Του καλοκαιριού, στο ΣημειΩματάριο του Γιώργου Αλεξανδρή

Του καλοκαιριού, στο ΣημειΩματάριο του Γιώργου Αλεξανδρή

ΙΚΕΣΙΕΣ

Πικρό παράπονο η ζωή και δύστυχο παρακάλι
σε μια καθημερινότητα ασπούδαστη και ρηχή.
Της τάξης αμφισβήτηση και έντονη διαμαρτυρία
στα ιερά και πρέποντα μιας τίμιας συμπεριφοράς,
προσήλωση σε κελεύσματα κι απόκρυφες δοξασίες
ομόδοξων σχηματισμών για σύμπνοια και δράση.

Αλλότριοι οι καιροί με μίζερα καθεστώτα
όπου τα φερέφωνα και οι υπάκουοι πιστοί
διαφεντεύουν στην οργάνωση και την υποταγή,
υποκινούν την ευπείθεια και τη ομοφροσύνη
να έχουν οι ηγήτορες προσπέλαση και δόξα
σε δόγματα πρωτόφαντα, άσπιλα και διαρκή.

Βρισίδι οι ανισότητες, ανησυχίες και φόβοι,
διάτρητη η συνοχή χωρίς ενοχές και τύψεις
σε μια κοινωνία με θολούς ορίζοντες και βλέψεις
που δόλια επιστατεύεται από ηγεμονίσκους,
που σύρεται ανώνυμη, τυφλή και ποδηγετημένη
και αντρειεύει στην εκδούλευση και την υπακοή.

Κι αυτοί που διαβλέπουν πυκνές ισοπεδώσεις
και τον ακραίο οδηγισμό σε μαζικές συμπτύξεις,
ανήμποροι τη δόλια παράσυρση να φανερώσουν,
ψεύδη και αλήθειες στην έρευνα να κατατάξουν,
ενδόμυχα ικετεύουν σ’ ένα ευτύχημα της γνώσης
να έχουν οι αυτονομίες μέρισμα και αποδοχή.

Ικεσία η επιφύλαξη στον πομπώδη στόμφο,
στην παρότρυνση και στην ορμή του θεαθήναι,
ικεσία στην ανένταχτη και άβολη αυθεντία
να γίνει το λευτέρωμα του νου και της ψυχής τους
ναός αυτογνωσίας σε κάθε κήρυγμα εξουσίας,
προσκύνημα του ιδανικού και λάτρεμα της σοφίας.

ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Νύχτα φεγγαρόλουστη και αστροκεντημένη,
βλέμμα γλυκό του ουρανού κι αγκάλιασμα της γης,
μείνε αξημέρωτη μπροστά στο παράθυρό μου
χάδι του καλοκαιριού, ψιθύρισμα κι ανάσα,
στρατοκόπος ν’ αποτολμήσω και να χαθώ
στη μακρινή οδό των ονείρων χωρίς γυρισμό.

Νύχτα της καταφυγής και της αγάπης γέρμα,
λατρευτικός ναός με χάρες και υμνωδίες,
της προσμονής σκιά και της λαχτάρας δώμα,
γίνε αρχονταρίκι των μυστηρίων της χαράς,
ιερός βωμός για προσκύνημα και λατρεία,
τρισάγιο λειτούργημα λύτρωσης και ευλογίας.

Στις αγρύπνιες σου και το ησυχαστήριό σου,
στα καλντερίμια σου και τις κρυφές τις στράτες
διαβαίνουν κόρες όμορφες, παραμυθιών νεράιδες
με γρήγορο τρεχαλητό, με χάρη και με γέλιο,
που προλαβαίνουν της ροδαυγής το φέγγος
πριν γίνουν σκόρπισμα ηλιού και αναπνοή ανέμου.

