Ασημένια Σαράφη: “Μια κάποια ευτυχία”
Διήγημα για τον Λογοτεχνικό Μαραθώνιο: «Το τείχος της ευτυχίας»
Είχε πειστεί πως αν τα κατάφερνε κι έφτανε ως εκεί πάνω, όλα θα έφτιαχναν κι όλα θα ήταν από την αρχή καλά. Αλλά της κοβόταν η ανάσα. Ο κάμπος, φρυγανισμένος και χέρσος, απομακρυνόταν στον πάτο, όχι όμως με την ταχύτητα που απαιτούνταν για να φτάσει πριν την πιάσει η μεγάλη ζέστη. Μεγάλη ζέστη φούντωνε και μέσα της, όπως σε καυστήρα εσωτερικής καύσης, ένα σώμα που ξέμαθε στην κίνηση, παρότι κατασκευάστηκε για να την υπηρετεί, σώμα νωθρό, σώμα παραλυμένο, νεύρα νερουλά, τένοντες έτοιμοι να κοπούν, ανάσα ρηχή, βγαλμένη λες από τον πάτο μιας στραγγισμένης λακκούβας. Αλλά αν τα καταφέρω και αναρριχηθώ, γρήγορα και αποτελεσματικά, θα βρω επιτέλους μια κάποια ευτυχία.
Την κάναμε συχνά αυτή τη διαδρομή παλιά, τότε που το παλιά ήταν φρέσκο σαν το ανοιξιάτικο γρασίδι, ένας κατσικόδρομος σπαρμένος πέτρες και τριβόλια, τα πόδια ίσα που άφηναν το αποτύπωμά τους στη σκόνη, τόσο γρήγορος ο βηματισμός, πτητικός, με αγαπάς;, δεν τον ρώτησε ποτέ, με αγαπούσες;, δεν θα πάρει ποτέ απάντηση, εγώ σ’ αγάπησα όσο χρειαζόσουν;, όχι, όχι, όχι, αλλά ίσως εκεί, στην κορυφή του λόφου, το αεράκι που σφυρίζει, τα έντομα που περιδινίζονται εντός της χοάνης που καταστρώνουν οι ριπές, να φέρουν μία απάντηση και να δώσουν τη μαρτυρία της αγάπης, που αποτελεί και τη μόνη προϋπόθεση της μιας κάποιας ευτυχίας.
Δεν πρόλαβα, κι απόγινε το κακό, ένας τεστ κοπώσεως που δεν θα κατορθώσω να βγάλω, γιατί από τότε αφέθηκα, δεν το φανταζόμουν ότι ήταν ποτέ δυνατόν να καταντήσω τόσο αδύναμη και ασυντόνιστη, είσαι αγύμναστη, αγύμναστη, αγύμναστη, χοντρούλα μου, είχες δύο χέρια σαν κουπιά, χοντρά, σκληρά και νευρικά, είχες δυο πόδια σαν τους δίδυμους πύργους, στην ένωσή τους κατοικούσε το φύλο σου, όλο ορμή και ανυπομονησία, είχες δύο μάτια που τα σκίαζαν κατάπυκνες βλεφαρίδες, μικρός έπαιρνες το ψαλιδάκι των νυχιών και τις κούρευες, μα είσαι ντιπ βλάκας, παιδί μου;, οι βλεφαρίδες δεν είναι μαλλιά να μεγαλώνουν, αλλά οι δικές σου πάντα μεγάλωναν, και ναι, ό,τι έγινε έγινε, ό,τι έγινε έγινε, αν όμως
ζοριστώ, αναρριχηθώ, διανοίξω τα μπαϊλντισμένα μου πνευμόνια, κινητοποιήσω τους μύες, σπρωχτώ στον ανήφορο, αναπνεύσω τη σκόνη, πελεκήσω τη θλίψη και φτάσω,
ίσως και να είσαι εκεί, πάντα ήσουν εκεί, με περίμενες εκεί, έτρεχες πάντα και έφτανες πρώτος εκεί, στρεφόσουν και με κοιτούσες με ειρωνεία, πόσο είρων, πόσο ανάλγητος!, έφτασες, χοντρούλα μου; Λαχάνιασες, χοντρούλα μου;, είσαι αξιολύπητη, χοντρούλα μου! Και θα είσαι εκεί, έτσι για να με αποζημιώσεις που σέρνω το αδύναμο σαρκίο μου στις ανηφόρες μόνο και μόνο για να σε βρω, μόνο και μόνο για να σε δω, να κάθεσαι με την πλάτη στην πέτρινη μάντρα, το φως σαν αλαβάστρινο μαχαίρι να σε κόβει στα δυο, ο μισός σκιερός, ο μισός φωτεινός, ολόκληρος υπαρκτός, είρων, πόσο είρων!, θα σ’ αγαπώ για πάντα να μου λες, σ’ αγαπώ για πάντα, έλα να κάτσουμε μαζί και ν’ απολαύσουμε μια κάποια ευτυχία, δεκαεφτά μήνες που είσαι ήδη νεκρός, ο νεκρός αδελφός μου.
Λίγα λόγια για την Ασημένια Σαράφη:
Η Ασημένια Σαράφη γεννήθηκε το 1973. Μεγάλωσε στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας του Α.Π.Θ., με ειδίκευση στη Νεοελληνική Λογοτεχνία. Η μεταπτυχιακή διατριβή της εστιάζεται στη διαπλοκή μύθου και Ιστορίας στο πεζογραφικό έργο του Νίκου Μπακόλα. Εργάζεται ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία της: Το παράδοξο ταξίδι της εφηβείας της (νουβέλα, Καστανιώτης, 1998), Platanus Orientalis. Οι διακλαδώσεις μιας ασυνήθιστης ιστορίας (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2003), Φεγγαράδα στο δέρμα (διηγήματα, Πατάκης, 2007 – υποψήφιο για τα βραβεία του περιοδικού Διαβάζω), Αρόδο (μυθιστόρημα, Πατάκης, 2011).
Λίγα λόγια από το ΣημειΩματάριο:
Ο Λογοτεχνικός Μαραθώνιος διοργανώθηκε από το περιοδικό ΣημειΩματάριο με γνώμονα τη διάδοση της λογοτεχνίας και την επίτευξη αλληλεπίδρασης μέσω αυτού του κοινού άξονα, δράση που ουδεμία σχέση έχει με διαγωνισμούς και αμειβόμενες προωθητικές ενέργειες
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο έχει θέσει ως όρο για τη συμμετοχή στον Λογοτεχνικό Μαραθώνιο τη σύμπλευση των κειμένων με τους κανόνες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και την άρτια επιμέλειά τους. Ως εκ τούτου, δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο και την εμφάνιση των κειμένων που θα δημοσιευτούν, αν και θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την ταύτισή τους με τους όρους του περιοδικού.
Πηγή φωτογραφίας – βιογραφικού: Ασημένια Σαράφη
Επιμέλεια παρουσίασης: Άννα Ρω
