Η Σωτηρία Λέκκα γεννήθηκε στον Αυλώνα Αττικής και ζει στη Γλυφάδα. Είναι απόφοιτος του τμήματος Φυσικοθεραπείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Εργάστηκε στο Πολυϊατρείο Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης Πειραιά, ενώ διατηρούσε και ιδιωτικούς χώρους φυσικής αποκατάστασης. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε στον αθλητισμό και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Ασχολείται με την αρθρογραφία και την ποίηση, ενώ συμμετέχει και σε κοινωνικές δράσεις. Είναι μέλος της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά. Έχει γράψει οκτώ μυθιστορήματα και μία συλλογή διηγημάτων και ποιημάτων. Το μυθιστόρημα Ο εντολέας είναι το δέκατο βιβλίο της.
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Η παύλα σαν οπτική γωνία που ενώνει και ταυτόχρονα χωρίζει, όπως συμβαίνει με τις σκέψεις και τους ανθρώπους των ιστοριών μου. Η αναγκαιότητα της παύσης υποδεικνύει το «είναι» του προσώπου, ώστε να κατανοηθεί το βάθος της ιστορίας.
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Η σχέση μου με τη λευκή σελίδα είναι δημιουργική, αλλά απαιτεί σιωπή, υπομονή, σεβασμό και χρόνο. Είναι ένας διάλογος που ξεκινά αργά, ώσπου να αναδυθεί ο ρυθμός και η φωνή που πρέπει να ειπωθεί.
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική διαδρομή σας, είναι…
Συνταξιδιώτες μου είναι όλοι αυτοί που με εμπνέουν και με συνοδεύουν νοερά, είτε είναι αναγνώστες, είτε φίλοι, είτε περαστικοί, είτε ταξιδιώτες, είτε φανταστικές φιγούρες, που συνθέτουν τους ήρωες που αποτυπώνονται στο χαρτί δίνοντάς τους υπόσταση.
Ποιοι λόγοι – δρόμοι σάς οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Πολλά ερωτήματα, πολλές συσσωρευμένες σκέψεις, πολλά συναισθήματα, θέλοντας να δώσω φωνή, μορφή και διάρκεια για καταστάσεις που δεν αποκαλύπτονται και κρύβονται στο σκοτάδι οι σιωπηλές αντιφάσεις της ζωής. Η επιθυμία μου για δικαίωση με οδήγησαν στην αλήθεια και την αγάπη, ένα τρίπτυχο που περικλείει τον κινητήρα του έργου αυτού.
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του.
Οι ορίζοντες του βιβλίου τοποθετούνται στην ανθρώπινη εμπειρία, στις επιλογές, στις σιωπές, στις σχέσεις και στα αχαρτογράφητα συναισθήματα. Προσφέρουν χώρο για στοχασμό, δεν υπόσχονται
λύσεις, αφήνουν να μιλήσουν μέσα από ερωτήματα, αντί να απαντήσουν.
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ότι…
Θα έλεγα ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου μου, ότι το αισθάνομαι να μου μιλάει ήρεμα, αλλά με επίμονο τρόπο. Λαμβάνω μηνύματα και σιωπές που αγνοούσα και με αναγκάζει να παρατηρήσω θέματα που έγκειται στον ψυχισμό των ανθρώπων και ότι συνεπάγεται από δυσοίωνες καταστάσεις που οδηγούν σε ακρότητες. Αναρωτιέμαι αν ο δολοφόνος είναι και θύμα των περιστάσεων. Όπως και να έχει είναι μία εμπειρία και θέλω να τη ζήσω μέχρι τέλος για να κατανοήσω τους άλλους, αλλά και τον ίδιο μου τον εαυτό.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…
«Θα αλλάζατε την αλήθεια της ιστορίας σας, αν οι αναγνώστες ή η κοινωνία σας το ζητούσαν»;
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
«Φωνές και ψίθυροι».
Φωνές που θέλουν να ακουστούν σε ένα κόσμο αβέβαιο και ψίθυροι που ακούγονται πιο δυνατά από κάθε λέξη ή φωνές και ψίθυροι που έρχονται σε σύγκρουση.