Και στην παραπάνω μεσούρανη γειτονιά,
που τ’ άστρα έχουνε στήσει λαμπρό πανηγύρι,
τον έρωτα που δοξολογούν και ασημώνουν
η δική μου η νεράιδα πρώτη τον χορό κρατεί,
μαντήλι της αγάπης λικνίζει και με χαιρετά
στον όρθρο να προλάβω τους όρκους μου να πω.

Σκαρφάλωσε και γείρε εδώ στο παράθυρό μου
αγνάντι των πόθων κοντινό και της ελπίδας,
αγγέλων κρυφομιλητό και φτερούγισμα πλατύ
να φτάσει η νεράιδα μου μούσα και ξωτικό,
στην αγκαλιά σου, νύχτα του καλοκαιριού
να γείρουμε ζευγάρι στο λιόφωτο το πρωινό.

ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ

Πολύπλευρη και πολυσύνθετη της κοινωνίας η δομή
ευδόκιμη συστέγαση ομοφροσύνης και διαφωνίας
με σεβασμό και αποδοχή στη διαφορετικότητα,
από τον οίστρο και τη διάκριση της ατομικότητας
στο μεγαλείο της επώνυμης και οργανωμένης τάξης
με την παράλληλη αποζήτηση και την κοινή διαδρομή.

Θολό τοπίο το συμβατό γίγνεσθαι και οι προσδοκίες
με την επίκληση της ιστορίας και της διδαχής,
απεμπόληση δικαιωμάτων και αποξένωση ευθυνών
η καταφυγή σε είδωλα, δόγματα και κοσμοθεωρίες
με πλήρη ταύτιση στα γνωστά και πεπραγμένα
και χωρίς στόχευση σε νέα οράματα και αναφορές.

Αρμονίας στέγασμα η συμπαιγνία και η σιωπή
με τις ιδεολογίες πρόσχημα κι επίταξη αναγκαία,
σε έπαρση οι αυθεντίες και οι δοκησίσοφοι ταγοί
να είναι η καθημερινότητα θρησκειολόγημα βαθύ,
σύναψη εμπειριών, γνώσης και κριτικής σκέψης,
άνθισμα ομολογιών, παραδοχών και βουλεύσεων.

Και πίσω από αυτή τη σύσταση και λειτουργία,
αυτομολούν ομάδες σύμπτυξης και προσηλυτισμού
με βεβαιότητες προσωποπαγείς και οδηγισμούς
απέναντι στην απάθεια, την απογοήτευση και τη φυγή
την ανένταχτη συμπεριφορά σε ασπασμούς και εκκλήσεις
επισκοπώντας σκόπιμα επί παντός θέματος και βαθμού.

Η επί παντός θέματος γνωμάτευση και κρίση
στον καθημερινό ορυμαγδό βέβηλων, ιερών και οσίων
να πλέκεται η ευθύνη σύνδρομο της άγνοιας και του χρέους,
αποτελεί σκοταδισμό, επίδειξη και αλλοφροσύνη
βόλεμα προσωπικό στης εξάρτησης την ανάγκη,
συνέχεια και συνέπεια ιερόσυλης αυθεντίας.

ΟΠΤΑΣΙΑ

Περιέλουσε ο ήλιος τη γη με φως και χρώματα,
αγνάντεψε τα πυκνά των ανθρώπων πηγαινέλα
και κουρασμένος και ασυντρόφευτος ταξιδιώτης
έγειρε και βασίλεψε στο εσπέριο καταφύγιό του,
μοναχικός στις δόξες του και τα λιβανωτά του,
στο σήμερα πειρατής και στο αύριο κουρσάρος.

Ασήμωνε το φεγγάρι της νύχτας την αγκαλιά ,
δρασκέλιζε σε δρόμους πλατιούς και καλντερίμια,
περιόδευε σε γειτονιές και σε παράθυρα ανοιχτά
και στων αστεριών το φεγγοβόλο σύχνασμα,
στο γλυκό το κρυφομιλητό και στον ανοιχτό χορό,
στεφάνωνε της γης νεράιδες με αγγέλους τ’ ουρανού.

