Δούρειος για ίππους
Φοράτε φθαρμένες ζακέτες.
Φθαρμένες ακριβώς όσο πρέπει.
Κατάλληλες για μεγαλοαστικές σαλονάτες σάλες
Αλλά όχι και σημεία αναφοράς.
Τις λέτε Σαββατοκύριακα με τους ομοίους σας.
Τους τραγικά ομοίους σας.
Κι ανακατεύετε προσεκτικά τα φλυτζανάκια.
Χωρίς ήχο.
Χωρίς Γκλιν ή γκλον.
Αθόρυβοι.
Σπαρακτικά άηχοι
Σχεδόν
Εκτός.
Κι αν.
Υπάρχετε ως λόγος.
Επίκεντροι.
Τότε
Βλέπετε.
Ή αναθέτετε
Σε πρόθυρα
Φερέφωνα.
Ντυμένα
Είδηση.
Συμπαθέστατοι
Κατά τα άλλα.
Εμπαθείς.
Με τους λευκούς θορύβους.
Θάνατος
Τσάι
Και
Απάθεια.
Συνήθως κρατάτε μία λίστα.
Στην μπροστινή μεριά οι διαπιστεύσεις σας.
Τα δια πιστεύω σας.
Και τα ρέστα σας.
Από ότι σύμφωνα με την τρέχουσα τιμή πουλήσατε
Σας.
Μας.
Στην πίσω μεριά οι ανάγκες της ημέρας.
Της οδοντόπαστας από την οποία είστε φτιαγμένοι.
Λευκή.
Για τους συνήθεις αθώους ύποπτη.
Για τους ομοίους σας αιτία απόκλισης.
Βαθείας.
Πόσο σου πάει.
Υπόκλιση.
Συνήθως δοκιμάζετε πριν βουτήξετε.
Αρκούντως ρηχά.
Αρκούντως χλιαρά.
Αποδεκτά για το δέρμα που σας φοράει.
Κι υψώνετε τα χέρια.
Χαιρετώντας.
Προς την ακτή.
Εκεί που έχετε βάλει να σας περιμένει ένα αγαλματάκι ακούνητο
Κυρίως αμίλητο.
Και κατά συνέπεια όσο ζητάει η ομήγυρη γελαστό.
Σεβαστά.
Ομοιογενείς.
Εξαρτημένοι
Αγαπάτε αλλήλους.
Ως εαυτόν.
Εξαρτήματα
Καταρρέετε μόνο όταν δεν βλέπει κανείς. Σχεδόν.
Μόνο από εκείνον τον χαμαι/λέοντα δεν μπορείτε να γλυτώσετε με τίποτα.
Από αυτόν που γίνεται ένα με τη μεγαλοπρεπώς ταπετσαρία και σας λερώνει τη μεγάλη σάλα.
Όχι.
Όχι στα φανερά.
Αυτό θα ήταν έγκλημα.
Πάθους.
Μόνο από κείνον τον χαμαιλέοντα.
Που τα μαλλιά του μυρίζουν άνοιξη.
Που είπατε κόμιστρα.
Που ανεβαίνει στην πίσω μεριά της ροζέτας
Γύψινο κειμήλιο, φερτό.
Υπό.
Δώρο.
Κληρονομιά.
Μαζί με το γέλα παιδάκι μου στην μαρμελάδα
Και το φίλα το χέρι του πλυντηρίου.
Μόνο απο αυτόν τον χαμαιλέοντα
Με πυξίδα σας τη γλώσσα του
Όλο κάτι ψάχνει.
Κάθετα.
Ανοδικά.
Ιλιγγιωδώς
Στην πίσω μεριά της Ροζέτας, τα πάμε.
Μην τα ξαναπνίγουμε μέσα μας
Ναι μια λέξη, σαν ανάσα που δεν φτάνει .
Δεν ξέρετε εσείς από εκπνοές.
Λογικό.
Εισπνοή.
Πνιγηρή.
Αυτή την άπιαστη από το σκονιστήρι
Εκεί με τον λιμνάζοντα καπνό των λαθραίων τσιγάρων σας.
Που έκλαιγαν για σας.
Την ώρα που εσείς φωνάζατε.
Έρχομαι.
Ερχόμαστε.
Ήρθατε;
Ήρθες;
Δεν.
