«Ζω σε αυτό που λένε το βάθος του χειμώνα», ανέκδοτο ποίημα από την ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταυράκη: «Οι περαστικοί των δέντρων».
Ζω σε αυτό που λένε το βάθος του χειμώνα.
Εμπρός μου παρελαύνουν οι πρόσκαιρες ιδιότητες των ανθρώπων,
ο άνδρας που θα ζήσει με την άσχημη τομή της εγχείρησης στο πρόσωπο
Θα περάσει και αυτός μέσα από τις μέρες με αδιάβροχα και σκισμένους δρόμους
Η γραία Κλεοπάτρα με τον κουτσό σύζυγο με τις εξαρθρώσεις
Και μέσα απ όλα τα σώματα που θα υπάρξουν θρυμματισμένα κορμιά
Θα αιωρείται η θλίψη του ενός και του άλλου σαν τα απροσδόκητα Φθινόπωρα
Εκείνα που οι νεκροί φροντίζουν τις ζωές των ζωντανών αθόρυβα και με καρτερία.
Και πέρα απ όλα αυτά ο σκύλος της σπιτονοικοκυράς με την περήφανη χοάνη της σάρκας του
Που στο λέω ζει μέσα στα δευτερόλεπτα της ύπαρξης μιας αψεγάδιαστης παπαρούνας.
Ζω εκεί που πεθαίνουν τα βουνά λυτρωμένα παρασύροντας στην ανυποληψία τις οβίδες
Των βιομηχανιών, τους άγνωστους στρατιώτες με τις ανυψωμένες οικείες παλάμες.
Ζω στην χώρα των κραυγών. Στις απέραντες πεδιάδες που θροΐζει η σιωπή.
Στα εκδορεία των δασκάλων, των υπαλλήλων με τις μαύρες πατούσες, στις εισόδους των ιδεολογικών κοπτείων, στα κυτία των πατρίδων. Ζω ανάρμοστα πλησίον της χρυσοποίκιλτης γενειάδας του επισκόπου, πλησίον εορτών και ασπασμών του Πανδαμάτορος Χρόνου.
Αδράζω την ανυπακοή των αποθανόντων και Ζω σε αυτό που λένε το βάθος του Χειμώνα.
Στο βάθος της κλίσης αἰδοῖος και την λαγείαν των παραγώγων.
Και αν γύρω λίγο πίσω από το μάρμαρο των τάφων αντικρίζω τις κεραμοσκεπές των βιοτεχνιών.
Τις κρεμασμένες ζακέτες των εργατών, τις φλούδες από τα πληγωμένα χέρια τους , την απελπισία των δωματίων τους.
Έτσι ΄μαθαν να χτίζουν τα δώματα. Με λιωμένο τσιμέντο και τα μάτια δεμένα.
Και όταν μάθουν ποιος πρόδωσε, θα ψιθυρίσουν «θα ζήσω και εγώ κι ας είμαι η σκιά του κόσμου».
Σαν τα αμίλητα ψάρια (θα σταθούν μπροστά) πλάι στους εραστές που αψηφούν τον ωχρό Ωκεανό.
Συνεπαρμένοι ….. και αμίλητοι θα ζήσουν κοντά στα χρόνια των γνώριμων θανάτων τους.
Ο Σταύρος Σταυράκης, με καταγωγή από τη Σαμοθράκη, γεννήθηκε στη Γερμανία το 1968. Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης και είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με τη διοργάνωση συναυλιών, θεατρικών παραστάσεων και εικαστικών συμποσίων. Πραγματοποίησε εκθέσεις φωτογραφίας σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, και παράλληλα γράφει ποίηση και μουσική. Η μουσική του έχει κυκλοφορήσει σε μικρές εταιρείες του εξωτερικού. Σήμερα είναι καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης στην Καβάλα. Η ποιητική συλλογή του “Αχλύς“, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
https://simiomatario.gr/category/simiomatografoi/simiomatario-stayroy-stayraki
Φωτογραφία: Σταύρος Σταυράκης
