Ο Αντώνιος Ζαΐρης γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (ΜΒΑ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Η διδακτορική του διατριβή ήταν σε θέματα Συμπεριφοράς Καταναλωτή. Έχει υπηρετήσει για 32 χρόνια ως Διευθυντικό Στέλεχος Πωλήσεων και Μάρκετινγκ και Γενικός Διευθυντής σε διάφορες πολυεθνικές και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις, ενώ έχει υπηρετήσει και το Δημόσιο μάνατζμεντ μέσα από θέσεις ευθύνης. Από το 2005 έως τον Ιούνιο του 2012 διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Λιανικής Πωλήσεως Ελλάδος. Από τον Ιούλιο του 2012 έως τον Νοέμβριο του 2013, υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του Τμήματος Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας στο Υπουργείο Εξωτερικών. Διετέλεσε επίσης Αναπληρωτής Εθνικός Εκπρόσωπος στη Διακυβερνητική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για την Αειφόρο Ανάπτυξη. Σήμερα είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις, Πάφος, καθώς και Αναπληρωτής Αντιπρόεδρος του ΣΕΛΠE. Έχει επίσης διδάξει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης καθώς και στα Πανεπιστήμια Τιράνων και Πράγας. Συμμετείχε σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει αρκετές ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις με το σύστημα κριτών. Έχει δώσει συνεντεύξεις σε γνωστές ελληνικές και ξένες εφημερίδες και είναι συγγραφέας 17 βιβλίων εκ των οποίων τα 10 τα έχει συγγράψει με τον Γιώργο Σταμάτη. Μεταξύ αυτών τα βιβλία: Ποια Ανάπτυξη;, Total Business Success, Ο ρόλος του ηγέτη στη σύγχρονη Επιχείρηση, Το Παγωμένο μέλλον, Ανακαλύπτοντας τον τροχό – Σε αναζήτηση μιας νέας πολιτικής και Για ένα νέο δημοκρατικό πρότυπο, αλλά και τα λογοτεχνικά βιβλία Aνήσυχη Περιπλάνηση και Παγωμένος Χρόνος. ‘Εχει βραβευθεί για το σύνολο του έργου του από την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας, τη Διεθνή Ακαδημία Ηγεσίας, τη Διεθνή Ακαδημία Τεχνών και το Λογοτεχνικό περιοδικό Κέφαλος.
Ύπουλη νύχτα/ μηρυκάζεις σκέψεις/ μαγειρεύεις ιδέες/απελευθερώνεις τη φαντασία/ σκοτώνεις την αλήθεια/ κι` αυτό σε βολεύει.
Ύπουλη νύχτα, Αντώνιος Ζαΐρης, εκδόσεις Ενύπνιο
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Θα επέλεγα ως σημείο στίξης αντιπροσωπευτικό γνώρισμα των βασικών μου χαρακτηριστικών, το Ερωτηματικό και τούτο γιατί συνιστά την αναντίρρητη και διαρκή εναγώνια προσπάθεια της ανθρώπινης ύπαρξης να της δοθούν απαντήσεις για το μεγάλο μυστήριο της ζωής αφού συμπυκνώνει θεμελιώδη ερωτήματα όπως αυτό της περατότητας του βίου ,της θνητότητας, της ψυχής ,της μεταθανάτιας πορείας της ψυχής, της ενσυναίσθησης κ.ά.
Τι σας οδήγησε στην αχαρτογράφητη χώρα της ποίησης;
Ακριβώς αυτό που λέτε ,το αχαρτογράφητο προσωπικών βιωματικών εμπειριών που συνταυτίζονται με το αδιέξοδο της καθημερινότητας ,που ταλαιπωρούν την ανθρώπινη ύπαρξη. Και όλα αυτά τα βιώματα επιχείρησα να τα εκφράσω με ποιητική ορμή που ανατέμνει και ανασχεδιάζει τη ροή αυτής της καθημερινότητας.
Η σχέση σας με τη λευκή σελίδα; Συγκρουσιακή, δημιουργική ή τι άλλο;
Η σχέση μου με τη λευκή σελίδα δεν μπορεί παρά να περιέχει κατά βάση συγκρουσιακά στοιχεία ανάμεσα σε δύο (2) ερμηνείες της πραγματικότητας που τελούν σε αντίφαση καθώς οι αντιφάσεις συνιστούν θεμελιακό στοιχείο αναγέννησης του κόσμου, μεταμόρφωσης της πραγματικότητας, δημιουργίας του νέου στο βαθμό βέβαια που είναι επιτρεπτή η δική μας συμμετοχή. Αξίζει ωστόσο να δοκιμάσουμε.
Το εφαλτήριο για τη δημιουργία της ποιητικής συλλογής «Ύπουλη νύχτα»;
Το εφαλτήριο δημιουργίας της τελευταίας ποιητικής μου συλλογής « ύπουλη νύχτα » είναι η αναζήτηση της συγκίνησης από τη φαντασίωση ανακάλυψης του νέου αυτού κόσμου, η αποκάλυψη της χαμένης ομορφιάς που λάμπει ανάμεσα στα σκουπίδια γύρω μας και ο σεβασμός και υπόκλιση στη λεπτομέρεια που κρύβει την ουσία των πραγμάτων. Και όλα αυτά κάνοντας χρήση του σωστού εργαλείου δουλειάς που είναι οι τυραννικές σκέψεις στο κατάλληλο περιβάλλον που είναι η «ύπουλη νύχτα».
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων της.
Τα σημεία των οριζόντων της « ύπουλης νύχτας » είναι ταυτόσημα με το άπειρο του νου που καταγράφει, συλλαμβάνει στιγμές ζωής, τις “ντύνει” με συναίσθημα και τις αποτυπώνει σε ποιητική δημιουργία. Η σύλληψη από μόνη της σίγουρα δεν είναι αρκετή.
Ως πρώτος αναγνώστης των ποιημάτων σας θα λέγατε γι` αυτά ότι…;
Θα έλεγα ότι είναι η εσωτερική φωνή που κάνει τον αναγνώστη να αισθάνεται αυτό που νιώθει ο ποιητής. Μεγάλη επιτυχία θεωρώ είναι να ανακαλύψει ο αναγνώστης μέσα από τα ποιήματά μου πτυχές της δικής του ζωής.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε ποιητή της επιλογής σας αυτή θα ήταν…;
Μια μοναδική ερώτηση θα ήταν στο διαχρονικό ποιητή της καρδιάς μου Κωνσταντίνο Καβάφη από την « Σατραπεία »: “τι συμφορά ενώ είσαι καμωμένος για τα ωραία και μεγάλα έργα, η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα ενθάρρυνση και επιτυχία να σε αρνείται, να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες και μικροπρέπειες κι’ αδιαφορίες”. Ποιας άραγε είναι ακριβής προσδιορισμός το ευτελών συνηθειών;
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
« Άχρονος χρόνος σ’ έναν ξύλινο ανήδονο κόσμο! »
