“Ο Αφρικανός και άλλες ιστορίες”, η νέα συλλογή διηγημάτων της Ελένης Καρακατσάνη κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές. Η Ελένη Καρακατσάνη γεννήθηκε το 1965 στην Δράμα. Ασχολείται επαγγελματικά με τον Τουρισμό. Είναι φανατική φιλαναγνώστρια. Της αρέσει η συγγραφή διηγημάτων. Έχει εκδώσει επιπλέον τη συλλογή διηγημάτων “Μεσιέ 42″και έχει λάβει μέρος σε ομαδικές συλλογές διηγημάτων.
Σε μια πόλη αφιλόξενη και δυστοπική όπως είναι η Αθήνα, οι ήρωες της συλλογής διηγημάτων ζουν μια περιπέτεια, αντιμέτωποι με αντιξοότητες άλλοτε οριακά τραγικές και άλλοτε φαιδρές. Κυνηγούν τα οράματά τα όνειρα και τις επιθυμίες τους τους με οδηγό τις εμπειρίες που αποκτούν μέσα από τα λάθη, τις ήττες αλλά και τις νίκες τους. Κάποιες είναι μοναχικές ιστορίες άλλες οικογενειακές, πότε λαμπερές, πότε απλές και τρυφερές, πότε απλώς σκοτεινές. Χωρίς ιδιαίτερα υπαρξιακά δράματα, αλλά με αίσθηση πραγματικής ζωής , οι ήρωες βάζουν σοβαρή υποψηφιότητα να είσαστε εσείς, οι γείτονές σας, κολλητοί, γονείς, σύντροφοι ζωής.
Τι θα θέλατε να γνωρίζει το αναγνωστικό κοινό για σας;
Το αναγνωστικό κοινό το αντιλαμβάνομαι σαν έναν κόσμο πολύτιμο με εξαιρετικές ευαισθησίες κι ενδιαφέροντα. Έναν κόσμο ο οποίος συχνάζει και κινείται στους ίδιους περίπου χώρους με μένα και θα
μπορούσαν δυνητικά να είμαστε και φίλοι. Θα ήθελα πολύ να ανοίξει μία επικοινωνία και μέσα από τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των ηρώων μου αλλά και μέσα από τις χαρές και τις περιπέτειες τους να συντονισθεί ένας προβληματισμός και γιατί όχι να βρεθεί ένας τρόπος να ξαναβρούμε την χαρά της ζωής τον έρωτα, την αλληλεγγύη μεταξύ μας σε έναν κόσμο που μας πληγώνει και μας απομονώνει.
Τι σας ελκύει στο ταξίδι της συγγραφής;
Η υπέροχη αίσθηση της καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας.
Υπάρχετε κάπου στις σελίδες της νέας εκδοτικής σας πρότασης: “ Ο Αφρικανός και άλλες ιστορίες”;
Υπάρχω με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Κάποια διηγήματα όπως «ο σουγιάς» «ο Αφρικανός» και η «Ρούλα» βασίζονται σε πραγματικά πρόσωπα που με άγγιξαν, άλλα, όπως «ο πονόδοντος», «ο Μαξιμιλιανός» προέκυψαν μέσα από διηγήσεις φίλων. Όλοι οι ήρωες και ηρωίδες μου έχουν ένα κομμάτι από μένα, ο συγγραφέας δεν μπορεί να ξεφύγει και να αποστασιοποιηθεί από τα πιστεύω τις εμμονές και τις αδυναμίες του.
Ποιο είναι το σημείο – πρόκληση για τη συγγραφή των διηγημάτων της συλλογής;
Η πρόκληση και η χαρά μου θα ήταν να αναγνωρίσουν οι αναγνώστες κάτι ή κάποιον προσφιλή χαρακτήρα ή γεγονός που περιγράφω και γιατί όχι ίσως και να ταυτιστούν με κάποιους ή κάποιες από αυτούς.
