

Οι συνταξιδιώτες στο συγγραφικό σας ταξίδι;

Είναι μοναχικό, σε αντίθεση με το ταξίδι της ζωής.

Πρόσφατο έργο σας;

Η τρίτη μου ποιητική συλλογή που τιτλοφορείται «αναφυλαξία» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Στέργιος Φωτόπουλος: “Αναφυλαξία”

Το κέντρο βάρος του;

Η ανθρώπινη ύπαρξη, κοινωνικοπολιτικές πτυχές, και ο έρωτας.

Πάνω απ’ το έρεβος ακροβατώ
με μελάνι και ρόδα στα δάχτυλα
για υπερπόντιους τόπους κινώ
με οδηγό της λήθης τα άδηλα

Από φωτιές και πλημμύρες περνώ
στα πιο ανείπωτα σκοτάδια θα βρεθώ
με χέρια γυμνά σκάβοντας βιώματα
στης τσακισμένης μνήμης τα χώματα

Από την ποιητική συλλογή του Στέργιου Φωτόπουλου “αναφυλαξία”

Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ότι…;

Είναι ειλικρινές, κατασταλαγμένο, και (ελπίζω) εμβριθές.

Μυθοπλασία & Πραγματικότητα είναι αντίρροπες δυνάμεις;

Παρά τη φαινομενικά αντιθετική τους φύση, πιστεύω ότι μπορούν να συνυπάρξουν, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αλληλοεπιδρούν και αλληλοσυμπληρώνονται.

Ο κόσμος του συγγραφέα συνίσταται…;

Από τη μνήμη, τον εσωτερικό του κόσμο που διαμορφώνεται ποικιλοτρόπως μέσω εμπειριών, διαβασμάτων, ταξιδιών και άλλων πτυχών, και την ικανότητά του να παρατηρεί.

Νιώθω πως αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να `ναι το σπίτι μας.1 Πού κατοικεί το όραμά σας;

Φοβάμαι ότι δεν το έχω βρει ακόμη. Καθημερινώς, προσπαθώ, με ευγένεια και ειλικρίνεια.

Αν ήσασταν προ του διλλήματος να προικοδοτήσετε με κάτι τον κόσμο, τι θα ήταν αυτό;

Μάλλον θ’ ακουστεί τετριμμένο αλλά νομίζω ότι είναι το πιο θεμελιώδες αγαθό: Υγεία!

Η δύναμη του βιβλίου συνίσταται;

Είναι πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη. Ανήκω στη γενιά που βίωσε στα μαθητικά χρόνια, ιδιαίτερα σημαντικά για τη διαμόρφωση του ανθρώπου, την προσπάθεια μετάβασης από την αναλογική στην ψηφιακή εποχή. Χωρίς να παραβλέπω το πλήθος πλεονεκτημάτων των ψηφιακών σχημάτων, θεωρώ το βιβλίο ως το πιο ευγενές και πιο ρομαντικό μέσο της γνώσης. Μπορεί να μεταδώσει γνώση και πληροφορία πολλές φορές με εύγλωττο τρόπο, να ενθαρρύνει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, της φαντασίας και της δημιουργικότητας, να (επαν)ενεργοποιήσει συναισθήματα, και να (ανα)τροφοδοτήσει την έμπνευση των αναγνωστών. Σήμερα, αν και έχουμε εύκολη και άφθονη πρόσβαση στη γνώση και την πληροφορία, φοβάμαι ότι ορισμένες φορές, αυτό το προνόμιο που προσφέρεται μέσω της οθόνης μπορεί να υπονομεύσει την ικανότητα επικέντρωσης, προσήλωσης.

Αντί βιβλίου τι;

Οθόνη‧ ας μην είμαι ο απόλυτος μπούμερ.

Ένας τίτλος – στίχος ως δείκτης του μέλλοντος;

«Ρόδα αειθαλή» του Τίτου Πατρίκιου.

Κι ένας αγαπημένος;

«Οι γυναίκες με τ’ αλογίσια μάτια» του Τάσου Λειβαδίτη.


Διαβάστε ένα απόσπασμα της ποιητικής συλλογής

Φωτογραφίες- Βιογραφικό: Εκδόσεις Βακχικόν

1. Απόσπασμα από το ποίημα: «Αυτοκράτωρ Ιουλιανός προς φιλόσοφον» του Γιώργου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Άννα Ρω

Μεταξύ άλλων έχω επιλέξει να είμαι συγγραφέας. Μ` αρέσει ο δρόμος της ποίησης. Και του θεάτρου. Γράφω ότι μου υπαγορεύει ο νους μου. Άλλοτε μικρές ιστορίες, άλλοτε στίχους, άλλοτε μακρά οδοιπορικά και υπογράφω τα άρθρα και τα συγγραφικά μου έργα ως Άννα Ρω.

Αφήστε ένα σχόλιο