Πήρατε στην πίσω τσέπη σας την απόγνωση κάποιου.
Που κρατήσατε.
Ως μυρωδιά.
Κι αυτό όχι για πολύ.
Τίποτα για πολύ.
Όρος.
Απαράβατος.
Ρήτρα.
Με το ρο μικρό.
Σχεδόν.
Ανάλογα.
Το κόστος
Κι επειδή ξέρετε πάντα τους κατάλληλους τυπογράφους
Την κλέβετε ως δική σας.
Πολύ σημαντική σας λέξη.
Η πιο.
Καταρρέετε όταν βλέπετε περιρρέουσες ζωές να πηδάνε σε λασπόλακκους να βγαίνουν ποιήματα.
Δεν το δείχνετε.
Δεν σας δείχνετε.
Δεν.
Είναι
Του χαρακτήρα σας.
Ζηλεύετε
Και κάποιος σας κοιτάει έκπληκτος.
Σαν να μιλάτε τελικά ανθρώπινα.
Ενώ δεν ήταν μέρος της συμφωνίας.
Κι αν μου επιτρέπετε εκείνη τη στιγμή έχασα το δάκρυ μου.
Αλλά πιο πολύ μου ανέβηκε στο στόμα
Οξύ.
Όξινο.
Ορθογώνιο.
Είπα μπορεί.
Δεν.
Τι είδους τέρας παίζει με τα παραμύθια των άλλων που θυσίασαν;
Κι είπα μπράβο.
Για την ερμηνεία.
Των νεκρών.
Πραγμάτων.
Παίζετε κρυφτό ο ένας με τον άλλον.
Και λέτε καλημέρα.
Πόσο σ’ αγαπάω αγάπη μου.
Ισιώνετε τις βάτες σας.
Προσθετικά μέλη των ακρωτηριασμένων ώμων σας.
Λάφυρα των φτερών σας.
Που σκοτώσατε για να έχετε φωλιά.
Φίλα παιδί μου το πόδι του πελαργού.
Και πες ήμαρτον
Αλλά ποτέ Μάρτης.
Ψεύτης.
Ανακόλουθος.
Ως τροχιά.
Τι θυμάστε όταν φυσάει τραγούδι αιχμηρό;
Τι λείπει από τον απαστράπτοντα έντιμο βίο σας;
Γέλα παιδί μου στο μαλακτικό των σεντονιων σου.
Φίλα το χέρι του μαχαιριού.
Και σώπα.
Αλλά με τρόπο αρκούντως αληθοφανή και μεγαλεπήβολο.
Και πες το στόχο.
Νόημα.
Κοίτα εγώ….
Αλλά δυνατά.
Να σε ακούνε.
Αλλά ταπεινά
Σεμνότυφα
Να φαίνεται ότι δεν το επιδιώξατε.
Ενώ πεθαίνατε ως ύπαρξη.
Ό,τι έτυχε.
Ναι με υποδιαστολή.
Συ.
Ανά.
Καμία.
Τα πράγματα.
Με τ’ όνομά τους.
Δεν σας αρέσουν εσάς αυτά.
Στρουθοκάμηλος πλακί στο τραπέζι.
Κανιβαλισμός.
Δώσε μου σε παρακαλώ το αλάτι.
Ευχαριστώ.
Αγάπη
Μου.
Τους.
Πετυχημένη συνταγή.
Κατάπιε.
Σε
Αχ.
Μόνο εκείνος ο χαμαιλέοντας
Που βλέπει τόσα….
Καθρέφτης.
Στην πίσω μεριά
Ενός ονείρου που
Φέρατε στα μέτρα σας.
Λειψό.
Μισό.
Και ψεύτικο.
Λίγο κόκκινο.
Κι αρκετά πιασάρικο
Και κυρίως αναίμακτο.
Ψυχρόαιμο
Κοίτα εγώ….
Λυπάμαι.
Σας
Υ.Γ.
Εκείνη τη στιγμή που κατεβάσατε τα μάτια σας και κάνατε ότι κλαίτε
Εγώ πήρα αγκαλιά ένα παιδί.
Και μας προστάτευε ένας δράκος.
Ιστορία.
Για αγίους.
Πηγή φωτογραφίας: https://www.facebook.com/maria.sotiropoulou.33
