Λογοτεχνική δράση 2026:«Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας»
Η Τζίνα Καρβουνάκη καταθέτει το ποίημά της «Πρόχειρο καταφύγιο» ως ψηφίδα στην τοιχογραφία της λογοτεχνικής δράσης 2026 «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας», που διοργανώνει το περιοδικό ΣημειΩματάριο. Ο τίτλος της δράσης αντλήθηκε από το ποίημα του Γιώργου Μπλάνα «ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ», καθώς αποτυπώνει με ακρίβεια τον προβληματισμό και την κριτική σκέψη της ομάδας μας σχετικά με τη θέση και τη στάση του ανθρώπου στο σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Πρόχειρο καταφύγιο
Η Ιστορία μπήκε πάλι στο δωμάτιο
χωρίς να χτυπήσει.
Τίναξε το τραπέζι,
σκόρπισε το ψωμί,
μπέρδεψε τα ονόματα των νεκρών
και τα ονόματα των πόλεων.
Κανείς δεν πρόλαβε να ρωτήσει
ποιος της έδωσε το κλειδί.
Εσύ έσκυψες
κι άρχισες να μαζεύεις τα γυαλιά.
Όχι από καλοσύνη.
Από φόβο μήπως περάσει ένα ξυπόλυτο
παιδί.
Έξω, οι μεγάλες λέξεις
άλλαζαν χέρια:
πατρίδα, ασφάλεια, καθήκον.
Mαχαίρια πλυμένα προσεκτικά
πριν από το επόμενο τραπέζι.
Δεν ήξερες πού να σταθείς.
Κάθε τόπος απαιτούσε μια υποταγή,
κάθε σημαία λίγο από το πρόσωπό σου,
κάθε βεβαιότητα
έναν άνθρωπο λιγότερο.
Έτσι έμεινες στο κατώφλι.
Με το ένα πόδι μέσα,
εκεί όπου οι δικοί σου κοιμούνταν,
και το άλλο έξω,
κοντά σ’ εκείνον που δεν είχε πού να πάει.
Δεν έσωσες κανέναν.
Μόνο του έδωσες μια καρέκλα,
ένα ποτήρι νερό,
τη σιωπή σου
για να χωρέσει ο φόβος του.
Τη νύχτα ακούστηκαν πάλι
οι μηχανές του κόσμου:
το μέταλλο, οι διαταγές,
οι αριθμοί που κατάπιναν ανθρώπους
χωρίς να λερώνουν το στόμα τους.
Έβαλες την καρέκλα πίσω από την πόρτα.
Ήξερες πως δεν θ’ άντεχε.
Μα κάθισες δίπλα της.
Γιατί όταν όλα σε ξεπερνούν
δεν απομένει να γίνεις μεγαλύτερος.
Aπομένει να μη γίνεις
όμοιος με ό,τι σε ξεπερνά.
Το πρωί το σπίτι δεν υπήρχε.
Μονάχα δυο άνθρωποι
κάτω από έναν ουρανό
που δεν ανήκε σε κανέναν,
να μοιράζονται το τελευταίο κλειδί
μιας πόρτας
που δεν οδηγούσε πουθενά.

Η Τζίνα Καρβουνάκη γεννήθηκε στα Χανιά, πόλη στην οποία ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της. Πραγματοποίησε στην Ιταλία προπτυχιακές σπουδές στους τομείς των Πολιτικών Επιστημών – Διεθνούς Δικαίου, Ιταλικής Γλώσσας και Πολιτισμού, σεναρίου όπως και το master Διδασκαλίας της Ιταλικής ως Ξένης Γλώσσας. Το master Μετάφρασης – Μεταφρασεολογίας το ολοκλήρωσε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
Είναι αντεπιστέλλον μέλος και National Convener για την Ελλάδα της Διεθνούς Επιτροπής για την Ιστορία των Αντιπροσωπευτικών και Κοινοβουλευτικών Θεσμών [ICHRPI], Διαπιστευμένη Εκπρόσωπος του Διεθνoύς Ποιητικού Διαγωνισμού NOSSIDE ο οποίος τελεί υπό την Αιγίδα της Unesco, μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου [ ΙΤΙ], της International Association of Theatre Leaders [IATL] και του Pen Greece. Ζει στην Αθήνα όπου εργάζεται ως Ιστορικός, μεταφράστρια και διαπολιτισμική διαμεσολαβήτρια. Άρθρα, μεταφράσεις και συνεντεύξεις της έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά στην Ελλάδα, την Ιταλία και τη Ρουμανία. Θεατρικά έργα που έχει μεταφράσει έχουν παρασταθεί στην Ελλάδα και την Ιταλία. Το 2015 της απονεμήθηκε Diploma di Benemerenza – Società Dante Alighieri- ede Centrale- για την πολιτιστική προσφορά και τη λογοτεχνική δραστηριότητα στην Ελλάδα και την Ιταλία και το 2018 το Μορφωτικό Ιταλικό Ινστιτούτο Αθηνών της απένειμε το Βραβείο Luigi Pirandello.
