Ασημίνα Ξηρογιάννη: «Η καρδιά της γινόταν ποτάμι»
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη είναι ποιήτρια, κριτικός λογοτεχνίας, θεατρολόγος και φιλόλογος. Σπούδασε φιλολογία και θεατρολογία στο ΕΚΠΑ, και υποκριτική στο Θέατρο–Εργαστήριο «Εμπρός», ενώ έχει ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό της στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Για δεκαεννέα χρόνια εργάστηκε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ως θεατρολόγος και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, ανεβάζοντας παραστάσεις με τους μαθητές της και εκπονώντας πολυάριθμα εκπαιδευτικά προγράμματα (κυρίως για τον Σαίξπηρ, τον Αριστοφάνη και τη δημιουργική γραφή). Tα τελευταία χρόνια διδάσκει Ελληνική Λογοτεχνία, Ιστορία και Φιλοσοφία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει γράψει ποίηση, πεζογραφία και θέατρο. Δοκίμια, άρθρα, μεταφράσεις και κριτικές της δημοσιεύονται σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και ιστολόγια. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, γαλλικά, ισπανικά και ρουμάνικα. Η ποιητική συλλογή της Εποχή μου είναι η ποίηση (εκδόσεις Γαβριηλίδης 2013) κυκλοφορεί στη Γαλλία σε μετάφραση του Μισέλ Βόλκοβιτς. Το 2019 μετέφρασε για πρώτη φορά στα ελληνικά ποιήματα του Μαρκ Στραντ στην ανθολογία Προσωρινή Αιωνιότητα (εκδόσεις Βακχικόν 2019). Το 2023 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Ποίησης της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης για το βιβλίο της Μια απέραντη ματιά (εκδόσεις Βακχικόν 2023). Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, του Κύκλου Ποιητών, και του Πανελλήνιου επιστημονικού συλλόγου θεατρολόγων, και ασχολείται συστηματικά με το κολάζ σε γόνιμο διάλογο με τον ποιητικό λόγο. Το 2009 ίδρυσε το λογοτεχνικό ιστολόγιο Varelaki και το 2021 το blog θεατρική αγωγή. Η καρδιά της γινόταν ποτάμι είναι η δέκατη ποιητική συλλογή της.
Ι
Έγραφε.
Της είπαν:
όχι έτσι.
Τα ποιήματά της τα είπαν «ευαίσθητα»,
όχι αληθινά.
Της ζήτησαν όνομα αντρικό
για να ακουστεί σοβαρά η φωνή της
Της φόρεσαν ψευδώνυμο
Οι λέξεις της
έσπαγαν ράφια και χρόνο.
Γιατί η γραφή
δεν έχει φύλο –
μόνο σκιές
που τη φοβούνται.
Και περνούσαν αιώνες…ΙΙ
Στις σελίδες της
Ασημίνα Ξηρογιάννη: Η καρδιά της γινόταν ποτάμι, «Η ποιήτρια»
η θάλασσα φορούσε μαλλιά
και τα δάχτυλά της έπλεκαν φεγγάρια.
Η καρδιά της γινόταν ποτάμι
που δεν ήθελε όρια,
και τα μάτια της –
καθρέφτες αθέατοι,
ανέφεραν μυστικά.
Οι λέξεις της αναπνοές
που ζητούν να ακουστούν
Οι λέξεις της σφυρίζουν στον άνεμο
Κανονικό ρεφρέν
Ξανά και ξανά
Η γυναίκα
Είναι μοτίβο.
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Άνω τελεία.
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Συγκρουσιακή σχέση ξεκάθαρα σε ό,τι με αφορά.
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική διαδρομή σας, είναι…
Η αγάπη μου για τη γραφή, τα όνειρά μου, οι ατέλειές μου, η δημιουργική μου συνύπαρξη με κάποιους ομότεχνους.
Ποιοι λόγοι – δρόμοι σάς οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Η ανάγκη για επιστροφή στην τρυφερότητα. Ο έρωτας και η αγάπη κυριαρχούν στο 2ο κι 3ο μέρος. Από την άλλη πειραματίστηκα με τη φόρμα, αλλά και έπαιξα με μια διάθεση αυτοαναφορική,
σατιρική, παιγνιώδη.
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του
Πρώτα πρώτα το πρόσωπο, ο άνθρωπος είναι στο κέντρο της ποιητικής αφήγησης. Δεύτερον υπάρχουν ιστορίες πίσω από τα ποιήματα. Τρίτον, ο αυτοσαρκασμός και η σατιρική και παιγνιώδης διάθεση
διαμορφώνουν το ύφος και το ήθος του βιβλίου. Τέλος, το ποίημα Επεiδή αγαπώ γράφω ποιήματα, είναι ένα ποίημα ποιητικής , μια ομπρέλα, κάτω από την οποία μπορούμε να βάλουμε κι άλλα
ποιήματα ποιητικής και όχι μόνο.
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ότι…
… ειδικά στο κομμάτι της αγάπης και του έρωτα συνδιαλλέγεται και με τον λυρισμό. Γενικά το ύφος δεν είναι ενιαίο και αυτό μου αρέσει.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…
«Ποια αλήθεια φοβηθήκατε περισσότερο να γράψετε και τελικά αποφασίσατε να την εμπιστευτείτε στο χαρτί;»
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
Με τους στίχους πηγαίνει ηχηρά.
