Ο Χάρης Μελιτάς γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Aρχιτέκτων Μηχανικός Ε.Μ.Π. και καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.). Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορήσει 17 ποιητικές συλλογές του από τις εκδόσεις Μανδραγόρας και Γκοβόστης, μία συλλογή διηγημάτων (Μανδραγόρας) και η επίτομη Ιστορία της Τέχνης και της Τεχνολογίας (Ο.Ε.Δ.Β.). Συμμετείχε στα διεθνή Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Πατρών, Τήνου, Poznan Πολωνίας. Παρουσίασε ποιητές στο Συμπόσιο Ποίησης του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου και παρουσιάστηκε το έργο του (2011) από τον ποιητή Κώστα Κρεμμύδα. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 2020 για την ποιητική του συλλογή Εξαιρέσεις. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών. Η τελευταί του ποιητική συλλογή Υπέρταση κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός.
Μην κλαις, θηρίο.
Στα δόντια σου τροχίζω
τα ένστικτά μου.
ΠΟΝΟΔΟΝΤΟΣ, ΥΠΕΡΤΑΣΗ, ΙΩΛΚΟΣ
Καρυωτάκης: Μας διώχνουνε τα πράγματα κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε. Τι σας οδήγησε στη χώρα της ποίησης;
Ο φθόνος ακριβώς για τα πράγματα.
Μελιτάς: Το ποίημα είναι εγχείρηση καρδιάς με τοπική μετωπική/ με τα φαντάσματα κόσμου. Πώς, τι, και γιατί γράψατε την Υπέρταση;
Ξεφλουδίζοντας τον ανωτέρω στίχο.
Μαγιακόφσκι: Για μια και μόνο λέξη λιώνεις χιλιάδες τόνους γλωσσικό μετάλλευμα. Εσείς; Γίνεστε μεταλλωρύχος των λέξεων;
Τα μεταλλεία του Λαυρίου από την αρχαιότητα μέχρι χθες, είναι το λεξικό μου.
Ουίτμαν: Μέσα από μένα πολλές φιμωμένες φωνές. Σε ποια φωνή δίνετε βήμα μέσα από τα ποιήματά σας;
Σε κάθε φιμωμένη φωνή. Εκτός από τις φήμες.
Ρίτσος: Το ποίημα ανακαλύπτεται κατά τη γραφή του και ο ποιητής είναι ο πρώτος έκπληκτος αναγνώστης. Η δική σας εμπειρία επ` αυτού;
Άραγε είμαι ποιητής ή αναγνώστης; Σε κάθε περίπτωση δεν εκπλήσσομαι με τίποτα.
Βρεττάκος: Αν δε μου ‘δινες την ποίηση, Κύριε, δε θα ΄χα τίποτα για να ζήσω. Σε ποιο άλλο δημιουργικό πεδίο φαντάζεστε τον εαυτό σας;
Ηθοποιός, ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.
Μπλάνας: Νιώθω πως αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ‘ναι το σπίτι μας. Πού κατοικεί το όραμά σας;
Στα συντρίμμια της ανθρώπινης Ιστορίας.
Ένας τίτλος – στίχος ως δείκτης του μέλλοντος;
Τι να την κάνεις – τη δεύτερη ζωή σου – χωρίς την πρώτη;
Κι ένας αγαπημένος;
Ήμαρτον Κύριε – απορούσε ο ληστής. – Γι’ αυτούς πεθαίνεις;
