O Θόδωρος Σούμας είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου, αρθρογράφος και δοκιμιογράφος. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές διηγημάτων Η Κλαίρη και η θάλασσα, (εκδόσεις Απόπειρα 2001) και Παράλογοι συνήθεις πόθοι (εκδόσεις Βακχικόν 2024), τη νουβέλα Το ημερολόγιο ενός αδέξιου εραστή (εκδόσεις Βακχικόν 2019) και τη μυθιστορηματική μαρτυρία Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971-2008) (εκδόσεις Επίκεντρο 2023). Εφτά βιβλία του για τον κινηματογράφο έχουν κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Αιγόκερως: Κινηματογράφος & Σεξουαλικότητα/Ερωτισμός, Έρωτας, Ψυχολογία και Αισθητική στο χολιγουντιανό σινεμά, 12 Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, Κινηματογράφος και Έρωτας, Εθνικές κινηματογραφίες, στιλ και σκηνοθέτες, Κινηματογραφικοί Δημιουργοί και Ο έρωτας στο σινεμά. Ανέλαβε επίσης την επιμέλεια του βιβλίου Σταύρος Τσιώλης (εκδόσεις Νεφέλη 2005), του οποίου συνέγραψε το μεγαλύτερο μέρος.
Επιπλέον, έχει δημοσιεύσει άρθρα στα περιοδικά The Books’ Journal και Το Δέντρο. Έχει γράψει πολλά κείμενα για το σινεμά σε διάφορα έντυπα, όπως στα κινηματογραφικά περιοδικά Σύγχρονος Κινηματογράφος, Οθόνη, Καθρέφτης, Camera-stylo, Κινηματογράφος και επικοινωνία, Αντι-κινηματογράφος, σε βιβλία-μονογραφίες σκηνοθετών του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο περιοδικό Τέταρτο, στην εφημερίδα Αυγή και στον Θούριο. Ανέλαβε την αρχισυνταξία και έγραψε άρθρα στα ετήσια Αλμανάκ της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, Κινηματογράφος 2003 έως και Κινηματογράφος 2009. Υπήρξε υπεύθυνος ύλης του κινηματογραφικού περιοδικού ΚΙΝΟ. Έχουν δημοσιευτεί πολλά κινηματογραφικά κείμενά του στις ιστοσελίδες Cinephilia, Bookpress, Fractal, Vakxikon.gr, Kemes.wordpress, Camerastyloonline, Filmandtheater κ.ά. Στα ιστολόγια Μη μαδάς τη μαργαρίτα, Μεταρρύθμιση και Athens Voice δημοσιεύονται κατά διαστήματα πολιτικά και κινηματογραφικά άρθρα του. Στο τελευταίο δημοσιεύει άρθρα και για το άθλημα της καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ). Έχει δημοσιεύσει βιβλιοκριτικές στις ιστοσελίδες Bookpress, Ο αναγνώστης, Fractalart, Athens Voice, Χάρτης και Vakxikon.gr. Έχει γυρίσει το ένα μέρος της μεγάλου μήκους κινηματογραφικής ταινίας-δίπτυχο, Περί έρωτος, και δύο ταινίες μικρού μήκους, Ταυτότητες και ρόλοι και Ο διαγραμμένος. Το μυθιστόρημα Ν. Φιλαδέλφεια, τα άγουρα χρόνια είναι το πέμπτο λογοτεχνικό βιβλίο του.
Διαβάστε ένα μικρό απόσπασμα εδώ
Αν το βασικότερο χαρακτηριστικό σας ταυτιζόταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Μάλλον ένα ερωτηματικό.
