Η Βιβή Κοψιδά-Βρεττού με το ποίημα “Ένα γλαστράκι για τον ουρανό” ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του περιοδικού ΣημειΩματάριο, για συμπόρευση και ενεργή συμμετοχή στα καίρια και κοινά προβλήματα που απασχολούν όλη την ανθρωπότητα, θεωρώντας πως η λογοτεχνία δεν είναι μέσο ατομικής ολοκλήρωσης και προβολής αλλά πως οφείλει να είναι ο φανοστάτης που θα φωτίζει το είναι μας στο μέλλον.
Λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”
Ένα γλαστράκι για τον ουρανό
Τα μάτια του άστραψαν χειμώνα τυλιγμένος χιόνι στην ξεφλουδισμένη ρυπαρή του κουβέρτα νοτισμένο μαξιλάρι μαζί του κυλιόταν σακατεμένο πεζοδρόμιο δίπλα η Τράπεζα ά-σχημη, αγέλαστη, αγέραστη φως ΝΕΟΝ απέναντι «Σινεμά Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» ακατάσχετα περνοδιαβαίνουν άλλοι για τον «Παράδεισο» για την Τράπεζα άλλοι πατούν απρόσεχτα στην κουβέρτα του άτσαλα ούτε βλέμμα τους δεν ξεκλέβει τον υπόκωφο ήχο βημάτων σαν το στρίγκλισμα της ζωής αναδεύει το έχει του προσπερνά εκείνος της φούριας τους τον ρυθμό χειμώνας ακίνητος κουρνιασμένος στις τρύπιες τσέπες του αχνίζει να! αχνίζει χρώμα ζωή ριζωμένη στο στέκι του «το γλαστράκι του ζητιάνου» λέει το «χαζό παιδί» και το σέρνουν βιαστικά μην ρυπαίνει το βλέμμα του επιμένει το «χαζό παιδί» δεν έχω ξαναδεί γλαστράκι ζητιάνου θα το ποτίζω να μεγαλώσει θρασεύει το παιδί και το βήμα τους νευρικά σπάει το πεζοδρόμιο να τρυπώσουν στην Τράπεζα στον Παράδεισο να τρυπώσουν δεν είναι εικόνες άγουρης ψυχολογίας παιδιών η ζωή περνά απ’ τις Τράπεζες κι ύστερα αφασία Παράδεισου να ξεπλύνει ασχήμιες που δεν ξεπλένουν των εφτά ουρανών πολυόμματα Χερουβείμ
Κοάζει η νύχτα αμαρτίες σφυρίζουν τα παιδιά στις οθόνες ναρκώνονται παραπαίουν οι άλλοι στο πήγμα τους σκόνη και κάρβουνο και γρανίτης άλεσμα στη μυλόπετρα Γη κι εκείνος στην κουβέρτα μέσα λαγιάζει όνειρο κακό συλλογάται πως στο δρόμο κακός ίσκιος το γλαστράκι τα χρώματα το υγρό λίγο χώμα μια ρίζα ζωής άνοιξη φύτεψε τα μάτια του τα χέρια του η καρδιά του να κουβεντιάζει σαν τρυπούν οι περόνες τα μάτια τα χέρια την καρδιά του μίσεψε το γλαστράκι του απ’τη Γη δε μίσεψε νύχτα το πνίξαν οι καπνοί και μια βροχή όξινη έκλαιγε κείνο φωνασκούσε δερνόταν δεν είχε αγκάθια να σουβλίσει εκείνο νύχια δεν είχε και δόντια κοφτερά που μασούν ανομήματα την ομορφιά του είχε δεν σουβλίζει δεν δέρνει δεν εκδικείται η Ομορφιά κι αυτός άοπλος τώρα αόμματος απ’τα δάκρυα αίμα στον ουρανό στρέφει σβησμένα τα μάτια του
Καταιγίδα χρωμάτων τον ουρανό αστραπές τριαντάφυλλα βάφουν και γαρδένιες πανσέδες και χειμωνανθοί γιασεμιά και κοράλια ουρανός και θάλασσα χρώματα κατιφέδες καλέντουλες και πετούνιες και μια Υπομονή σκύβει από τον ουρανό στο πεζοδρόμιο ανυψώνεται κείνος ακέραιος μοσχοβολιστός λουλούδι ευφρόσυνο γίνεται χειμωνανθός τ’ άστρα πλουτίζει τ’ουρανού καλέντουλες ονειρεύεται πετούνιες ίριδες τριαντάφυλλα και πανσέδες…
Κι αυτή τη θέση του παίρνει Υπομονή παίρνει τη θέση του Φως αγκαλιάζει το βιος του και πάνω στη λερή ξεσκισμένη κουβέρτα της ψυχής του αήττητη ανυποχώρητη άχαστη ακατάβλητη του Κόσμου την Ομορφιά υφαίνει…
Λίγα λόγια για τη Βιβή Κοψιδά-Βρεττού
Η Βιβή Κοψιδά-Βρεττού, συγγραφέας και ποιήτρια, είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία, μελέτες, δοκίμια, ερευνητικές εργασίες, βιβλιοκρισίες και έξι ποιητικές συλλογές. Για το πολυσχιδές έργο της έχει αποσπάσει βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Είναι μέλος επιστημονικών και λογοτεχνικών φορέων και Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Λευκάδας.
Το τελευταίο ποιητικό της βιβλίο, «Η αλαφροΐσκιωτη καρέκλα» (Βακχικόν, 2023), προσκαλεί σε μιαν αναμέτρηση του αληθινού και του κάλπικου, του όμορφου και του άσχημου στην τέχνη και στη ζωή. ένα στοίχημα που, αν κερδηθεί, μπορεί τότε και ο κόσμος να γίνει καλύτερος…
Ιερά μου φαίνονται μόνο τα δέντρα
Στρατής Πασχάλης, Κοιτάζοντας Δάση, Μεταίχμιο
Ειδική μνεία:
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο ευχαριστεί θερμά τους ποιητές Στρατή Πασχάλη και Γιώργο Δουατζή για την ένθερμη στήριξη και πολύτιμη συμμετοχή τους στη λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”.
Επίσης, η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”, αφιερώνεται σε όλους τους ποιητές και πεζογράφους που άφησαν βαθιά τα χνάρια και το όραμά τους στη συνείδησή μας, πριν “μετοικήσουν προς άγνωστον διεύθυνση”.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο, διευκρινίζει πως η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου” δεν έχει καμία σχέση με βραβεία, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κάθε είδους οικονομική ή άλλη συναλλαγή. Επισημαίνει δε, πως την αποκλειστική ευθύνη για τη γνησιότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης φωτογραφιών έχουν αποκλειστικά οι συμμετέχοντες που τα καταθέτουν στο ΣημειΩματάριο προς δημοσίευση. Επιπλέον, αποποιείται κάθε ευθύνη για την καταχρηστική χρήση της δράσης από άλλα άτομα συμμετέχοντα και μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε κακόβουλο στοιχείο.
