You are currently viewing Φωτεινή Ουζουνίδου: Η πιο μοναχική εποχή
  • Post author:
  • Post published:
  • Reading time:5 mins read

Λογοτεχνική δράση 2026:«Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας»

Η Φωτεινή Ουζουνίδου καταθέτει το ποίημά της «Η πιο μοναχική εποχή» ως ψηφίδα στην τοιχογραφία της λογοτεχνικής δράσης 2026 «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» που διοργανώνει το περιοδικό ΣημειΩματάριο. Ο τίτλος της δράσης αντλήθηκε από το ποίημα του Γιώργου Μπλάνα «ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ», καθώς αποτυπώνει με ακρίβεια τον προβληματισμό και την κριτική σκέψη της ομάδας μας σχετικά με τη θέση και τη στάση του ανθρώπου στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Η πιο μοναχική εποχή

Απόψε χέρια ενωμένα
απλώνουν κόκκινα πανιά
μέσα σε παγωμένα τούνελ.

Απόψε μαθαίνει ορθογραφία της στέρησης μαζί με τις πρώτες αληθινά δύσκολες λέξεις της
από τις στάλες της τρεμάμενης βροχής.

Απόψε ζητάει άδεια από την σκιά του
να του επιτρέψει να κατέβει στην πορεία
με τους άλλους.

Απόψε γράφουν συνθήματα επάνω στα σακατεμένα τείχη των σπλάχνων
της χαμένης «ανθρωπινότητας».

Απόψε ρίχνουν τον βαρύ μανδύα των κενών υποσχέσεων και των κάλπικων εξαγγελιών για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης
επάνω στα μαρμάρινα πλατύσκαλα του μεγάρου
της – μέχρι το κόκκαλο – σάπιας
εξουσίας τους.

Απόψε προσπαθούν να ανακόψουν την ορμή της μήνιδός μας
με ληγμένα δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης.
Απλώνουν επάνω μας
τα εκμαυλισμένα τους παρακλάδια,
σε μια προσπάθεια να μας πνίξουν στην μαύρη πίσσα της ίδιας ακριβώς κολλώδους τοξικής ουσίας
που τους γέννησε.

Θάνατος είναι η αφρόντιστη σάρκα πέντε παιδιών που ζούνε δίχως ρεύμα και φως, σε ένα δώμα-τρώγλη
–πραγματικό φάντασμα–
στις καλογυαλισμένες ταράτσες
των airbnbs των μεγαλουπόλεων,
στην εκπολιτισμένη ανθρωπόκαινο εποχή.

Θάνατος είναι να τους πετάνε σαν τα απόβλητα
στα πλωτά υπόγεια γκαράζ της ντροπής και της απανθρωπιάς,
επειδή είναι ξένοι και χωρίς χαρτιά
για ένα μόνο στραβοπάτημα της μοίρας τους λιγότερο τυχεροί, από κάποιους άλλους με προνόμια.

Θάνατος είναι που κι εμείς λίγο λίγο συνηθίζουμε σε όλα αυτά,
ώστε τίποτα απ’ όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας
και προαναγγέλλουν την επικράτηση του θανάτου, έναντι της ζωής,
να μην μας φαίνεται πια
κραυγαλέα παράδοξο.


Η Φωτεινή Ουζουνίδου γεννήθηκε το 1988 στο χωριό Σώστης του νομού Ροδόπης. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. και τα τελευταία χρόνια ασχολείται εντατικά με τη δημιουργική γραφή. Το 2021 συμμετείχε με τρία ποιήματα χαϊκού στο συλλογικό έργο Τα χαϊκού της άνοιξης, τo 2022 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή, O αδόκητος χαμός των ρόδων, Εκδόσεις Ανεμολόγιο, η δεύτερη ποιητική της συλλογή Θλάση καρδιάς Α’ βαθμού εκδόθηκε το 2024, Εκδόσεις Ανεμολόγιο και τον Μάρτιο του 2026 συμμετείχε μαζί με άλλες σαράντα οχτώ ποιητικές φωνές στο συλλογικό έργο των Εκδόσεων Ειρήνη με τίτλο, Η ποίηση ως πράξη αντίστασης.


Αναζητώντας στο σκοτάδι ένα κοινό όραμα

Σκοπός της δράσης «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» είναι η δημιουργία ενός πεδίου διαλόγου, προβληματισμού και ουσιαστικής επαφής του κοινού με τα έργα, γύρω από ένα ζήτημα τόσο ευαίσθητο και καίριο όσο η ανθρώπινη υπόσταση και η θέση του ανθρώπου στον σύγχρονο κόσμο.

Το περιοδικό ΣημειΩματάριο θα αναζητήσει στο βάθος των λέξεων κάθε συμμετοχής στη λογοτεχνική δράση του 2026, με τίτλο «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας», το όραμα που διατρέχει τα κείμενα και θα επιχειρήσει να αναδείξει τις βαθύτερες, συχνά, αθέατες πτυχές τους, συνθέτοντας ένα ενιαίο έργο. Το έργο αυτό θα παρουσιαστεί εντός του 2027, σε συνδυασμό με το αφιέρωμα προς τιμήν του ποιητή Γιώργου Μπλάνα.