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Σχέση δημιουργική, η λευκή σελίδα είναι ένα κάλεσμα, μια πρόκληση για να αρχίσω να γράφω. Και για μένα η αρχή του γραψίματος ενός κειμένου ή μιας ιστορίας είναι σίγουρα το ήμισυ του παντός. Η λευκή σελίδα του αρχείου στο κομπιούτερ μου, μού δημιουργεί όμως και κάποια αμηχανία, κάποιον φόβο, αρχικά. Αν δεν βρω άνετα κι εύκολα πώς θα αρχίσω την ιστορία ή το κείμενο, τι γίνεται; Γι’ αυτό επιμένω, πιέζω τον εαυτό μου να κάνει σύντομα την αρχή κι ας μην είναι ιδιαίτερα καλή και μετά όλα θα προκύψουν ομαλά στη συνέχεια…
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική διαδρομή σας, είναι…
Κάποιοι συγγραφείς που μου αρέσουν, ο Μπουκόφσκι, ο Φλομπέρ, ο Χένρι Μίλερ, ο Κούντερα, ο Φίλιπ Ροθ, ο Ουελμπέκ, ορισμένες διανοούμενες και καλλιτέχνιδες γυναίκες που αγάπησα ή αγαπώ και ορισμένοι στενοί φίλοι, λάτρεις της λογοτεχνίας και του κινηματογράφου που διαβάζουν πρώτοι τα βιβλία μου…
Ποιοι λόγοι – δρόμοι σάς οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Το μυθιστόρημα «Ν. Φιλαδέλφεια, τα άγουρα χρόνια» αποτελεί μέρος μια βιωματικής Τετραλογίας
αυτομυθοπλασιών μου. Τα άλλα 3 πεζογραφικά βιβλία μου αντιστοιχούν σε άλλες, διαφορετικές εποχές του κεντρικού ήρωα (με διαφορετικά ονόματα) της Τετραλογίας: Στη φοιτητική εποχή της πολιτικοποίησης και στην κατοπινή εποχή των ερώτων, νεανικών και ώριμων. Για να περιγράψω την προγενέστερη, εφηβική ηλικία και εποχή του κεντρικού ήρωά μου, των φίλων του και του κοινωνικού τους χώρου, έγραψα και δημοσίευσα το «Ν. Φιλαδέλφεια, τα άγουρα χρόνια», στις εκδ. Βακχικόν, όπου δημοσίευσα άλλα δύο, ένα μικρό μυθιστόρημα και μια συλλογή διηγημάτων. Ήταν κάτι αναγκαίο κι αναπότρεπτο…
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του.
Οι ορίζοντες του μυθιστορήματος και του νεαρού ήρωά του είναι ανοιχτοί, οδηγούν στην εφηβική και νεανική εξέγερση ή και φυγή… Οι ορίζοντας του μυθιστορήματος είναι τα πελάγη της ελευθερίας που ψυχανεμίζονται, που οσμίζονται οι νεαροί ήρωες (και λίγοι μεγάλοι), κυνηγώντας την αυτονομία, τη φιλία, τα αστεία παιγνίδια και τις φάρσες, την αγάπη, τη δημοκρατία και εν τέλει την ανεξαρτησία τους… Ο νεαρός έφηβος ονειρεύεται πως μπαίνει στους αρμονικούς, ενδιαφέροντες, γλαφυρούς κι ολοζώντανους κόσμους των κινηματογραφικών ταινιών και των έργων τέχνης, γραπτών ή οπτικών. Ή πως ταξιδεύει σε άλλες, δημοκρατικές ευρωπαϊκές χώρες (κάτι που πραγματοποιείται στο επόμενο μυθιστόρημα της Τετραλογίας, στο «Ο Βασίλης – ψευδώνυμο Γιάννης – στην αριστερά (1971- 2008)».
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ό,τι…
Είναι η σκιαγράφηση, η διήγηση και περιγραφή της διαδρομής ενός νέου ανθρώπου, ενός εφήβου και κατόπιν μεγαλύτερου νέου άντρα, στα πλαίσια της προσφυγικής κοινωνίας της Ν.Φιλαδέλφειας και αργότερα της βόρειας Αθήνας. Η πορεία του εφήβου, των φίλων του και των συγγενών του είναι αφηγημένη παραστατικά, απλά, άμεσα και με χιούμορ. Η κοινωνικοπολιτική προσέγγιση είναι παρούσα στην περιγραφή των γεγονότων που σχετίζονται με την απριλιανή δικτατορία. Ο κεντρικός ήρωας έχει μια τάση προς τις σκανδαλιές, την ανυπακοή και τη φυγή. Δεν δέχεται εύκολα τις εντολές των μεγάλων, των γονιών του, των ακροδεξιών ή συντηρητικών καθηγητών και των αστυνομικών
που περιφέρονται στη μικρασιατική συνοικία… Μη δεχόμενος τις καταπιέσεις και μειώσεις που υφίστανται οι μαθητές στο Γυμνάσιο θέλει, να φύγει για ελεύθερους τόπους, τη Δ.Ευρώπη…
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…
Θα τον ρωτούσα, ας πούμε τον Φίλιπ Ροθ, πώς ακριβώς, με ποιους τρόπους πραγματοποιεί και διασφαλίζει την ολοκληρωμένη ψυχογράφηση των προσώπων των πεζογραφημάτων του και την απεικονιστική, ρεαλιστική πληρότητα στα έργα του.
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
Ανησυχία, ελπίδα και φόβος…
