Ο Ευάγγελος Ι. Τζάνος με το διήγημα “ΑΘΩΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ” ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του περιοδικού ΣημειΩματάριο, για συμπόρευση και ενεργή συμμετοχή στα καίρια και κοινά προβλήματα που απασχολούν όλη την ανθρωπότητα, θεωρώντας πως η λογοτεχνία δεν είναι μέσο ατομικής ολοκλήρωσης και προβολής αλλά πως οφείλει να είναι ο φανοστάτης που θα φωτίζει το είναι μας στο μέλλον.
Λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”
ΑΘΩΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ
Παρά τον καύσωνα, ξύπνησε στεγνός. Το κλιματιστικό δούλευε όλη τη νύχτα. Αυτά τα βράδια η γυναίκα του κοιμόταν με το παιδί – δεν τον άντεχε τον κρύο αέρα. Προσπάθησε να της αλλάξει γνώμη. Τίποτε. Του έλειπε η γυναίκα του, όμως τη ζέστη δεν μπορούσε να την υποφέρει. Το θερμοσίφωνο είχε ρυθμιστεί ν’ ανάβει σε συγκεκριμένη ώρα. Έκανε ντους στη θερμοκρασία που ήθελε κι ύστερα πήρε το πρωινό του – μαζί με τη γυναίκα του και το παιδί. Ήθελε κάθε πρωί να τρώει μπέικον. Αφού τελείωσε με το φαγητό του, ήπιε ένα χάπι για την πίεση και κοίταξε στο κινητό, μήπως είχε μηνύματα. Έτσι έκανε κάθε πρωί. Η γυναίκα του έβαλε το παιδί στο σχολικό και μετά πήρε το αυτοκίνητό της και πήγε στη δουλειά της. Δούλευε σε μια εταιρεία που έστηνε ανεμογεννήτριες. Στο οικονομικό τμήμα. Προτού φύγουν, η γυναίκα του και το παιδί τον είχαν φιλήσει.
Ευχαριστημένος, μπήκε στ’ αμάξι του, άναψε το κλιματιστικό και πήγε στο βενζινάδικο όπου έβαζε βενζίνη. Έδωσε την κάρτα πόντων, πλήρωσε και πήγε στο γραφείο του. Δούλευε σε μια εταιρεία διαχείρισης χημικών αποβλήτων. Λογιστής. Ρίχτηκε με τα μούτρα στη δουλειά. Αμίλητος. Στο πρώτο διάλειμμα έκλεισε τρία αεροπορικά εισιτήρια κι ένα τρίκλινο σε κάποιο εξωτικό νησί. Θα πήγαινε με την οικογένεια για διακοπές – δέκα μέρες. Έστειλε ένα μήνυμα στη γυναίκα του, «ΟΚ», κι ύστερα γύρισε γρήγορα γρήγορα στη θέση του, χωρίς να προλάβει να ονειρευτεί το πώς θα περνούσε στο εξωτικό νησί. Και ρίχτηκε πάλι με τα μούτρα στη δουλειά.
Άξαφνα, από το μουρμουρητό των συναδέλφων του, έμαθε πως κάποια από τα σκουπίδια που διαχειρίζονταν δεν θα έφταναν ποτέ στο διάστημα, λόγω ενός επίγειου δυστυχήματος. Έκανε να σηκωθεί. Το μετάνιωσε. Δεν είχε καμιά δουλειά αυτός να ανακατευτεί. Δεν χρειάζονταν οι υπηρεσίες του. Αυτός ήταν μονάχα λογιστής. Και συνέχισε τη δουλειά του μέχρι το σχόλασμα.
Αργά το απόγευμα δείπνησε με τη γυναίκα του – έτρωγαν πάντοτε στην τραπεζαρία. Το παιδί διάβαζε με τη δασκάλα που το είχε αναλάβει. Η δόλια! Ήταν συνέχεια τρομαγμένη: ο φίλος της δούλευε σε μια εταιρεία αναγόμωσης βλημάτων, στις παραγγελίες, κι αυτό την έκανε ν’ ανησυχεί για το ρίσκο που έδινε στη ζωή του.