Πορφύρωμα η ανατολή σε ορίζοντες κι αγνάντια,
της αγρύπνιας μούσα και του ουρανού γητεύτρα,
απλώνει τη ματιά της στο μακρύ το πλάτεμα της γης,
αγκαλιάζει κάμπους, ραχούλες και βουνοκορφές
και στα πλατύσκαλα των σπιτιών στέκει και σμιλεύει
χαρούμενο ξημέρωμα με προσμονές και ελπίδες.

Κόρη πορφυρογέννητη στο λιόγερμα και τη δύση,
ουράνια νύμφη της νυχτιάς και της φεγγαροσύνης,
θεά της χρυσής αυγής και της ημέρας δεσποσύνη,
οπτασία των ονείρων μου και της κρυφής ελπίδας,
φτερούγισε πουλί στην αυλή μου πριν ξημερώσει,
γλυκοκελάηδημα ορθρινό να σ’ ακούσω και να χαρώ.

Των κρυφών πόθων μου ολοζώντανη οπτασία,
βαθύς αναστεναγμός και ξέχωροι της καρδιάς παλμοί,
στης προσδοκίας το αγλάισμα και την αγαλλίαση,
ο ερχομός σου λύτρωση ψυχής και ολοκλήρωση ζωής,
εικόνες άγιες τα μάτια σου κι η λαμπερή θωριά σου,
πρόκληση φαντασίας στης ευτυχίας την απαντοχή.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ

Από θέση ισχύος και εμβληματικής περιωπής,
ηγέτες εκλεγμένοι και πολλοί επίτιμοι αρχηγοί,
με λάφυρο την εξουσία για προσωπική προβολή,
ρητορεύουν ανενδοίαστα για αρχές και αξίες,
παροτρύνουν τη συμμετοχή σε κοινές αποφάσεις
και αξιώνουν την αποδοχή σε σχήματα και ιδέες.

Πρώτης γραμμής συνδικαλιστές ανάδειξης προβλημάτων,
μπροστάρηδες αγωνιστές για την προάσπιση συμφερόντων,
αρχομανείς για επίδειξη σε κινήματα και οργανώσεις,
σφετερίζονται κοινωνικές ανάγκες, προτροπές και ιδεολογίες,
ηγούνται συσπειρώσεων, ατομισμών και διακρίσεων
και με δοξασίες εγωιστικές σφυρηλατούν επιτυχίες.

Ευκατάστατοι επαγγελματίες της κλειστής και άρχουσας τάξης,
επίζηλοι γραφειοκράτες με ευδόκιμες αναρριχήσεις,
διακινητές του εφησυχασμού και υποστηρικτές καθεστώτων,
υποκρύπτουν σκόπιμα προσχήματα και παραπλανήσεις,
επιδαψιλεύουν τη συνύπαρξη με δράσεις συλλογικές
και ορμηνεύουν συμπεριφορές ανθρωπισμού και δικαιοσύνης.

Λόγοι πανηγυρικοί σε εγκαίνια και εκδηλώσεις,
παντογνωσίας ρητόρευση και ατέρμονες υποδείξεις,
εγγραφές σε επώνυμους συλλόγους και οργανώσεις
να έχουν κάλεσμα ευρύ και ευπρόσδεκτη παρουσία,
την περηφάνια τους αδέκαστη στην υποδοχή να βλέπουν
και τον οίστρο του εγωισμού τους αναμφίβολο να τηρούν.

Της αυθεντίας η προβολή επί παντός επιστητού,
η επίδειξη πολυμέρειας σε ακραιφνείς καταστάσεις
και τα πολλά αναθέματα στων καιρών τη δυστοπία,
αποκαλυπτήρια είναι της αρχομανούς μικρότητας,
αποκαλυπτήρια της κοντόφθαλμης και άτυπης αλαζονείας,
αποκαλυπτήρια επίσης η αίσθηση της προσβολής και ευθιξίας.