Αρίστη Γκέιτς: «Σας ομιλεί ο Άνεμος!»

Λογοτεχνική δράση 2026:«Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας»

Η Αρίστη Γκέιτς καταθέτει το κείμενό της «Σας ομιλεί ο Άνεμος!» ως ψηφίδα στην τοιχογραφία της λογοτεχνικής δράσης 2026 «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» που διοργανώνει το περιοδικό ΣημειΩματάριο. Ο τίτλος της δράσης αντλήθηκε από το ποίημα του Γιώργου Μπλάνα «ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ», καθώς αποτυπώνει με ακρίβεια τον προβληματισμό και την κριτική σκέψη της ομάδας μας σχετικά με τη θέση και τη στάση του ανθρώπου στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Σας ομιλεί ο Άνεμος!

Κυρίες και κύριοι! Ή καλύτερα, ανθρωπάκια του κόσμου! Σας ομιλεί ο Άνεμος! Ο άρχοντας της γης, ο παντοδύναμος ηγέτης! Αυτός που καθορίζει τις ζωές σας, αυτός που μπορεί να κάνει ό,τι θέλει όποτε το θέλει. Αν το επιθυμώ, είμαι ευνοϊκός απέναντί σας και σας δροσίζω. Αν το επιθυμώ, είμαι αλαζόνας και φυσώ με όλη μου την δύναμη ώστε να καταστρέψω τις περιουσίες σας. Γι’ αυτό, να με σέβεστε! Να προσκυνάτε τον Μέγα Άνεμο!
Λαέ του κόσμου, άκουσέ με προσεκτικά! Ο υλικός σου κόσμος εξαρτάται από αυτό που θα σου πω! Άλλοι Άνεμοι εισβάλλουν στην πατρίδα μας για να την διαλύσουν! Ναι, καλά κατάλαβες. Υπάρχουν κι άλλοι Άνεμοι. Εκείνοι θέλουν το κακό σου, ενώ εγώ θέλω να σε προστατέψω σαν σωστός ηγέτης. Πίστεψέ το γιατί στο λέω εγώ! Γι’ αυτό, ανθρωπάκια, σας πετώ αυτά τα ξεφούσκωτα μπαλόνια. Τρέξτε να μαζέψετε όσα περισσότερα μπορείτε! Φουσκώστε τα μόνοι σας και δέστε τα στα σπίτια σας και στα άψυχα αντικείμενά σας! Μόνο έτσι μπορείτε να εμποδίσετε τους εχθρικούς Ανέμους να τα κλέψουν!
Κόσμε, άσε το χέρι του παιδιού και της μάνας σου και τρέχα να σώσεις τα υλικά σου αγαθά! Εσείς εκεί, μην αγκαλιάζεστε, μην χαμογελάτε! Ο πλούτος σας χάνεται! Να, σας πετώ μεγαλύτερα μπαλόνια για να σας βοηθήσω! Μην κοιτάς τον φίλο σου που τον παρασέρνει ο ξένος Άνεμος. Εσύ τρέχα να σώσεις τα αντικείμενά σου! Υπόσχομαι ότι θα σου προσφέρω ακόμα μεγαλύτερα μπαλόνια, αρκεί να με ακολουθείς έως ότου καταστρέψω κι εσένα!
Ανθρωπάκια της κοινωνίας, σας ομιλεί ο Άνεμος!

Η Αρίστη Γκέιτς γεννήθηκε στην Καβάλα στις 6 Μαΐου του 2006. Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο της πόλης και έκτοτε συνεχίζει τις σπουδές της στην μουσική στο τμήμα «Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης» του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, καθώς και στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης στο τμήμα των «Ανώτερων Θεωρητικών Σπουδών». Ασχολείται, επίσης, με το πιάνο και την σύνθεση, έχοντας μάλιστα γράψει την μουσική της ταινίας μικρού μήκους «Η ανθρώπινη σκακιέρα».
Εκτός από την μουσική, εξίσου σημαντικό ρόλο στην ζωή της κατέχουν η λογοτεχνία και η συγγραφή. Διηγήματα και ποιήματά της έχουν εκδοθεί από τις εκδόσεις Κέφαλος, itravelpoetry και storywits.

Αναζητώντας στο σκοτάδι ένα κοινό όραμα

Σκοπός της δράσης «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» είναι η δημιουργία ενός πεδίου διαλόγου, προβληματισμού και ουσιαστικής επαφής του κοινού με τα έργα, γύρω από ένα ζήτημα τόσο ευαίσθητο και καίριο όσο η ανθρώπινη υπόσταση και η θέση του ανθρώπου στον σύγχρονο κόσμο.