Αφού δείπνησε, στρώθηκε στην τηλεόραση. Απόψε δεν είχε όρεξη για έξοδο. Ήθελε να δει τι έλεγαν για το δυστύχημα στη δουλειά του. Η γυναίκα του είχε καταλάβει πως κάτι τον άγχωνε, αλλά την ώρα του φαγητού δεν μιλούσαν ποτέ για τις δουλειές τους. Τα κανάλια βρήκαν την ευκαιρία να το μεγαλοποιήσουν. Έκαναν λόγο για περιβαλλοντική καταστροφή. Η γυναίκα του είχε ήδη κάνει ντους και πήγαινε να παίξει με το παιδί – διαβασμένο κι έτοιμο γι’ αύριο. Οι ειδήσεις τού αποτελείωσαν τη διάθεση. Πήρε τον κολλητό του στη δουλειά που ήταν πάντα καλά πληροφορημένος. Μίλησαν για ώρα. Με τη συνομιλία κατάφερε να χαλαρώσει. Αυτοί δεν έφεραν καμιά ευθύνη. Έκλεισε το τηλέφωνο και μπήκε στο μπάνιο.
Αν και βγήκε αναζωογονημένος, σαν ένας τρίτος άνθρωπος, δεν είχε διάθεση να παίξει με το παιδί. Από μια ραγδαία πτώση της θερμοκρασίας, έξω άρχισε να χιονίζει. «Τους κερατάδες!» μουρμούρισε. «Το ρήμαξαν το περιβάλλον», συμπλήρωσε αμέτοχος. Άναψε το καλοριφέρ στο φουλ και ήρεμος πλάγιασε νωρίς.
Λίγα λόγια για τον Ευάγγελο Ι. Τζάνο
Ο Ευάγγελος Ι. Τζάνος γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Διήγημά του δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέες Τομές» (1984). Κυρίως, εκδίδει βιβλία πεζογραφίας. Οι συλλογές «Σύνεργα», «Ενέδρα», «Λαβή» και η νουβέλα «Αφανισμός» αποτελούν τα τέσσερα μέρη της τετραλογίας με τον τίτλο «Το Τυχαίο».
Η πιο πρόσφατη πεζογραφική του δουλειά είναι η συλλογή διηγημάτων «Το πέρασμα της θρυαλλίδας». Το 2021 εκδόθηκε η εργασία του «Γεράσιμος Βώκος». Η ζωή και το έργο του. Η βιβλιογραφία του (1886–2020)». Στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο εκπόνησε τη Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία με θέμα: «Η Αγία Γραφή και η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο συγγραφικό έργο του Φώτη Κόντογλου» (2018–2019)
Ιερά μου φαίνονται μόνο τα δέντρα
Ειδική μνεία:
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο ευχαριστεί θερμά τους ποιητές Στρατή Πασχάλη και Γιώργο Δουατζή για την ένθερμη στήριξη και πολύτιμη συμμετοχή τους στη λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”.
Επίσης, η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”, αφιερώνεται σε όλους τους ποιητές και πεζογράφους που άφησαν βαθιά τα χνάρια και το όραμά τους στη συνείδησή μας, πριν “μετοικήσουν προς άγνωστον διεύθυνση”.
Επιμέλεια-Συντονισμός δράσης: Άννα Ρω
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο, διευκρινίζει πως η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου” δεν έχει καμία σχέση με βραβεία, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κάθε είδους οικονομική ή άλλη συναλλαγή. Επισημαίνει δε, πως την αποκλειστική ευθύνη για τη γνησιότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης φωτογραφιών έχουν αποκλειστικά οι συμμετέχοντες που τα καταθέτουν στο ΣημειΩματάριο προς δημοσίευση. Επιπλέον, αποποιείται κάθε ευθύνη για την καταχρηστική χρήση της δράσης από άλλα άτομα συμμετέχοντα και μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε κακόβουλο στοιχείο.
