Ο Βασίλης Ν. Πης με ποιήματα από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή “Τα νησιά ΙΙΙ” ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση του περιοδικού ΣημειΩματάριο, για συμπόρευση και ενεργή συμμετοχή στα καίρια και κοινά προβλήματα που απασχολούν όλη την ανθρωπότητα, θεωρώντας πως η λογοτεχνία δεν είναι μέσο ατομικής ολοκλήρωσης και προβολής αλλά πως οφείλει να είναι ο φανοστάτης που θα φωτίζει το είναι μας στο μέλλον.
Λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”
Ποιήματα από την ποιητική συλλογή: “Τα νησιά ΙΙΙ“
ΚΥΜΑΤΑ
Δίχως μνήμη είμαστε κούφιοι γι’ αυτό
Σε ρωτώ, πόσο κακό η καρδιά μπορεί ν’ αντέξει
Πως μπορεί να χαθεί ένα παιδί σε άδειο δάσος
Πάνω απ’ τα δέντρα πως λάμπει ακόμα ο Ήλιος
Πως ν’ αντέξεις τόσες κατολισθήσεις
Η σελήνη γεμίζει σαν βροχή ομορφιάς
Που έρχεται με το χρόνο
Τα πορτοκάλια της Παλαιστίνης
Έχουν τέσσερα χρώματα:
Μαύρο: Θανατικό
Κόκκινο: Αίμα
Λευκό: Φως της αυγής
Πράσινο: Ελπίδα ξαπλωμένη στη χλόη
Περπατούσαμε μαζί σαν δύο δέντρα
Που έζησαν μέσα στο χρόνο
Δίπλα, η θάλασσα κι ο ουρανός
Γαλάζιο γυαλί από χρωματιστά παράθυρα
Πως μπορείς να κοιμηθείς όταν
Τα χέρια σου έχουν ακόμα πάνω τους παγετώνες
Βρεθήκαμε σε μια λεωφόρο
Ο Ήλιος έλαμπε∙ ύστερα
Ξεφλουδίσαμε πορτοκάλια, χωρίς βιασύνη
Πως μπορούν τα σώματα να συστρέφονται
Στον καταυλισμό όταν έξω
Το σούρουπο κομματιάστηκε μ’ αλυσοπρίονο
Κολυμπήσαμε στη θάλασσα
Από μπλε διαμάντια∙ ύστερα φάγαμε
Σε παραλιακό εστιατόριο
Έφυγε το καλοκαίρι∙ οι νύχτες
Και οι μέρες έγιναν πιο δροσερές
Σαν αναψυκτικό
Έξω, μέσα από τα ελαιόδεντρα
Το φως που δύει, με δυο, τρία αστέρια
Έφερνε όλη τη μνήμη
Του καλοκαιριού που πέρασε
Τα σύννεφα τρέχουν∙ είναι τρένα
Που ταξιδεύουν γύρω απ’ τη Γη
Αν, κάποιος μπορεί να το ονειρευτεί, είπες
Από χέρι σε χέρι περνάνε στον, ίδιο ουρανό.
Η ποίηση είναι ο βασιλιάς της μνήμης, είπες.
ΣΚΑΛΩΣΙΑ ΕΞΟΔΟΥ
Όταν γράφω, είπες, νιώθω
Να εκτοξεύω πίδακες φωτός
Σαν τον ‘Ήλιο, αλλά
Οι μέρες μου περνάνε σαν
Ν’ ανεβαίνω μια σκαλωσιά εξόδου
Όπως είπε και ο Ocean Vuong αλλά
Προς το κυανό φως που ανοίγει
Την πόρτα της ανατολής
Και διαχέεται παντού, σαν κάποιος
Να σηκώνει τις περσίδες
Σχηματίζοντας ρουκέτες από
Ροδάκινα και κίτρινη κρέμα
Όταν ξύπνησες, είπες ότι
Φως άλικο χύθηκε πάνω σε
Γυναικεία γάμπα, ενώ δεν υπάρχει
Τίποτα πιο όμορφο από το να
Νιώθεις στην διάρκεια της μέρας
Την μνήμη, από την ανάσα ενός
Προσώπου, πάνω στο δέρμα σου.
