Ο Ιωάννης Βάλλιος ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του περιοδικού ΣημειΩματάριο για συμπόρευση και ενεργή συμμετοχή στα καίρια και κοινά προβλήματα που απασχολούν όλη την ανθρωπότητα, με τα ποιήματα: “Ξημέρωμα του Ψηφιακού Μετασχηματισμού, η Κλιματική αλλαγή, οι συνεπαφές μας”, θεωρώντας πως η λογοτεχνία δεν είναι μέσο ατομικής ολοκλήρωσης και προβολής αλλά πως οφείλει να είναι ο φανοστάτης που θα φωτίζει το είναι μας στο μέλλον.
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ 2025: “Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ”
Ξημέρωμα του Ψηφιακού Μετασχηματισμού
Χαράζει η μέρα μέσα στην οχλοβοή μηνυμάτων
που βουίζουν στο κινητό,
ενώ η οθόνη αναπαράγει διαφημιστικές επιλογές
φλερτάροντας με τις ενδόμυχες επιθυμίες μου.
Αγάπησα τα δεσμά μου
και κάθε σκέψη για απεξάρτηση την απεύχομαι.
Spots με ακολουθούν σαν την σκιά μου,
κλείνω τα μάτια μου, αλλά αυτά επιμένουν.
Γίνονται ουρά της ύπαρξής μου,
ενώ drones και κάμερες σπαρμένες παντού
καταγράφουν τις κινήσεις,
ακούραστοι φρουροί της κανονικότητας.
Έβαλα τον ήχο της βροχής να πέφτει στο σαλόνι
κάτι να κινείται για να ξεκουραστώ από την ακινησία.
Τελικά η ελευθερία μας μετριέται
στους τέσσερις τοίχους της νοητής φυλακής μας.
Η Κλιματική αλλαγή
Η ζέστη καρφώνει το βλέμμα στον ανεμιστήρα οροφής
περιστρέφοντας τις σκέψεις σε φυγόκεντρες τροχιές.
Φυτά ριζωμένα σε γλάστρες στο μπαλκόνι
ιδρώνουν στον θερμό αέρα
αδημονώντας για την απόδρασή τους
από το χώμα, σε μια πιο εύφορη γη.
Η θερμοκρασία ανέρχεται
και ο πλανήτης σε συνεχή πυρετό
καταγράφει νέα υψηλά ρεκόρ,
νικητής σε διαγωνισμό καταστροφής
χωρίς αντιπάλους.
Την κλιματική αλλαγή εμείς την ξεκινήσαμε,
εμείς την ανδρώσαμε,
αλλά αυτή θα μας οδηγήσει
στο τέλος που όλοι απευχόμαστε.
Οι συνεπαφές μας
Στα ταξίδια μου συνάντησα ανθρώπους
σε φευγαλέες συζητήσεις
ανταλλάσσοντας αγχωμένες χειραψίες,
πριν ο καθένας πάρει τον δρόμο του.
Παραμένει πίσω μια απροσδιόριστη μοναξιά
με την θαλπωρή κάποιον chats,
ενώ το ενδιαφέρον στριμώχνεται
σε likes και σε tags.
Έτσι τέμνονται οι ζωές στον χρόνο
και μετά αποκλίνουν,
μέχρι το επόμενο βουητό του τηλεφώνου,
αναζητώντας την μυσταγωγική σκοπιμότητα
των ψηφιακών μας συνεπαφών.
Από την άλλη τι νόημα έχει να ψάχνεις το μυστήριο
μπροστά στο ξεκάθαρο τυχαίο ενός πεπλεγμένου κόσμου;
Ο Ιωάννης Βάλλιος είναι Διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός με μεταπτυχιακές σπουδές στη διαχείριση ενέργειας και περιβάλλοντος. Διαθέτει πολυετή εμπειρία στην ελληνική και διεθνή ενεργειακή αγορά, συμβάλλοντας σε καινοτόμα και εξειδικευμένα κατασκευαστικά έργα μέσα από τη συνεργασία του με τεχνικές εταιρείες με έντονη εξωστρέφεια.
Πέρα από τον κόσμο της μηχανικής, η αγάπη του για τη λογοτεχνία, τη μουσική σύνθεση και την ποίηση αποτελεί για εκείνον ένα δημιουργικό ταξίδι έκφρασης και φαντασίας.
Η πρώτη του ποιητική συλλογή, «Θραύσματα Χρόνου», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός (2023), αποτυπώνοντας στο χαρτί το βάθος της σκέψης και του συναισθήματός του.
Ιερά μου φαίνονται μόνο τα δέντρα1
Ειδική μνεία:
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο ευχαριστεί θερμά τους ποιητές Στρατή Πασχάλη και Γιώργο Δουατζή για την ένθερμη στήριξη και πολύτιμη συμμετοχή τους στη λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”.
Η λογοτεχνική δράση 2025 “Η ομορφιά του κόσμου”, αφιερώνεται σε όλους τους ποιητές και πεζογράφους που άφησαν βαθιά τα χνάρια και το όραμά τους στη συνείδησή μας, πριν “μετοικήσουν προς άγνωστον διεύθυνση”.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο, διευκρινίζει πως η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου” δεν έχει καμία σχέση με βραβεία, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κάθε είδους οικονομική ή άλλη συναλλαγή. Επισημαίνει δε, πως την αποκλειστική ευθύνη για τη γνησιότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης φωτογραφιών έχουν αποκλειστικά οι συμμετέχοντες που τα καταθέτουν στο ΣημειΩματάριο προς δημοσίευση. Επιπλέον, αποποιείται κάθε ευθύνη για την καταχρηστική χρήση της δράσης από άλλα άτομα συμμετέχοντα και μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε κακόβουλο στοιχείο.
Στρατής Πασχάλης, Κοιτάζοντας Δάση, Μεταίχμιο
