ΟΥΤΟΠΙΣΤΕΣ
Με πρόσφορες πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις,
ειδήμονες αναλύουν τις δομές της σύγχρονης κοινωνίας
χαρακτηρίζοντάς την προσχηματική, διάτρητη και ευπαθή,
τη λειτουργία της προσιτή στην εκμετάλλευση και την ανοχή
υπόμνημα των εξουσιαστών σε κάθε τους συναγωγή,
ελέγχου σχηματισμοί σε κλειστές τάξεις και διαρθρώσεις.
Βαθυστόχαστη η κριτική τους για διαφορές και αντιθέσεις,
για την ομόσπονδη συνύπαρξη και επικοινωνία
με ευσύνοπτες και =δόκιμες συγκρίσεις και αποτιμήσεις
όπου οι επώνυμοι διάδοχοι των κρατούντων
καταστρατηγούν την ισότητα και τη νομιμοφροσύνη,
να είναι επίτιμοι αρχών με αναγνώριση και αποδοχή.
Στηλιτεύουν πρόσωπα, συστήματα και οργανώσεις,
αναδεικνύουν κακόβουλες συμπεριφορές και στάσεις
και τονίζουν τον ανοιχτό και βέβηλο προσηλυτισμό
σε μια κοινωνία που αδιάφορη, τις προκλήσεις προσπερνά,
που το ισοπέδωμα ως βαθύ ανθρωπισμό αποδέχεται
κι αυτάρεσκα στην απομόνωση αποτραβιέται.
Διαβλέποντας κρυφές ανησυχίες και έντονες διαμαρτυρίες
για το κοινό συστέγασμα της φτώχειας και του πλούτου,
τη σύμπραξη του αδύνατου με των ισχυρών τα επιτελεία,
προτείνουν μια κοινωνία ανοιχτή σε αξιώματα και θέσεις,
αυτήν που επίλεκτοι μέντορες και ταγοί ώριμη την κηρύσσουν,
ιδανική στην ισότητα, τον αλληλοσεβασμό και την αξιοσύνη.
Ευπρόσδεκτες οι αδέκαστες εκτιμήσεις και προτάσεις
για μια ονειρεμένη και αποδεκτή κατάσταση και λειτουργία,
όμως η ανακύκλωση των χρόνων και των επιλογών
φανερώνει πως η όποια μεταρύθμιση είναι ουτοπία
κι αυτοί ουτοπιστές αδέσμευτοι των αλλαγών και της ανάγκης,
απόμακροι στον επιθυμητό και το δικό τους κόσμο.
ΑΠΟΨΕ . . .
Απόψε,
κόρη του φεγγαριού
και αδελφή των άστρων,
στάσου μπροστά στο παραθύρι το ανοιχτό ,
όνειρα κρυφά κι ελπίδες να καθρεφτιστούν,
προσμονές και προβλέψεις να ζωγραφιστούν,
οράματα και αρκετές σιγουριές να δοξαστούν
στο καρτέρεμα της χαράς και της ευτυχίας.
Απόψε,
αφέντρα της νύχτας
και των ονείρων δουλεύτρα,
έβγα μπροστά στο μπαλκόνι το καγκελωτό
να λάμψει η γειτονιά στου ασημιού το φως,
περήφανη να σταθεί στο γειτόνεμα το στενό,
να έχει να ομολογεί θεόμορφες παρουσίες
και να ξενυχτά ομόδοξη σε μακαρισμούς και ύμνους.
Απόψε,
του ουρανού γητεύτρα
και μάγισσα της γης,
κατέβα στην ανοιχτή και πλατιά αυλή
εκεί όπου χωρά και πλαταίνει ο κόσμος όλος
κι εγώ περαστικός της νύχτας προσκυνητάρης
μπροστά από αναστολές και φοβίες να περπατήσω
και στο αξημέρωτο πρωινό τη χάρη σου να προσκυνήσω.
Απόψε,
πεντάμορφη του μύθου
και της παράδοσης θεά,
έλα και περπάτα στο σκοτεινό μικροσόκκακο,
μοναχική, αμέριμνη, απρόσμενη διαβατάρισσα
και πίσω από το διάβα σου ο κουρνιαχτός του πλήθους
να δίνει ξάγναντα, κόμβους και σταυροδρόμια
και γεφυροπεράσματα στους διπλανούς τους δρόμους.
Απόψε,
μούσα του έρωτα
και νύμφη της αγάπης,
συλλαβισμός των πόθων και ψίθυροι της καρδιάς,
ανολοκλήρωτοι καημοί ψυχής αδημονούσας,
χάιδεψε συλλογισμούς του νου ολοκληρωμένους,
τ’ αντάμωμά μας να είναι ύμνος και λειτουργία,
μυσταγωγία της χαράς και της ευτυχίας.
ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗΣ
Αν και οι καιροί των προβληματισμών και της ευθύνης
αποτιμώνται με τη συνέπεια λόγων και έργων,
με δόκιμη συναίνεση και κριτική αποδοχή,
ανέστιοι μέντορες,αμνήμονες ταγοί κι επίδοξοι προφήτες,
της πλάνης πρεσβευτές και της χειραγώγησης λειτουργοί,
τον καλούσαν μπροστάρη σε κάθε τους επιλογή,
του τόνιζαν την υπακοή ως συνείδηση και αρετή,
του εικόνιζαν ως χρέος και δικαίωμα την προσαρμογή
και τον αποκαλούσαν ισότιμο,δημιουργικό συνομιλητή.
Ο δάνειος λόγος τους σύμφυρμα και η εμμονή πρωτείο,
δικαιοσύνη η προβολή και η προσφορά αξιοσύνης μέτρο,
φάσμα ιδεών η επίκληση και δόγματα η πίστη
με σύνδρομα ορθολογισμού κι αυθεντικές μονοφωνίες
για να ‘ναι η αντίληψη κοινή της ιστορίας και της ανάγκης
γι’ αυτό και δεν δικαίωναν στο φόβο την καταφυγή του,
στο όνειρο την παρόρμηση και το δειλό αναρώτημά του,
υποκριτικά του διέκριναν υπεύθυνες ομόγνωμες συμφωνίες
κι αυθαίρετα τον ενέτασσαν ομόλογο συνομιλητή.
Με πρόκριμα το στοχασμό και στέγασμα την αλήθεια,
η προτροπή ήταν κλήτευση και η ένταξη ασυλία,
ευπείθεια στ’ ανερμάτιστο κι ασύμβατη μικροθυμία,
της μνήμης απαξίωση κι απ’ τα όνειρα αποστασία,
γι’ αυτό και αντιλόγησε με θέσμιες κι ευσύνοπτες απόψεις,
αντέτεινε το σχετικό στους αφορισμούς και τις γενικεύσεις
δόμησε την προαγωγή στην αντίθεση και τη διαφωνία
κι αφού οι καιροί τον στράτευαν στην προσωπική ευθύνη,
προσφέρθηκε,ένας από τους πολλούς, ανένταχτος συνομιλητής.
ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ
Αδήριτη κοινωνική ανάγκη η πλατιά πληροφόρηση
και η ανοιχτή ενημέρωση για γεγονότα και καταστάσεις
να έχουν οι πολίτες γνώση και άποψη προσωπική
για τα συμβάντα της ημέρας και της νύχτας τα εντελλόμενα,
να είναι αυτογνωσίας πόνημα και δόκιμη συμμετοχή
σε μια αποδεκτή συνύπαρξη με αναγνώριση και αποδοχή.
Από του άμβωνος της δοκησισοφίας και τον προσηλυτισμό,
από του βήματος της επιστημοσύνης και των ιδεολογημάτων
και την εξέδρα των επετειακών πανηγυρικών και λογιδρίων,
εκπέμπουν ευφυολογήματα και δόκιμες προσαγορεύσεις,
δαψιλεύουν με προσχήματα πρόσωπα και καταστάσεις
και ωραιοποιούν στο κάλεσμα ομόφρονες συσπειρώσεις.
Μέσα από γραπτά κείμενα, πολύστηλα και μακροσκελή
σε ημερήσια και μηνιαία φύλλα, πολύτιτλα και πολύχρωμα,
σε πολυσέλιδα βιβλία ποικίλου και επίκαιρου περιεχομένου,
διαφεντεύουν ιδεολογίες, τάσεις και συμπεριφορές
να είναι η καθημερινότητα προσαρμογή και ευγνωμοσύνη ,
πειθάρχημα αδέκαστο σε νόμους και παραδόσεις.
Οι σκοπιμότητες στην υπηρεσία κρυφών συμφερόντων
με υποδειγματικές εξηγήσεις και δελεαστικές προτάσεις,
με διορατικότητα προτροπής και διαίσθηση επιβλητική,
υφέρπουν ανεμπόδιστα με επηρεασμό σε άτομα και ομάδες,
πιστώνουν καινοφανείς και επωφελείς δημιουργίες
και κατοχυρώνουν χωρίς αντίλογο προσωπικές αξιώσεις.
Ύψιστο λειτούργημα ο αυτοσεβασμός και η ευθύνη
στη διάκριση της αλήθειας από την ωμότητα του ψεύδους
με τη γνώση των εμπειριών και κίνητρο τη συνείδηση
να διασφαλιστούν η αξιοπρέπεια και το τίμημα του ήθους,
μ’ αντίλογο στην ατομική την πλάνη και την ομαδική παράσυρση,
με ιερό καθήκον και υποχρέωση στη γνωμάτευση της αλήθειας.
https://simiomatario.gr/category/simiomatografoi/to-simiomatario-toy-giorgoy-alexnadri
https://pixabay.com/illustrations/fractal-background-abstract-pattern-3721046
