Ο Κυριάκος Ηρακλέους γεννήθηκε στην κωμόπολη της Αθηένου στην Κύπρο. Μετά από διετή στρατιωτική υπηρεσία με τον βαθμό του έφεδρου ανθυπολοχαγού πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε φιλοσοφία και διοίκηση επιχειρήσεων. Έπειτα από αρκετά χρόνια εργασίας ως διευθυντής επιχειρήσεων, είναι πλέον συνταξιούχος και κατοικεί στην πολιτεία του Νιου Τζέρσεϊ μαζί με τη σύζυγό του. Αφιερωμένος στο γράψιμο μυθιστορημάτων και ποίησης έχει εκδώσει το πολιτικό θρίλερ Η Δέσμευση (Power Publishing 2009) και την ποιητική συλλογή Αναζητήσεις (1980). Το χάλκινο νησί -Τόμος Α’ είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του.
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά μου ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό σίγουρα θα ήταν το ερωτηματικό. Το ερωτηματικό αποτυπώνει την περιέργεια, την αναζήτηση και την επιθυμία για γνώση, στοιχεία που με χαρακτηρίζουν σε βάθος. Αυτό το στίγμα είναι η έκφραση των αμφιβολιών και των αναζητήσεων μου, των στιγμών που επιθυμώ να εξερευνήσω και να κατανοήσω τον κόσμο γύρω μου. Όπως το ερωτηματικό προσκαλεί σε διάλογο και προβληματισμό, έτσι και εγώ αισθάνομαι ότι η ζωή είναι γεμάτη ερωτήσεις που περιμένουν να απαντηθούν.
Πέρα από την περιέργεια, το ερωτηματικό επίσης φέρει μια δόση αβεβαιότητας και διαφάνειας, κάτι που αντανακλά την προσέγγιση μου στη ζωή. Συνήθως δεν θεωρώ ότι υπάρχουν απόλυτες αλήθειες, αλλά μάλλον μέρη και κατευθύνσεις προς ανακάλυψη. Τα ερωτήματα που θέτω δεν αποσκοπούν μόνο σε απαντήσεις, αλλά και σε νέες προοπτικές και γνώσεις. Έτσι, το ερωτηματικό γίνεται όχι μόνο ένα σύμβολο της αναζήτησης, αλλά και της διάθεσης να μάθω και να εξελιχθώ συνεχώς, αποδεχόμενος ότι οι απαντήσεις συχνά οδηγούν σε νέες απορίες.
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Η σχέση ανάμεσα στον συγγραφέα και τη λευκή σελίδα είναι αναμφισβήτητα μια από τις πιο σύνθετες και γεμάτες συγκρούσεις διαδικασίες στη διαδικασία της δημιουργικής γραφής. Η λευκή σελίδα, με την αθωότητα και την απλότητά της, μπορεί να φαντάζει ως ένας ανεξερεύνητος χώρος γεμάτος δυνατότητες, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να προκαλεί αμηχανία και φόβο. Ο συγγραφέας βρίσκεται συχνά αντιμέτωπος με τις εσωτερικές του ανασφάλειες, τις προσδοκίες του και το πάθος του για δημιουργία, ενώ η λευκή σελίδα τον καλεί να ακολουθήσει το προσωπικό του όραμα.
Από την άλλη, η λευκή σελίδα μπορεί να λειτουργήσει και ως πηγή έμπνευσης. Οι συγγραφείς έχουν την ευκαιρία να εξερευνήσουν νέες προσεγγίσεις, να πειραματιστούν με διαφορετικά στυλ και φωνές, και να απελευθερώσουν τον εαυτό τους από τους περιορισμούς των προκαταλήψεων και των προσδοκιών. Η διαδικασία αυτή συνδυάζει τον πόνο της δημιουργίας με τη χαρά της ανακάλυψης, δημιουργώντας μια μοναδική σχέση μεταξύ του συγγραφέα και του υλικού του.
Έτσι, η λευκή σελίδα έρχεται να μετατραπεί από ένα σύμβολο αβεβαιότητας σε έναν καμβά ελευθερίας και αυτό-έκφρασης, όπου ο συγγραφέας μπορεί να ανακαλύψει τη φωνή και την ιδιοτυπία του.
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική διαδρομή σας, είναι… ;
Στη συγγραφική μου διαδρομή, οι συνταξιδιώτες μου είναι οι άνθρωποι που με βοήθησαν να ανακαλύψω τη μαγεία των λέξεων και τον κόσμο της δημιουργίας. Πρώτα απ’ όλα, οι δάσκαλοι και οι καθοδηγητές που συνάντησα στο σχολείο και στη συνέχεια στο πανεπιστήμιο αποτέλεσαν πηγές έμπνευσης και γνώσης. Οι συζητήσεις τους για τη λογοτεχνία και τη γραφή μου άνοιξαν νέους ορίζοντες και με ενθάρρυναν να πειραματιστώ με το δικό μου ύφος. Επιπλέον, οι φίλοι συγγραφείς με τους οποίους μοιράστηκα τις ιδέες και τα γραπτά μου αποτέλεσαν πολύτιμους συμμάχους. Και φυσικά, οι αναγνώστες είναι εκείνοι που εισέρχονται στον κόσμο που δημιουργώ, προσφέροντάς μου νέο κίνητρο και δύναμη να συνεχίσω να γράφω. Είναι αυτοί οι συνταξιδιώτες που κάνουν αυτή τη διαδρομή αξέχαστη και γεμάτη νόημα.
