Ο Δημήτρης Κούνδουρος με το ποίημα “Το ουράνιο τόξο του μαύρου” ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του περιοδικού ΣημειΩματάριο, για συμπόρευση και ενεργή συμμετοχή στα καίρια και κοινά προβλήματα που απασχολούν όλη την ανθρωπότητα, θεωρώντας πως η λογοτεχνία δεν είναι μέσο ατομικής ολοκλήρωσης και προβολής αλλά πως οφείλει να είναι ο φανοστάτης που θα φωτίζει το είναι μας στο μέλλον.
Λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”
Το ουράνιο τόξο του μαύρου
Αργότερα. Τα χρώματα του μελανιού στα σύννεφα με το φεγγάρι πυροφάνι στα καμένα δέντρα. Για επιστροφή δύσκολη σε μια άλλη εποχή.
Άναρθρος θρήνος στων πουλιών τη μητρική μιλιά μιλημένος. Άρπυιες φλόγες σε τρελαμένο αγέρα, εκείνη τη νύχτα που κέντησε η Σελήνη βραχνά μουγκανίσματα και κάρβουνα πυρωμένα στο ίδιο εργόχειρο.
Στα χαλάσματα των σφαγείων. Έφερνε οσμή από δέρμα καμένο στη παλάμη του αριστερού μου χεριού. Στη σπασμένη γραμμή που μέτραγε τη ζωή στο ταξίδι μιας μοναδικής μέρας.
Καθώς σε αγέλες κοπάδιαζε ο άνεμος τα σώματα της φωτιάς. Ιερουργώντας μιαν αλλόκοτη τελετή. Ερμηνεύοντας μια πραγματικότητα, που αντιστέκεται χιλιάδες χρόνια τις Ερινύες της.
Δάκρυζα συνεχώς και σαν να κρύωνα από κακά όνειρα. Κόντευε μεσημέρι διπλωμένο σε χτεσινή εφημερίδα. Με ειδήσεις τρόμου μιας χρήσεως. Μέσα από το φακό της φωτογραφικής μηχανής, το ουράνιο τόξο του μαύρου σε χιλιάδες αποχρώσεις.
Κατόπιν ανέβηκα στο λεωφορείο της επιστροφής, με μόνη θέα ένα καρβουνιασμένο σκυλί. Κρεμασμένο στο ταβάνι του δωματίου, σ’ ένα σπάγκο φθαρμένο.
(από το πρώτο τετράδιο σημειώσεων)
Λίγα λόγια για τον Νίκο Κούνδουρο
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι πτυχιούχος του Φυσιογνωστικού τμήματος του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Εργάστηκε με την ιδιότητα του Γεωλόγου αρχικά στην Μεταλλευτική Βιομηχανία και στη συνέχεια στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές: “Μυθογραφία” Αθήνα 2000, “Τέλος Εποχής” Αθήνα 2002. «Ντυμπούκ, αναγνώσεις μιας θεατρικής παράστασης» Αθήνα 2009, «Η σιωπή των λέξεων» Αθήνα 2017, και «Νούφαρα στη λίμνη Κερκίνη» Αθήνα 2020.
Έχει εκδώσει επίσης το μυθιστόρημα «Γυναίκες χωρίς πρόσωπο» Αθήνα 2008. Ποιήματα και κείμενα του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ανθολογίες. Υπήρξε εκδότης του περιοδικού «Πράσινη Πόλη, κείμενα για το περιβάλλον και τον πολιτισμό», στο Περιστέρι. Έχει ασχοληθεί με το περιβάλλον και υπήρξε συνεργάτης της Βιβλιοθήκης Αικατερίνης Λασκαρίδη στον Πειραιά για θέματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Τα τελευταία χρόνια συντονίζει την άτυπη λογοτεχνική συλλογικότητα της πόλης «Συντροφιά των Φίλων της Ποίησης» παράλληλα με την “Ομάδα Ανάγνωσης Ποίησης” στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Περιστερίου.
Ιερά μου φαίνονται μόνο τα δέντρα
Στρατής Πασχάλης, Κοιτάζοντας Δάση, Μεταίχμιο
Ειδική μνεία:
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο ευχαριστεί θερμά τους ποιητές Στρατή Πασχάλη και Γιώργο Δουατζή για την ένθερμη στήριξη και πολύτιμη συμμετοχή τους στη λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”.
Επίσης, η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”, αφιερώνεται σε όλους τους ποιητές και πεζογράφους που άφησαν βαθιά τα χνάρια και το όραμά τους στη συνείδησή μας, πριν “μετοικήσουν προς άγνωστον διεύθυνση”.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο, διευκρινίζει πως η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου” δεν έχει καμία σχέση με βραβεία, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κάθε είδους οικονομική ή άλλη συναλλαγή. Επισημαίνει δε, πως την αποκλειστική ευθύνη για τη γνησιότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης φωτογραφιών έχουν αποκλειστικά οι συμμετέχοντες που τα καταθέτουν στο ΣημειΩματάριο προς δημοσίευση. Επιπλέον, αποποιείται κάθε ευθύνη για την καταχρηστική χρήση της δράσης από άλλα άτομα συμμετέχοντα και μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε κακόβουλο στοιχείο.
*
