Η Τριλογία της Κοπεγχάγης αναγνωρίζεται σήμερα ως το αριστούργημα της Tove Ditlevsen, μιας από τις πλέον σημαντικές φωνές της δανέζικης λογοτεχνίας του 20ού αιώνα και πρωτοπόρου της εξομολογητικής γραφής. Η Παιδική ηλικία (1967) αφηγείται την ιστορία ενός «απροσάρμοστου» παιδιού που μεγαλώνει σε μια εργατική γειτονιά της Κοπεγχάγης και αποφασίζει, πάση θυσία, να γράψει ποιήματα· τα Νιάτα (1967) περιγράφουν τις πρώτες εμπειρίες μιας νεαρής γυναίκας στα άγνωστα εδάφη της σεξουαλικότητας, της εργασίας και της αυτονομίας. Στην Εξάρτηση (1971), η Ditlevsen συνεχίζει να αυτοβιογραφείται μιλώντας για τους τέσσερις γάμους της. Ο πρώτος της σύζυγος, γνωστός άνθρωπος των γραμμάτων, τη βοήθησε να εκδώσει τα ποιήματά της, ενώ ο τρίτος, ένας δόλιος και χειριστικός γιατρός, την ενθάρρυνε να βυθιστεί στον εφιάλτη της εξάρτησης από τα ναρκωτικά.
Η αφηγήτρια, με χιούμορ και μελαγχολία, παλεύει διαρκώς στην πολυτάραχη ζωή της να συμφιλιώσει τη συγγραφική της κλίση με ρόλους διαδοχικούς και αντιμαχόμενους: κόρη, σύζυγος, μητέρα, εξαρτημένη…
Η Ditlevsen γράφει για τη γυναικεία εμπειρία και ταυτότητα με ζωντάνια και εξαιρετικά σύγχρονο τρόπο, που συνομιλεί με τις φεμινιστικές αναζητήσεις του 21ου αιώνα. Παρουσιάζει καθηλωτικά την πορεία μιας γυναίκας προς την ενηλικίωση, σε έναν κόσμο με περίπλοκες φιλικές σχέσεις, παθιασμένους έρωτες και δύσκολους οικογενειακούς δεσμούς – και, μ’ αυτή την έννοια, είναι η απάντηση της Κοπεγχάγης στα ναπολιτάνικα μυθιστορήματα της Έλενα Φερράντε. Θεωρείται επίσης πρόδρομος αυτοβιογραφούμενων συγγραφέων όπως η Αννί Ερνό, η Ρέιτσελ Κασκ και η Ντέμπορα Λέβυ. Η τριλογία της αρδεύεται από τις δικές της εμπειρίες, αλλά διαβάζεται σαν το πιο συναρπαστικό είδος μυθοπλασίας.
ΤΟ ΠΡΩΙ υπήρχε ελπίδα. Καθόταν σαν φευγαλέα λάμψη φωτός στα λεία μαύρα μαλλιά της μητέρας μου, που δεν τολμούσα ποτέ να τα αγγίξω· απλωνόταν στη γλώσσα μου μαζί με τη ζάχαρη και τον χλιαρό χυλό από βρώμη που έτρωγα αργά, ενώ κοίταζα τα λεπτά, σταυρωμένα χέρια της που ακουμπούσαν ακίνητα στην εφημερίδα, πάνω από τα ρεπορτάζ για την ισπανική γρίπη και τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Ο πατέρας μου είχε φύγει για τη δουλειά και ο αδερφός μου ήταν στο σχολείο. Έτσι, η μητέρα μου ήταν μόνη, παρόλο που ήμουν εκεί, κι αν έμενα εντελώς ασάλευτη και δεν έλεγα λέξη, η απομακρυσμένη ηρεμία της ανεξιχνίαστης καρδιάς της θα διαρκούσε ώσπου να προχωρήσει το πρωί και να την υποχρεώσει να βγει για να ψωνίσει στην οδό Ίστεντ όπως κάθε κοινή νοικοκυρά.
Η Tove Ditlevsen γεννήθηκε το 1917 (αν και η ίδια, στην Παιδική ηλικία, αναφέρει ότι γεννήθηκε το 1918). Από τις σημαντικότερες μορφές της δανέζικης λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, εμφανίστηκε στα γράμματα το 1939 με μια ποιητική συλλογή- ορόσημο (Η ψυχή του κοριτσιού ). Το 1976, σε ηλικία πενήντα οκτώ ετών, και μετά από μια δύσκολη ζωή με διαζύγια, ψυχολογικά προβλήματα και κλινικές αποτοξίνωσης, η Ditlevsen αυτοκτόνησε.
Η παιδική της ηλικία στο Βέστερμπρο της Κοπεγχάγης, όπου μεγάλωσε, σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης, επηρέασε το έργο της· η μεγάλη λογοτεχνική παραγωγή της, που περιλαμβάνει ποιήματα, μυθιστορήματα, διηγήματα, δοκίμια και άρθρα σε εφημερίδες, συχνά επικεντρώνεται σ’ εκείνο τον κόσμο, μιλώντας για τον έρωτα, τον γάμο, τη γραφή, το αλκοόλ, την ψυχική ασθένεια και τον θάνατο με ίσες δόσεις χιούμορ και μελαγχολίας. Αρκετά έργα της όπως τα Πρόσωπα (1968, Εκδόσεις Πατάκη, 2024, μτφρ. Κατερίνα Σχινά ) και η Εξάρτηση, το τρίτο μέρος της Τριλογίας της Κοπεγχάγης, (Εκδόσεις Πατάκη, 2023, μτφρ. Κατερίνα Σχινά) αντλούν από τις εμπειρίες των επανειλημμένων νοσηλειών της σε ψυχιατρικές κλινικές. Απέσπασε πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων τις «Χρυσές Δάφνες» (1956)
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ
Tove Ditlevsen
Η τριλογία της Κοπεγχάγης: Παιδική ηλικία / Νιάτα / Εξάρτηση
ΚΩΔΙΚΟΣ · 14495
ISBN · 9786180704952
ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ · Barndom / Ungdom / Gift
Μετάφραση · Κατερίνα Σχινά
ΓΛΩΣΣΑ ΒΙΒΛΙΟΥ · Ελληνικά
ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ · Δανέζικα
ΣΕΛΙΔΕΣ · 480
Βραβείο Μεταφρασμένης Πεζογραφίας ‘Εναστρον
https://simiomatario.gr/category/istories-dromena