Ποιοι λόγοι – δρόμοι σάς οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Η έμπνευση για το μυθιστόρημα φαντασίας που έχω γράψει, «Το Χάλκινο Νησί» προήλθε από την καθημερινότητά μας και τις αγωνίες που προκύπτουν από τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις. Ζούμε σε μια εποχή που οι νέες τεχνολογίες μεταμορφώνουν τις ζωές μας, φέρνουν επανάσταση στην επικοινωνία, την εργασία, τη διαδρομή μας προς τη γνώση και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Ωστόσο, μαζί με αυτές τις θετικές πτυχές, η αύξηση της εξάρτησής μας από την τεχνολογία εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ανθρώπινη ύπαρξη και τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν. Πώς επηρεάζει η τεχνολογία την ταυτότητά μας; Ποιες είναι οι συνέπειες της αποξένωσης που προκαλεί; Σε ποιο βαθμό έχει φτάσει ο έλεγχος των ανθρώπων;
Αυτές οι προσεγγίσεις με ώθησαν να δημιουργήσω έναν κόσμο όπου οι χαρακτήρες καλούνται να αντιμετωπίσουν παρόμοια διλήμματα.
Το «Χάλκινο Νησί» είναι μια έκκληση για κριτική σκέψη, καθώς και μια πρόσκληση στον αναγνώστη να αναρωτηθεί για το ρόλο του στην κοινωνία και πώς οι προσωπικές του επιλογές μπορούν να επηρεάσουν τόσο το παρόν όσο και το μέλλον. Μέσα από τις σελίδες αυτού του μυθικού κόσμου, ελπίζω να εμπνεύσω τις σκέψεις και τις πράξεις που θα μας καθοδηγήσουν προς μια τεχνολογία που υπηρετεί την ανθρώπινη φύση και όχι που την υποκαθιστά.
Μέσα από αυτή τη φανταστική αλληγορία, θέλω να επικοινωνήσω ότι η τεχνολογία, αν και μπορεί να μας προσφέρει απίθανες ευκαιρίες, είναι επί της ουσίας ένα εργαλείο. Ως εργαλείο, είναι στο χέρι μας να το χρησιμοποιήσουμε ή να το κακοποιήσουμε. Προέχει να διατηρήσουμε τη σύνδεσή μας με την ανθρωπότητα, να αναγνωρίσουμε τις αξίες που μας ενώνουν και να μην χαθούμε στην ψευδαίσθηση ότι η τεχνολογία θα αντικαταστήσει τις ανθρώπινες σχέσεις και συναισθήματα.
Το «Χάλκινο Νησί». ως μια αλληγορία για τις τεχνολογικές εξελίξεις και την επίδρασή τους στον άνθρωπο, προσφέρει ένα πολύτιμο εργαλείο για την κατανόηση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε στην εποχή μας. Μέσα από την ιστορία και τους συμβολισμούς της, μπορούμε να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην ανθρώπινη φύση και την κοινωνία, και να αναγνωρίσουμε την ανάγκη για υπευθυνότητα και κριτική σκέψη σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο. Η ιστορία μας καλεί κατά βάθος να ενσωματώσουμε τα διδάγματα του παρελθόντος στη ζωή μας σήμερα.
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του
«Το Χάλκινο Νησί» αναδύεται μέσα από τις δίνες ενός αρχαίου κόσμου, όπου η δεισιδαιμονία και οι θρύλοι της εποχής συνυπάρχουν με τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, τη λατρεία σε ανθρωπομορφικές θεότητες με ιδιαίτερα ανθρώπινα πάθη και μειονεκτήματα. Στο κέντρο αυτής της αφήγησης βρίσκεται το Χάλκινο Νησί, μια ονειρεμένη αλλά και τρομακτική γη, όπου οι κάτοικοι ζουν κάτω από την κυρίαρχη δύναμη ενός σαγηνευτικού μυστικισμού. Ωστόσο, η χρήση αυτής της μαγείας έχει τις συνέπειές της, καθώς οι χαρακτήρες αντιπαρατίθενται στους σκοτεινούς θεούς, τις δυνάμεις που προσωποποιούν τις διαρκείς αμαρτίες.
Καθώς οι ήρωες του μυθιστορήματος προσπαθούν να απελευθερωθούν από τα δεσμά αυτών των αμαρτιών, οι αναγνώστες εισάγονται σε μια αλληγορία που καθρεφτίζει τη σύγχρονη τεχνολογία και τους κινδύνους της, η οποία μπορεί να μας προσφέρει δύναμη και ευκολία, αλλά ταυτόχρονα και να μας ελέγχει. Οι χαρακτήρες ταξιδεύουν μέσα απoδοκιμασίες που θα τους οδηγήσουν να αναγνωρίσουν την αλήθεια πίσω από τις μαγικές (τεχνολογικές) δυνάμεις και τις φιλοδοξίες τους, ανακαλύπτοντας τελικά ότι η πραγματική μαγεία βρίσκεται στην ανθρωπιά και στην ικανότητα να υπερβούν τα ελαττώματά τους.
