Ανασκαφές, Δεκαπενταύγουστος
Στο τραπέζι του πρωινού βασιλεύει αναταραχή. Χαρούμενη αναταραχή.
-Πού θα πάμε να δούμε ένα πανηγύρι;
-Να πάμε στον Άγιο Νικόλαο. Γιορτάζει η μεγάλη εκκλησία της Παναγίας.΄
-Όχι να πάμε σ ένα μικρό μέρος όπου οι άνθρωποι είναι αμόλυντοι, αυθεντικοί και
να μην έχει πολλούς τουρίστες, αντιπροτείνει ο Olivier.
Τελικά διαλέγουν να πάνε στην Κριτσά , όπως τους προτείνει η Τάνια, στην εκκλησιά
της Κερά Παναγιάς. Φεύγουν το σούρουπο σε κομβόι για το πανηγύρι.
Η Τάνια δεν συμμερίζεται τη χαρά των Γάλλων φίλων της.
–Αύριο φεύγουν ο Μάνος κι ο Γιάννης για Αθήνα, ψιθυρίζει στην Μυρτώ. Δεν είναι
μόνο που θα τον στερηθώ, αλλά φοβάμαι. Δεν ξέρω τι τον περιμένει εκεί πίσω.
-Κι εγώ τα ίδια σκέφτομαι, αποκρίνεται η Μυρτώ. Χτες τηλεφώνησα στη μάνα μου
και δεν την άκουσα καλά. Φοβάμαι μήπως μού κρύβει πράγματα για τον αδερφό
μου.
Η Τάνια απλώνει το χέρι της προς τον Μάνο. Είναι σκυθρωπός και αμίλητος. Μια
βαριά σιωπή τους βαραίνει, που δείχνει ακόμα πιο αβάσταχτη μέσα στο κέφι της
γιορτής.
Η Claire ενσκήπτει σαν σίφουνας.
-Ελάτε, πάμε να διαλέξουμε μεζέδες στον μπουφέ. Να μού εξηγήσετε κι εμένα. Δεν
ξέρω όλα τα φαγητά, είμαι περίεργη, θέλω να τα δοκιμάσω.
Ελάτε πάμε, τους τραβάει κι ο Γιάννης. Δεν ήρθαμε δα και σε κηδεία. Αχ, τι θα κάνω
με σάς τους δύο!
Νά, ήρθε κι ο θείος σου, χαμογελάει και τής δείχνει προς τη μεριά του Νικήτα, που
γεμίζει πλαστικά ποτήρια με κόκκινο κρασί.
Να ζήσει η Κρήτη κι οι Κρητικοί, φωνάζει καθώς τσουγκρίζει. Τη φώτισή σου ,
Παναγιά μου.
-Οι Κρητιτσοί, το τσι με κάπα, ψιθυρίζει ο Μάνος στο αυτί της Τάνιας.
Εκείνη του χαμογελάει.
Πώς ξέρεις πάντα να μού λες αυτό που χρειάζομαι;
Στη μιαν άκρη της πλατείας είναι στημένα τα όργανα. Οι λυράρηδες κι οι δυο
τραγουδιστές. Τα πιτσιρίκια παίζουν κρυφτό και χώνονται κάτω από την εξέδρα.
Τα μαζεύουν λίγο μετά, όταν βγαίνουν στο κέντρο οι χορευτές. Λεβεντόκορμοι,
όμορφοι, σαν αρχαίοι θεοί. Σοβαροί, χορεύουν περήφανα στους ήχους της κρητικής
λύρας. Χτυπάνε δυνατά τα στιβάνια τους πάνω στις πλάκες κι ο πρώτος υψώνεται
σα να θέλει ν απογειωθεί στους αιθέρες.
Ο Γάλλος διευθυντής σιγομουρμουρίζει.
-Λίγο ακόμα και θα ξυπνήσουν και τον Πλούτωνα στα έγκατα της γης!
Ο Herve ψάχνει την Τάνια με τα μάτια
– Όλα αυτά για την Madonna, της λέει. Εσείς οι Έλληνες κρατάτε πάντα μέσα σας
κάτι το παγανιστικό.
-Ξέχασε για λίγο το folklore και δες με τα μάτια της καρδιάς, του λέει εκείνη, καθώς
απομακρύνεται.
-Πότε θα πας στον Ευαγγελισμό, Μάνο; Να προσέχεις. Σ έχω ένοια. Να προσέχεις με
ποιον μιλάς. Να προσέχεις ποιος σε ακούει. Οι καιροί είναι δύσκολοι.
Εκείνος της σφίγγει το χέρι και σωπαίνει.
Θα μού λείψεις, Τάνια.
Στην εξέδρα κάποιοι αυτοσχεδιάζουν με μαντινάδες. Όταν έρχεται η ώρα για το
Πότε θα κάνει ξαστεριά, όλο το χωριό τραγουδάει, όρθιο .Μερικοί δακρύζουν. Ένα
ρεύμα συγκίνησης περνάει και στην ομάδα των Γάλλων. Σηκώνονται όρθιοι κι αυτοί.
-Τι βραδιά κι αυτή! Λέει η Berenice. Δεν θα την ξεχάσω ποτέ!
Σηκώνονται να φύγουν από τους πρώτους, όταν ακόμα το κέφι είναι στο ζενίθ.
Όμως όχι για το σπίτι της ανασκαφής. Ο Herve ρίχνει την ιδέα να κατηφορίσουν ως
το mare nostrum. Ζητάνε στον Μάνο και στον Γιάννη να φέρουν την κιθάρα από το
αυτοκίνητο.
-Αύριο φεύγετε. Θέλετε να μάς παίξετε ελληνικά τραγούδια;
Βολεύονται όλοι ένα γύρω στην αμμουδιά και στα βραχάκια. Δυο μπουκάλια κρασί
περνάνε από χέρι σε χέρι. Η θάλασσα είναι ήσυχη. Ο Μάνος φέρνει την κιθάρα κι ο
Γιάννης παίρνει να τραγουδάει.
-Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς. Θεοδωράκης, Μαρκόπουλος,
Χατζιδάκης, Λοίζος . Τραγούδια όμορφα, αξέχαστα, που η χούντα μάταια πασχίζει
να τα ρίξει στη λήθη. Οι Γάλλοι κρατάνε τον ρυθμό με τα χέρια τους.
-Αυτό που μάς προσφέρετε απόψε εδώ, εσύ κι οι φίλοι σου, λένε στην Τάνια, είναι
ανεκτίμητο! Δεν θα αρκούσε μια σειρά διαλέξεις κατά των συνταγματαρχών, να μάς
το μεταδώσει. Σάς ευχαριστούμε.
-Η ζωή είναι τόσο απλή κι όμορφη. Εμείς οι άνθρωποι την κάνουμε περίπλοκη,
ακούγεται η Μυρτώ.
Μένουν στην ακροθαλασσιά, ώσπου το φεγγάρι αρχίζει να χαμηλώνει.
-Ήταν μια αξέχαστη βραδιά!
Τους σφίγγουν τα χέρια και παίρνουν το δρόμο για τα δωμάτιά τους.
Βιάζεται ν απομακρυνθεί κι η Τάνια.
-Καλή επιστροφή, αγαπημένε μου. Να προσέχεις.
https://simiomatario.gr/category/simiomatografoi/simeiomatario-tis-manias-fertaki
