Η Γιούλη Γιανναδάκη γεννήθηκε στον Χολαργό. Zει στην Κρήτη και είναι μητέρα δύο παιδιών. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά. Αποφοίτησε από το τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πειραιά και συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο ΕΜΠ και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Έχει ολοκληρώσει το διετές πρόγραμμα κατάρτισης στον τομέα των Εικαστικών Τεχνών στη σχολή ΑΚΤΟ.
Εργάζεται ως οικονομολόγος στον δημόσιο τομέα και ασχολείται με θέματα χρηματοδότησης ιδιωτικών επενδύσεων. Έχει διδάξει στην Τριτοβάθμια και Μεταδευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Παρακολουθεί σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής και φτιάχνει τις δικές της ιστορίες.
Το Μ’ ένα ζευγάρι σαγιονάρες είναι το πρώτο της βιβλίο.
Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου.
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Αποσιωπητικά για όλα αυτά που έχω σβήσει. Η δύναμη πιστεύω του κειμένου είναι σ’ αυτά που δε μπορώ να πω. Σ’ αυτά που αποσιωπώ. Στα κείμενα μου πάντως δεν χρησιμοποιώ αποσιωπητικά. Στην τελική επιμέλεια τα αφαιρώ όσο και να μ´ αρέσουν.
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Μία λευκή σελίδα είναι για μένα η αρχή. Η αρχή σημαίνει επιλογή. Ελευθερία. Και σίγουρα μια λευκή σελίδα με ωθεί να τη γεμίσω. Είναι σα να μου λέει πάρε στυλό και γράφε.
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική διαδρομή σας, είναι… ;
Η βιβλιοθήκη μου, η δασκάλα και οι ομάδες στα σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Φυσικά συνταξιδιώτες μου είναι και οι ήρωες που φτιάχνω, αλλά κυρίως αυτοί που μένουν εκτός σελίδας. Ίσως αυτοί έχουν πιο καθοριστικό ρόλο. Είναι αυτοί που συνεχίζουν το ταξίδι. Που παραμένουν μέχρι τον τελικό προορισμό.
Ποιοι λόγοι – δρόμοι σάς οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Αφετηρία είναι ο έρωτας σαν έννοια και μία ανάγκη να τον ερμηνεύσω. Πέρα από τον έρωτα υπάρχει μία ανάγκη ερμηνείας εννοιών όπως ο θάνατος και οι ανθρώπινες σχέσεις. Οι συνδέσεις. Γράφοντας συνειδητοποίησα ότι καθοριστικό ρόλο παίζουν τα σταυροδρόμια που καθορίζουν τις αποφάσεις γραφής. Τα διλλήματα.
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του
Το «Μ´ ένα ζευγάρι σαγιονάρες» είναι το πρώτο μου βιβλίο και ξεκίνησε από ένα σκίτσο. Κάτω από το σκίτσο πρόσθεσα πέντε έξι γραμμές. Μετά τις έσβησα και συνέχισα να γράφω. Οι ορίζοντες είναι ανοιχτοί. Δε θέλω να ορίσω εγώ την κατεύθυνση θέλω να πάει μόνο του να βρει τον προορισμό του. Εγώ ότι ήταν να ορίσω το έχω κάνει ήδη, μέσα στο κείμενο. Πρόκειται για μια μυθοπλασία που χωρίζεται σε 2 μέρη. Σε πρώτο και τρίτο πρόσωπο η αφήγηση θέτει ένα πλαίσιο. Όλα τα υπόλοιπα σημεία είναι πλέον του αναγνώστη.
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ότι…;
Το έχω διαβάσει τόσες πολλές φορές. Ξανά και ξανά και ακόμα το διαβάζω. Αν αφεθώ θέλω να αλλάζω, να προσθέτω, να σβήσω σχεδόν ψυχαναγκαστικά. Πολλές φορές αισθάνομαι ότι δεν το έχω γράψει εγώ. Επίσης παλεύω να μην ασχοληθώ ξανά με το τι κάνει η Όλγα σήμερα.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…;
Λατρεύω να ακούω ιστορίες. Θα ήθελα να συναντήσω για παράδειγμα τον Μάρκες, τον Φλωμπέρ, το Μουρακάμι, τη Φεράντε, τον Καμύ, τον Κάφκα, τον Κούντερα να πάμε για ποτό. Η ερώτηση παράκληση θα ήταν: «Μπορείτε να μου ψιθυρίσετε μια ιστορία;».
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
Επανατοποθέτηση στην πραγματικότητα. Αισθάνομαι ότι πάμε σε μία νέα εποχή και το ερώτημα είναι πως θα αγκαλιάσουμε τη φαντασία πέρα από την οθόνη.