Το μυθιστόρημα προσκαλεί τους αναγνώστες να αναλογιστούν τις δικές τους επιλογές και τις συνέπειες της σύγχρονης ζωής, θυμίζοντας πως οι πραγματικές προκλήσεις δεν κρύβονται μόνο σε αδυναμίες και κακουχίες, αλλά και στις εσωτερικές μας μάχες για ελευθερία και αυτογνωσία.
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ό,τι…;
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου μου, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια μοναδική εμπειρία που συνδυάζει την ένταση της αφήγησης με τη βαθύτητα της σκέψης. Οι χαρακτήρες είναι καλοδουλεμένοι και οι περιγραφές ζωντανεύουν εικόνες που μένουν χαραγμένες στο μυαλό μου.
Κάθε κεφάλαιο αποκαλύπτει νέα στοιχεία, κρατώντας με σε εγρήγορση και επιδιώκοντας να ανακαλύψω τι θα ακολουθήσει. Η γλώσσα είναι σχεδόν ποιητική, με πλήθος συναισθηματικών
αποχρώσεων που αγγίζουν την ψυχή. Τις περισσότερες φορές, συνάντησα στιγμές που με έκαναν να συλλογιστώ για τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις, γεγονός που με ώθησε σε βαθύτερες σκέψεις. Αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς μια ιστορία, αλλά και μια πρόσκληση για αυτογνωσία και αναζήτηση νοήματος. Είναι προφανές ότι έχω επενδύσει χρόνο και πάθος στη δημιουργία του, και αυτό το καθιστά ένα έργο που αξίζει να διαβαστεί και να συζητηθεί.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…;
Αν μπορούσα να διατυπώσω μια μοναδική ερώτηση στον Χέμινγουεϊ, θα ήταν: «Πώς διαχειρίστηκες την εσωτερική σου πάλη ανάμεσα στην προσωπική σου εμπειρία και τη λογοτεχνική σου δημιουργία;». Ο Χέμινγουεϊ ήταν γνωστός για την ικανότητά του να μεταφέρει βαθιά συναισθήματα και έντονες καταστάσεις στα έργα του, χρησιμοποιώντας λιτό και περιεκτικό λόγο. Πίσω από αυτήν την απλότητα, κρύβεται όμως μια πολυπλοκότητα: πώς οι δύσκολες και συχνά τραγικές εμπειρίες της ζωής του, όπως ο πόλεμος, οι ερωτικές σχέσεις και οι απώλειες, επηρέασαν την καλλιτεχνική του διαδικασία; Θα ήθελα να τον ρωτήσω πώς ισορρόπησε τον πόνο και τη χαρά μέσα από τη γραφή, αλλά και αν ποτέ αισθάνθηκε ότι η μυθοπλασία του δεν μπορούσε να αποδώσει πλήρως την πραγματικότητα που βίωνε. Αυτή η ερώτηση θα αποκάλυπτε τη σύνθετη σχέση του συγγραφέα με την αλήθεια, την τέχνη και την ίδια του τη ζωή.
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
Αν έπρεπε να δώσω έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου, θα επέλεγα «Αναζητώντας την
Ισορροπία». Σε μια εποχή που οι τεχνολογικές εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, οι κοινωνίες μας βρίσκονται αντιμέτωπες με διλήμματα που αφορούν την ηθική και την ανθρώπινη ευημερία. Η ψηφιοποίηση της γνώσης, η κλιματική αλλαγή και οι γεωπολιτικές αναταράξεις μας καλούν να επαναστατήσουμε σε ένα νέο παραλληλισμό αξιών και προτεραιοτήτων. Οι άνθρωποι επιδιώκουν να βρουν τη σωστή ισορροπία μεταξύ των προσωπικών τους επιδιώξεων και της συλλογικής ευθύνης, ενώ ο κόσμος αλλάζει με ταχείς ρυθμούς.
Στον πυρήνα αυτού του τίτλου, βρίσκεται η ανάγκη να συνδυάσουμε την πρόοδο με τη βιωσιμότητα. Οι φωνές για κοινωνική δικαιοσύνη και περιβαλλοντική ευαισθησία δυναμώνουν, υπογραμμίζοντας παλιές πληγές και απαιτώντας καινοτόμες λύσεις. Πρέπει να εστιάσουμε στο πώς μπορούμε να πορευτούμε σε ένα μέλλον που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον πλανήτη, αναγνωρίζοντας την αλληλεξάρτηση όλων μας. Ανάμεσα στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης και της τεχνολογικής εξέλιξης, η επιδίωξη της ισορροπίας γίνεται όχι μόνο επιτακτική αλλά και το κλειδί για έναν καλύτερο κόσμο για τις επόμενες γενιές.
