Η Άννα Μαυροειδή καταθέτει το ποίημά της «Μνήμη σε χρήση» ως ψηφίδα στην τοιχογραφία της λογοτεχνικής δράσης 2026 «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» του περιοδικού ΣημειΩματάριο. Ο τίτλος της δράσης αντλήθηκε από το ποίημα του Γιώργου Μπλάνα «ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ», καθώς αποτυπώνει με ακρίβεια τον προβληματισμό και την κριτική σκέψη της ομάδας μας σχετικά με τη θέση και τη στάση του του ανθρώπου στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Μνήμη σε χρήση
Τα μάτια του αποσπώνταν
απ’ το πρόσωπό του
κι έκλαιγαν τα ψωράλογα
στην ανηφοριά.
Ποιητής δεν ήταν αυτός
να τα ομορφαίνει όλα.
Πιάνει καμτσίκι,
τα χτυπά
κι ουρλιάζει λυσσαλέα:
«Σπασμένα μάρμαρα,
διάσπαρτα
εδώ κι εκεί.
Ξεθάψατε τους νεκρούς,
τους φέρατε πάλι εδώ
και τους ανησυχείτε.»
Σφαλίσατε τα χείλη σας.
Έσβησαν οι προσευχές σας
και τα κεριά έλιωσαν
μαζί με το έλεός σας.
Η Μαυροειδή Άννα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Φιλαδέλφεια έχοντας καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της από την Φώκαια της Μικράς Ασίας. Σπούδασε Ψυχολογία στο Αμερικάνικο Κολλέγιο της Ελλάδας (Deree College) και συνέχισε με Μεταπτυχιακές σπουδές στην Κλινική Ψυχολογία στο University of Indianapolis και στην Διοίκηση Μονάδων Υγείας στο Conservatoire National des Arts et Metiers (CNAM). Παρακολούθησε το πρόγραμμα εκπαίδευσης στις Γνωσιακές Προσεγγίσεις που πραγματοποιήθηκε από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής (Ε.Π.Ι.Ψ.Υ.). Ειδικεύτηκε στην Συστημική και Οικογενειακή Θεραπεία στο Εργαστήριο Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων και απέκτησε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στην Εφαρμοσμένη Κλινική Εποπτεία με τη μέθοδο της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης από το Ινστιτούτο Σχεσιακής και Ομαδικής Ψυχοθεραπείας. Είναι μέλος της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Εταιρείας Συμβουλευτικής, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συστημικής Θεραπείας (ΕΛΕΣΥΘ) και μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Οικογενειακής Θεραπείας (EFTA). Είναι απόφοιτος του Εθνικού Ωδείου με πτυχία στο Πιάνο, την Ωδική και την Αρμονία. Έχει παρακολουθήσει έναν κύκλο μαθημάτων για την θεατρική γραφή με καθηγητή τον Μπάμπη Αρώνη και ένα masterclass για την Ιστορία της θεατρικής γραφής με καθηγήτρια την Αλεξάνδρα Χειμώνα στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής Tabula Rasa. Το ποίημά της “Η σπίθα” από την ποιητική συλλογή ‘Το πίσω Δωμάτιο’ μελοποιήθηκε υπό τον τίτλο «Έλα κοντά μου» από τον Γιάννη Κ. Ιωάννου. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε ποιητικές ανθολογίες, εφημερίδες και περιοδικά, έντυπα και ηλεκτρονικά. Έργα της έχουν διακριθεί και βραβευθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο Συμβουλευτικής, Ψυχοθεραπείας και Εποπτείας.