Το περιοδικό ΣημειΩματάριο θα αναζητήσει στο βάθος των λέξεων κάθε συμμετοχής στη λογοτεχνική δράση του 2026, με τίτλο «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας», το όραμα που διατρέχει τα κείμενα και θα επιχειρήσει να αναδείξει τις βαθύτερες, συχνά, αθέατες πτυχές τους, συνθέτοντας ένα ενιαίο έργο. Το έργο αυτό θα παρουσιαστεί εντός του 2027, σε συνδυασμό με το αφιέρωμα προς τιμήν του ποιητή Γιώργου Μπλάνα.

Το περιοδικό ΣημειΩματάριο διευκρινίζει ότι η δράση δεν συνδέεται με βραβεία ή λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ούτε προϋποθέτει οποιαδήποτε μορφή οικονομικής ή άλλης συναλλαγής. Η ευθύνη για την αυθεντικότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης των φωτογραφιών τα οποία θα δημοσιευθούν βαρύνει αποκλειστικά τους συμμετέχοντες συγγραφείς που τα υπογράφουν. Το περιοδικό διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει ή να καταργήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της δράσης, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. Τέλος, το ΣημειΩματάριο αποποιείται κάθε ευθύνη για τυχόν καταχρηστική εκμετάλλευση της δράσης από συμμετέχοντες ή μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε άλλο κακόβουλο πρόσωπο ή στοιχείο.

Η ποίηση και η πρόζα δεν είναι Ονειρευτές

ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ

Δίκαια ζητάς ν’ αποτινάξω κάθε σκέψη αναβολής,
καθετί το βολικό και να παλέψω.
«…στον κόσμο αυτόν ριχτήκαμε σαν ξένοι·
κι αν όχι ήδη ανεπαρκείς
απ’ τη δριμύτητα της πτώσης επαρκώς σημαδεμένοι…»

Όμως τα λόγια σου με ξάφνιασαν σχεδόν.
Γυμνός ακόμα απέναντι στη μοχθηρία του λόγου,
δεν έχω ν’ αντιτάξω παρά την άκαρπη προφάνεια
μιας σάρκας επιβλητικής.
Πάντα με κείνα τα υστερόβουλα:
«Τις αναποδιές που συνάντησα τις αποσιωπώ!»
και «Μονάχα τη φιλοσοφία αγαπώ!»
Ύστερα «Ας κάνει ο καθένας τη δουλειά που ξέρει!»
Ασφαλώς, θα συμφωνήσεις πως δεν γίνεται
να πάρεις πίσω τον δρόμο
που σε οδήγησε στην επικράτεια της φωνής σου,
ούτε να εγείρεις αξιώσεις
σε κάθε επιτυχή χρησικτησία της σιωπής σου.

(Η Σκέψη παραείναι ασθενική
για να τολμήσει το αληθές του λόγου της
και η Πράξη: επίδειξη μιας άγνοιας παρηγορητικής).

Λοιπόν, με ποιας ακύρωσης την ένταση
να διασύρεις την πληγή σου;

Βλέπεις πως μου απομένει η σιωπή.
Όσο κι αν είναι δύσκολο εντέλει να σωπάσω,
σ’ αυτήν την απροκάλυπτη ολιγαρχία των πραγμάτων:
εξαγριώνονται συχνά, με την αδέκαστη ευκρίνεια τους
κάτι περισσότερο από ενοχή για τη σαφήνεια
όσων δεν θέλησα ποτέ να πω:
χνάρια μιας απουσίας μάχιμης εντούτοις.
Πιάσε εσύ το νήμα απ’ την αρχή.
Βγάλε συμπέρασμα
απ’ αυτόν τον κουρνιαχτό των φαντασμάτων.
Εγώ τουλάχιστον δεν είμαι από πέτρα·
κι η ζωή μου δεν ήταν πάντα από χρυσό:
ν’ αφήσει πάνω μου το αγκάλιασμα της
κείνη τη λάμψη που κάνει τη νύχτα γλυκιά,
μες στην απίστευτη καταδρομή της.

Νιώθω πως αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας.
Η εξορία μας ίσως; Πάει καλά!
Θα μας χωρέσει ή θα τον χωρέσουμε.
Θα μας αφανίσει ή θα τον αφανίσουμε.

Καυγάς να σου πετύχει!
Κατάλαβε με. Νυχτώνει.

«…μια ακόμα ανήλικη βροχή
σκύβει με πάθος πάνω απ’ τους αρχαίους πευκώνες…»

Θα σωπάσω.
Κι ας μείνω ανεύθυνος μες στους αιώνες.
ΠΑΡΑΦΟΡΟ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ, Bibliotheque – Ενέργειες Πολιτισμού ΙΚΕ, ΑΘΗΝΑ,2021.