Το περιοδικό ΣημειΩματάριο διευκρινίζει ότι η δράση δεν συνδέεται με βραβεία ή λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ούτε προϋποθέτει οποιαδήποτε μορφή οικονομικής ή άλλης συναλλαγής. Η ευθύνη για την αυθεντικότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης των φωτογραφιών τα οποία θα δημοσιευθούν βαρύνει αποκλειστικά τους συμμετέχοντες συγγραφείς που τα υπογράφουν. Το περιοδικό διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει ή να καταργήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της δράσης, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. Τέλος, το ΣημειΩματάριο αποποιείται κάθε ευθύνη για τυχόν καταχρηστική εκμετάλλευση της δράσης από συμμετέχοντες ή μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε άλλο κακόβουλο πρόσωπο ή στοιχείο.

Η ποίηση και η πρόζα δεν είναι Ονειρευτές

ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ


Δίκαια ζητάς ν’ αποτινάξω κάθε σκέψη αναβολής,
καθετί το βολικό και να παλέψω.
«…στον κόσμο αυτόν ριχτήκαμε σαν ξένοι·
κι αν όχι ήδη ανεπαρκείς
απ’ τη δριμύτητα της πτώσης επαρκώς σημαδεμένοι…»

Όμως τα λόγια σου με ξάφνιασαν σχεδόν.
Γυμνός ακόμα απέναντι στη μοχθηρία του λόγου,
δεν έχω ν’ αντιτάξω παρά την άκαρπη προφάνεια
μιας σάρκας επιβλητικής.
Πάντα με κείνα τα υστερόβουλα:
«Τις αναποδιές που συνάντησα τις αποσιωπώ!»
και «Μονάχα τη φιλοσοφία αγαπώ!»
Ύστερα «Ας κάνει ο καθένας τη δουλειά που ξέρει!»
Ασφαλώς, θα συμφωνήσεις πως δεν γίνεται
να πάρεις πίσω τον δρόμο
που σε οδήγησε στην επικράτεια της φωνής σου,
ούτε να εγείρεις αξιώσεις
σε κάθε επιτυχή χρησικτησία της σιωπής σου.

(Η Σκέψη παραείναι ασθενική
για να τολμήσει το αληθές του λόγου της
και η Πράξη: επίδειξη μιας άγνοιας παρηγορητικής).

Λοιπόν, με ποιας ακύρωσης την ένταση
να διασύρεις την πληγή σου;

Βλέπεις πως μου απομένει η σιωπή.
Όσο κι αν είναι δύσκολο εντέλει να σωπάσω,
σ’ αυτήν την απροκάλυπτη ολιγαρχία των πραγμάτων:
εξαγριώνονται συχνά, με την αδέκαστη ευκρίνεια τους
κάτι περισσότερο από ενοχή για τη σαφήνεια
όσων δεν θέλησα ποτέ να πω:
χνάρια μιας απουσίας μάχιμης εντούτοις.
Πιάσε εσύ το νήμα απ’ την αρχή.
Βγάλε συμπέρασμα
απ’ αυτόν τον κουρνιαχτό των φαντασμάτων.
Εγώ τουλάχιστον δεν είμαι από πέτρα·
κι η ζωή μου δεν ήταν πάντα από χρυσό:
ν’ αφήσει πάνω μου το αγκάλιασμα της
κείνη τη λάμψη που κάνει τη νύχτα γλυκιά,
μες στην απίστευτη καταδρομή της.

Νιώθω πως αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας.
Η εξορία μας ίσως; Πάει καλά!
Θα μας χωρέσει ή θα τον χωρέσουμε.
Θα μας αφανίσει ή θα τον αφανίσουμε.

Καυγάς να σου πετύχει!
Κατάλαβε με. Νυχτώνει.

«…μια ακόμα ανήλικη βροχή
σκύβει με πάθος πάνω απ’ τους αρχαίους πευκώνες…»

Θα σωπάσω.
Κι ας μείνω ανεύθυνος μες στους αιώνες.

ΠΑΡΑΦΟΡΟ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ, Bibliotheque – Ενέργειες Πολιτισμού ΙΚΕ, ΑΘΗΝΑ,2021.

https://simiomatario.gr/category/zoi-texni-life-art/i-poiisi-kai-i-proza-den-einai-oneireytes/
Επιλογή Φωτογραφίας: Φωτεινή Ουζουνίδου

Πηγή προέλευσης της εικόνας του έργου UNTITLED – Zdzisław Beksiński, 1973:
https://one.bid/en/malarstwo-wspolczesne-zdzislaw-beksinski-bez-tytulu-1973/2155516

Μην χάνετε καμία ενημέρωση, εγγραφείτε στα ενημερωτικά μας email!

Αφήστε μια απάντηση