Αναζητώντας στο σκοτάδι ένα κοινό όραμα
Σκοπός της δράσης «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας» είναι η δημιουργία ενός πεδίου διαλόγου, προβληματισμού και ουσιαστικής επαφής του κοινού με τα έργα, γύρω από ένα ζήτημα τόσο ευαίσθητο και καίριο όσο η ανθρώπινη υπόσταση και η θέση του ανθρώπου στον σύγχρονο κόσμο.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο θα αναζητήσει στο βάθος των λέξεων κάθε συμμετοχής στη λογοτεχνική δράση του 2026, με τίτλο «Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας», το όραμα που διατρέχει τα κείμενα και θα επιχειρήσει να αναδείξει τις βαθύτερες, συχνά, αθέατες πτυχές τους, συνθέτοντας ένα ενιαίο έργο. Το έργο αυτό θα παρουσιαστεί εντός του 2027, σε συνδυασμό με το αφιέρωμα προς τιμήν του ποιητή Γιώργου Μπλάνα.
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο διευκρινίζει ότι η δράση δεν συνδέεται με βραβεία ή λογοτεχνικούς διαγωνισμούς ούτε προϋποθέτει οποιαδήποτε μορφή οικονομικής ή άλλης συναλλαγής. Η ευθύνη για την αυθεντικότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης των φωτογραφιών τα οποία θα δημοσιευθούν βαρύνει αποκλειστικά τους συμμετέχοντες συγγραφείς που τα υπογράφουν. Το περιοδικό διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει ή να καταργήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις της δράσης, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες. Τέλος, το ΣημειΩματάριο αποποιείται κάθε ευθύνη για τυχόν καταχρηστική εκμετάλλευση της δράσης από συμμετέχοντες ή μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε άλλο κακόβουλο πρόσωπο ή στοιχείο.
Η ποίηση και η πρόζα δεν είναι Ονειρευτές
ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ
Δίκαια ζητάς ν’ αποτινάξω κάθε σκέψη αναβολής,
καθετί το βολικό και να παλέψω.
«…στον κόσμο αυτόν ριχτήκαμε σαν ξένοι·
κι αν όχι ήδη ανεπαρκείς
απ’ τη δριμύτητα της πτώσης επαρκώς σημαδεμένοι…»Όμως τα λόγια σου με ξάφνιασαν σχεδόν.
Γυμνός ακόμα απέναντι στη μοχθηρία του λόγου,
δεν έχω ν’ αντιτάξω παρά την άκαρπη προφάνεια
μιας σάρκας επιβλητικής.
Πάντα με κείνα τα υστερόβουλα:
«Τις αναποδιές που συνάντησα τις αποσιωπώ!»
και «Μονάχα τη φιλοσοφία αγαπώ!»
Ύστερα «Ας κάνει ο καθένας τη δουλειά που ξέρει!»
Ασφαλώς, θα συμφωνήσεις πως δεν γίνεται
να πάρεις πίσω τον δρόμο
που σε οδήγησε στην επικράτεια της φωνής σου,
ούτε να εγείρεις αξιώσεις
σε κάθε επιτυχή χρησικτησία της σιωπής σου.(Η Σκέψη παραείναι ασθενική
για να τολμήσει το αληθές του λόγου της
και η Πράξη: επίδειξη μιας άγνοιας παρηγορητικής).Λοιπόν, με ποιας ακύρωσης την ένταση
να διασύρεις την πληγή σου;Βλέπεις πως μου απομένει η σιωπή.
Όσο κι αν είναι δύσκολο εντέλει να σωπάσω,
σ’ αυτήν την απροκάλυπτη ολιγαρχία των πραγμάτων:
εξαγριώνονται συχνά, με την αδέκαστη ευκρίνεια τους
κάτι περισσότερο από ενοχή για τη σαφήνεια
όσων δεν θέλησα ποτέ να πω:
χνάρια μιας απουσίας μάχιμης εντούτοις.
Πιάσε εσύ το νήμα απ’ την αρχή.
Βγάλε συμπέρασμα
απ’ αυτόν τον κουρνιαχτό των φαντασμάτων.
Εγώ τουλάχιστον δεν είμαι από πέτρα·
κι η ζωή μου δεν ήταν πάντα από χρυσό:
ν’ αφήσει πάνω μου το αγκάλιασμα της
κείνη τη λάμψη που κάνει τη νύχτα γλυκιά,
μες στην απίστευτη καταδρομή της.Νιώθω πως αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να ’ναι το σπίτι μας.
Η εξορία μας ίσως; Πάει καλά!
Θα μας χωρέσει ή θα τον χωρέσουμε.
Θα μας αφανίσει ή θα τον αφανίσουμε.Καυγάς να σου πετύχει!
Κατάλαβε με. Νυχτώνει.«…μια ακόμα ανήλικη βροχή
σκύβει με πάθος πάνω απ’ τους αρχαίους πευκώνες…»Θα σωπάσω.
ΠΑΡΑΦΟΡΟ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΠΡΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΝ, Bibliotheque – Ενέργειες Πολιτισμού ΙΚΕ, ΑΘΗΝΑ,2021. ↩︎
Κι ας μείνω ανεύθυνος μες στους αιώνες.
https://simiomatario.gr/category/zoi-texni-life-art/i-poiisi-kai-i-proza-den-einai-oneireytes/
Επιλογή Φωτογραφίας:΄ΤΖΊΝΑΙ ΚΑΡΒΟΥΝΑΚΗ-PHOTO CREDITS: SILVIA DIAMANTI