Και το κέντρο βάρους τους;
Το κέντρο βάρους τους είναι η κοινωνία μας, η ζωή στην πόλη ή και στην ύπαιθρο. Όλα αλλάζουν με ασύλληπτά ταχείς ρυθμούς. Και κυρίως η νέα σχέση μας με την διαφορετικότητα είτε πρόκειται για
την συμβίωση με μετανάστες από διαφορετικές κουλτούρες είτε πρόκειται για την ειλικρινή σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Αν δημιουργούσατε ένα απάνθισμα λογοτεχνικών έργων ποια θα ήταν πρώτα στην κατάταξη επιλογής σας, και γιατί;
Θα σας μιλούσα για τα λογοτεχνικά έργα στα οποία επιστρέφω είτε για να πάρω πνευματική τροφή είτε από νοσταλγία για τα μέρη στα οποία έζησα. Αυτά είναι:
Οι «Αξιοσημείωτες συναντήσεις» του Παναγιώτη Κουσαθανά, μία σειρά διηγημάτων προσώπων και καταστάσεων που γνώρισε ο συγγραφέας και μας μεταφέρουν στην ζωή της Μυκόνου.
«Η μνήμη από μελάνι» του Βασίλη Βασιλικού «Η καλοσύνη των ξένων» του Πέτρου Τατσόπουλου και το 1919 του Αντώνη Σαμαράκη. Πρόκειται για συγκλονιστικές αυτοβιογραφίες συγγραφέων που περιγράφουν με ειλικρίνεια την περιπέτεια της ζωής τους αλλά και την εποχή τους.
Τα « περί συγγραφής» του Στέφεν Κινγκ και «Ο πόλεμος της τέχνης» του Στίβεν Πρέσφιλντ αξιόλογα βιβλία που αφορούν στην περιπέτεια της γραφής. Το σύνολο του έργου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για την λεπτοδουλεμένη περιγραφή ξεχωριστών χαρακτήρων. Τα «Διηγήματα» του Τσέχωφ, μία άκρως χιουμοριστική πλευρά του Ρώσου δραματουργού. Και την « Περηφάνια και Προκατάληψη» της Τζέην Ώστεν για τον τρόπο που καταφέρνει να διεισδύει στον συναισθηματικό κόσμο των ηρώων της με διαχρονική καθαρότητα και σαφήνεια.
Υπάρχουν ανεξερεύνητα συγγραφικά πεδία που θα θέλατε να καταχτήσετε;
Ναι φυσικά και υπάρχουν, όσο περισσότερο διαβάζω τόσο με ελκύει το μυθιστόρημα, ένα είδος που απαιτεί συγκέντρωση και πειθαρχία. Ελπίζω να τα καταφέρω.
Ένας τίτλος – στίχος – απόσπασμα που λειτουργεί ως δείκτης του μέλλοντος;
«Όλα τα πρόσωπα των βιβλίων μου ζωντανεύουν τώρα και με τριγυρίζουν. Όταν θα είμαι νεκρή θα μιλούν ίσως για μένα». (Μέλπω Αξιώτη)
Κι ένας αγαπημένος;
Η Αντίσταση είναι ευθέως ανάλογη με την αγάπη. Αν αισθάνεστε τεράστια Αντίσταση, τα καλά νέα είναι πως υπάρχει και απίστευτη αγάπη. Αν δεν αγαπούσατε το εγχείρημά που σας τρομάζει, δεν θα νιώθατε το παραμικρό. Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, είναι η αδιαφορία. Όσο μεγαλύτερη Αντίσταση βιώνετε, τόσο μεγαλύτερη σημασία έχει για σας η τέχνη, το εγχείρημα, η αποστολή που σας περιμένει- και ανάλογα μεγάλη η ικανοποίηση όταν τελικά το πραγματοποιήσετε.
(“Ο πόλεμος της τέχνης”, Στίβεν Πρέσφιλντ).
