You are currently viewing Στην κοιλάδα της Φλάνδρας, από τον ΣημειΩματογράφο του Σαββάτου

Στην κοιλάδα της Φλάνδρας, από τον ΣημειΩματογράφο του Σαββάτου

Στην κοιλάδα της Φλάνδρας
κάθε Απρίλη
φτάνουν τα κορίτσια με τις κόκκινες φορεσιές
ξεμυτάνε από τον κόρφο της γης
και τραγουδούν στα παλληκάρια
που κοιμούνται στο υγρό χώμα.
Στην κοιλάδα της Φλάνδρας
η νύχτα σκύβει χαμηλά
και σαν καλή μητέρα απαλά νανουρίζει
τα νιόφερτα τρυφερά κορίτσια.
Ξένε μην ξεχάσεις αν περάσεις από την κοιλάδα της Φλάνδρας
να ποτίσεις τη γη
να ανάψεις τ` αστέρια
το φως ποτέ να μη σβηστεί
και πάλεψε ξέν
ε, στη θλίψη μη δώσεις ξανά τη χαρά ν` αναστηθεί.


Πόσος κοντινός και δικός μας μοιάζει ο κόσμος όταν η ποίηση καταργεί τα σύνορα.

In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields

Κάποιες πληροφορίες: https://el.wikipedia.org/wiki/In_Flanders_Fields

Πηγή φωτογραφίας: https://commons.wikimedia.org/w/index.php?search=%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B1&title=Special:MediaSearch&go=Go&type=image

ΣημειΩματογράφος του Σαββάτου

Είμαι ο ΣημειΩματογράφος του Σαββάτου. Δεν έχω πολλά να σας πω. Δεν ξέρω ακόμα καλά τον εαυτό μου ούτε τον κόσμο. Προς το παρόν διεκδικώ μια θέση στο καράβι των "μη επιστρεπτέων" ταξιδιών και σας διαβεβαιώνω ότι αυτή η περιπλάνηση είναι... είναι σαν λέμε Ζω. Έχω κι ένα μυστικό. Χωράμε πολλοί σ` αυτό το καράβι.

Αφήστε ένα σχόλιο