Η Ανδρομάχη Μασούρου γεννήθηκε στον Άλιμο Αττικής όπου και ζει. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός σε δημοτικό σχολείο. Αγαπά τη μουσική και τα βιβλία. Έχει γράψει μία ποιητική συλλογή με τον τίτλο Αντάρα (εκδόσεις Βακχικόν 2022). Το Μετά την Αντάρα είναι το δεύτερο βιβλίο της.
https://www.slideshare.net/slideshow/djklejkeljkejkwjkejklwjkejki/283971591
Λιάζομαι κι αναπνέω.
Βρέχομαι και γεμίζω.
Στιγμές που τα ρολόγια σταματούν,
με κοιτάει η ζωή και μου χαμογελά.
Μα της μουτρώνω λίγο,
γιατί μαζί σου τα ήθελα όλα.
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Με τα αποσιωπητικά, γιατί μου δίνουν την αίσθηση της συνέχειας…της ατελείωτης διαδρομής…της εξέλιξης.
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Δημιουργική κυρίως, αλλά υπάρχουν και οι δύσκολες φάσεις, που νιώθεις άγχος μπροστά στη λευκή σελίδα, που μπλοκάρεις ή άλλες που θες να γράψεις τόσα και δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις. Είναι μια σχέση με τα πάνω και τα κάτω της. Η λευκή σελίδα, όπως και οι προσωπικές σχέσεις, είναι ένας καθρέφτης, αναμετριέσαι με τον εαυτό σου κυρίως.
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική σας διαδρομή είναι;
Η συγγραφή είναι ένα μοναχικό ταξίδι. Την ώρα που γράφω είμαι εγώ με τις σκέψεις μου και ίσως την αγαπημένη μου μουσική. Στη συγγραφική μου πορεία (η οποία μετράει λίγα χρόνια) συνταξιδιώτες μου είναι όσοι πίστεψαν σε μένα κι εκείνοι που με ενέπνευσαν.
Ποιοι λόγοι-δρόμοι σας οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Η συνεχής επαφή με το μέσα μου, η ανάγκη να εκφράσω το συναίσθημα που υπερχειλίζει και να δώσω κάποιες απαντήσεις σε ερωτήματα -υπαρξιακά και μη- που με ταλανίζουν. Το καινούριο έργο μου «ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΑ» είναι η συνέχεια του πρώτου βιβλίου μου «ΑΝΤΑΡΑ». Καθώς έγραφα τη δεύτερη ποιητική μου συλλογή αισθανόμουν πως ολοκληρώνεται ένας κύκλος λέξη προς λέξη.
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του.
Οι κεντρικές θεματικές του βιβλίου μου είναι η αγάπη, η ερωτική απογοήτευση, η ματαίωση των προσδοκιών, η ελπίδα ως φάρος στις εποχές που διανύουμε, η ανθρωπιά και η πίστη στον άνθρωπο, η αυτοβελτίωση και η συνειδητοποίηση της εσωτερικής μας δύναμης. Παρόλο που περιέχει στοιχεία κυνισμού , ακόμα κι αυτά δίνονται για να τονιστεί ακόμα περισσότερο η βαθιά μου πεποίθηση πως όλα είναι μέσα στη ζωή, οι δυσκολίες ξεπερνιούνται, ο πόνος εξασθενεί και η αγάπη μας δίνει νόημα. Είναι ένα βαθιά ρομαντικό έργο που εξαίρει την αφοσίωση, τη δοτικότητα και τη σύνδεση. Σε προτρέπει να στέκεσαι δυνατός επιλέγοντας στάση ζωής και παίρνοντας θέση απέναντι σε αυτά που σου συμβαίνουν.
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι’ αυτό ότι…
Είναι η αλήθεια μου.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…
Και τι δε θα έδινα να μπορούσα να ρωτήσω τον Νίκο Καζαντζάκη αν γράφοντας την Ασκητική, αυτόν τον ύμνο προς τον άνθρωπο, είχε μέσα του τη βεβαιότητα πως πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο ή πίστευε πως δύσκολα θα βρει αποδοχή.
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
Αναβρασμός. Ο σύγχρονος κόσμος βρίσκεται σε κίνηση, βράζει κι επέρχονται αλλαγές. Για καλό ή για κακό, δεν ξέρω. Παρατηρώ πάντως, πως επικρατεί αναστάτωση γύρω μας, οι άνθρωποι είναι θυμωμένοι, αγχωμένοι, τρέχουν, πιέζονται, προσπαθούν να βρουν τον εαυτό τους μέσα σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών…τεραστίων θα έλεγα, λόγω της τεχνολογίας που εξελίσσεται ραγδαία. Ωστόσο παραμένω αισιόδοξη πως ο άνθρωπος θα ακολουθήσει το φως και θα πορεύεται με βάση τον σεβασμό προς τον εαυτό και τους άλλους, προς τα ζώα και τα φυτά, προς την ίδια τη ζωή.
«Θα’ρθει μια μέρα που θα ξυπνήσω
και τα πουλιά θα κελαηδούν δίπλα μου.
Οι φωτιές δε θα καίνε δάση,
μόνο καρδιές.
Τα σώματα δε θα κουράζονται,
μόνο θα ανακάμπτουν.
Οι ψυχές δε θα θυσιάζονται,
θ’ ανασταίνονται.
Η ζωή δε θα μας ζητάει δανεικά,
θα μας δίνει τα χρωστούμενα
Κι εμείς θ’ αγκαλιαζόμαστε,
δε θ’ απομακρυνόμαστε.
Από έρωτα.
Από αγάπη.
Από σεβασμό.
Από το πάντα ως το μηδέν.
Απώτερος σκοπός.»
Ποίημα Απώτερος σκοπός,ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΑ, εκδόσεις Βακχικόν