Αναζητώντας στο σκοτάδι ένα κοινό όραμα
Σκοπός της δράσης «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» είναι η δημιουργία ενός πεδίου διαλόγου, προβληματισμού και ουσιαστικής επαφής του κοινού με τα έργα, γύρω από ένα ζήτημα τόσο ευαίσθητο και καίριο όσο η ανθρώπινη υπόσταση και η θέση του ανθρώπου στον σύγχρονο κόσμο.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο θα αναζητήσει στο βάθος των λέξεων κάθε συμμετοχής στη λογοτεχνική δράση του 2026, με τίτλο «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας», το όραμα που διατρέχει τα κείμενα και θα επιχειρήσει να αναδείξει τις βαθύτερες, συχνά, αθέατες πτυχές τους, συνθέτοντας ένα ενιαίο έργο. Το έργο αυτό θα παρουσιαστεί εντός του 2027, σε συνδυασμό με το αφιέρωμα προς τιμήν του ποιητή Γιώργου Μπλάνα.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο διευκρινίζει ότι η δράση δεν συνδέεται με βραβεία ή λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ούτε προϋποθέτει οποιαδήποτε μορφή οικονομικής ή άλλης συναλλαγής. Η ευθύνη για την αυθεντικότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης των φωτογραφιών τα οποία θα δημοσιευθούν βαρύνει αποκλειστικά τους συμμετέχοντες συγγραφείς που τα υπογράφουν. Το περιοδικό διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει ή να καταργήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της δράσης, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. Τέλος, το ΣημειΩματάριο αποποιείται κάθε ευθύνη για τυχόν καταχρηστική εκμετάλλευση της δράσης από συμμετέχοντες ή μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε άλλο κακόβουλο πρόσωπο ή στοιχείο.
Η ποίηση και η πρόζα δεν είναι Ονειρευτές
ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ
Δίκαια ζητάς ν’ αποτινάξω κάθε σκέψη αναβολής,
καθετί το βολικό και να παλέψω.
«…στον κόσμο αυτόν ριχτήκαμε σαν ξένοι·
κι αν όχι ήδη ανεπαρκείς
απ’ τη δριμύτητα της πτώσης επαρκώς σημαδεμένοι…»Όμως τα λόγια σου με ξάφνιασαν σχεδόν.
Γυμνός ακόμα απέναντι στη μοχθηρία του λόγου,
δεν έχω ν’ αντιτάξω παρά την άκαρπη προφάνεια
μιας σάρκας επιβλητικής.
Πάντα με κείνα τα υστερόβουλα:
«Τις αναποδιές που συνάντησα τις αποσιωπώ!»
και «Μονάχα τη φιλοσοφία αγαπώ!»
Ύστερα «Ας κάνει ο καθένας τη δουλειά που ξέρει!»
Ασφαλώς, θα συμφωνήσεις πως δεν γίνεται
να πάρεις πίσω τον δρόμο
που σε οδήγησε στην επικράτεια της φωνής σου,
ούτε να εγείρεις αξιώσεις
σε κάθε επιτυχή χρησικτησία της σιωπής σου.(Η Σκέψη παραείναι ασθενική
για να τολμήσει το αληθές του λόγου της
και η Πράξη: επίδειξη μιας άγνοιας παρηγορητικής).Λοιπόν, με ποιας ακύρωσης την ένταση
να διασύρεις την πληγή σου;Βλέπεις πως μου απομένει η σιωπή.
Όσο κι αν είναι δύσκολο εντέλει να σωπάσω,
σ’ αυτήν την απροκάλυπτη ολιγαρχία των πραγμάτων:
εξαγριώνονται συχνά, με την αδέκαστη ευκρίνεια τους
κάτι περισσότερο από ενοχή για τη σαφήνεια
όσων δεν θέλησα ποτέ να πω:
χνάρια μιας απουσίας μάχιμης εντούτοις.
Πιάσε εσύ το νήμα απ’ την αρχή.
Βγάλε συμπέρασμα
απ’ αυτόν τον κουρνιαχτό των φαντασμάτων.
Εγώ τουλάχιστον δεν είμαι από πέτρα·
κι η ζωή μου δεν ήταν πάντα από χρυσό:
ν’ αφήσει πάνω μου το αγκάλιασμα της
κείνη τη λάμψη που κάνει τη νύχτα γλυκιά,
μες στην απίστευτη καταδρομή της.Νιώθω πως αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας.
Η εξορία μας ίσως; Πάει καλά!
Θα μας χωρέσει ή θα τον χωρέσουμε.
Θα μας αφανίσει ή θα τον αφανίσουμε.Καυγάς να σου πετύχει!
Κατάλαβε με. Νυχτώνει.«…μια ακόμα ανήλικη βροχή
σκύβει με πάθος πάνω απ’ τους αρχαίους πευκώνες…»Θα σωπάσω.
ΠΑΡΑΦΟΡΟ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ, Bibliotheque – Ενέργειες Πολιτισμού ΙΚΕ, ΑΘΗΝΑ,2021.
Κι ας μείνω ανεύθυνος μες στους αιώνες.
Πηγή Φωτογραφίας: Άννα Μαυροειδή
https://simiomatario.gr/category/zoi-texni-life-art/i-poiisi-kai-i-proza-den-einai-oneireytes