ΒΡΟΧΕΡΑ ΔΕΝΤΡΑ
Sosτε τα δέντρα, τη θάλασσα, το δάσος
Τα πουλιά, είπε η φωνή καθώς
Έβγαζε με καρότσι τη λάσπη
Που κατέκλυσε το σπίτι της
Σαν τις αναθυμιάσεις με φλόγιστρο
Από συγκόλληση μετάλλων
Με το βλέμμα να μοιάζει
Ανταριασμένη θάλασσα, πέρα
Μια καινούργια μέρα παραμόνευε
Κάτω απ’ τις καστόρινες μπότες μου
Είπε η φωνή, μου φάνηκε
Πως έζησα την καλοσύνη ενός
Προσώπου που απουσίαζε χρόνια
Σαν γερασμένος Ήλιος πίσω απ’ το καφασωτό
Που έχει χρόνια να χαρεί
Οι πιο όμορφες χώρες, κατέληξε η φωνή
Είναι τα βροχερά δέντρα όταν μετά
Τη βροχή, ο άνεμος ανασαλεύει
Τις φυλλωσιές τους και στάζουν
Ακόμα ως, αργά το απόγευμα.
ΙΘΑΚΗ ΙΙ
Από σκοτεινό δάσος όταν βγεις
Να εύχεσαι φωτεινό νησί να δεις
Νησί του Ήλιου και της θάλασσας
Σπίτια με φώτ’ ανοικτά
Ελπίζοντας πως όταν φτάσεις
Κάποιος την πόρτα θα σου ανοίξει
Στο λιμάνι το πλοίο Ιθάκη θα σε περιμένει
Με μπουκαπόρτες φωταγωγημένες
Σε ασφαλή νησιά και χώρες να σε πάει
Κι αν στο ταξίδι σου φορτώσουν
Τους πειρασμούς του Οδυσσέα
Τους Λαιστρυγόνες της Τυρρηνικής θάλασσας
Θύελλες, φουρτούνες και άστατο καιρό
Από την ανεμόσκαλα του πλοίου προσπάθησε να πιαστείς
Απόλαυσε το ταξίδι όσο ο Ήλιος
Λαμποκοπά το κατάστρωμα
Ο δρόμος είν’ ανοιχτός
Και οι μπάρες ανεβασμένες
Γίνε αυτόφωτος για να σε δουν
Μην περιμένεις τα φώτα άλλων
Πάνω σου να δυναμώσουν
Χωρίς πολλές κουβέντες και φλυαρίες
Πιάσε τα σχοινιά κι ευχήσου να δεις
Αναρίθμητες αυγές, μετά από
Κάθε τελειωμένο σούρουπο, μαζί
Να ταξιδέψετε στις γαλάζιες θάλασσες
Και αποβάθρες πολλές να συναντήσετε
Θορυβώδες πλήθος από ταξιδιώτες
Μαζί, μ’ όλα τα λάθη, τις βλάβες
Που θα βγουν στην πορεία
Εκείνες τις ασυλλόγιστες απερισκεψίες
Που, πάνε πια πέρασαν και ησυχάζεις
Παρατηρώντας ήρεμος όλον τον φωτεινό
Στόλο από μπροστά σου να περνά
Θυμήσου, τώρα πια το κοντέρ
Δεν μηδενίζεται, από το δάσος
Στο νησί, ένα τσιγάρο δρόμος.
Ο,ΤΙ ΚΑΛΛΥΤΕΡΟ
Οι μέρες έρχονται σαν άδεια
Ντεραπαρισμένα κοντέινερ
Που επιπλέουνε στη
Φουρτουνιασμένη θάλασσα
Ενώ τα πράγματα, γενικά, περιμένουν
Υπομονετικά να συνεχίσουν να υπάρχουν
Έχοντας το προνόμιο να δούνε
Ακόμα μια μέρα τον Ήλιο
Που σήμερα ανέτειλε ζωντανός
Πάνω απ’ τη θάλασσα
Και κινείται απειλητικά από πάνω μας
Σαν νερό που καταπίνει
Το σιφόνι του μέλλοντος
Καθώς τα χρώματα της αυγής
Τρυπάνε τα μπλε δοκάρια τ’ ουρανού
Που στέκει πάνω απ’ τη
Θάλασσα της Μεσογείου
Ό,τι καλύτερο είδα στον κόσμο, είπες
Ήταν οι νικητήριες μάχες των
Απλών ανθρώπων και το κάλλος
Μιας υπόσχεσης που ερχόταν σαν
Πολύχρωμος ταύρος, καταπάνω μας.
Κως 1963. Μετά τις ημιτελείς σπουδές του στην Ιταλία, επιστρέφει στην Ελλάδα. Εργάζεται στον Δήμο της Κω. Κείμενά του έχει δημοσιεύσει η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», η Γαλλική ημερίδα «l’ Humanité», η εφημερίδα «Νέον Φως» της Ελληνικής Κοινότητας Καΐρου, η «Εφημερίδα των Συντακτών», τα
λογοτεχνικά περιοδικά «Περίπλους», «Έκφραση Λόγου και Τέχνης», «Νησίδες», τα ηλεκτρονικά περιοδικά « Χάρτης», «Ποιείν », «Fractalart», « Staxtes», “ lifo” και έχει εκδώσει βιβλία του ο εκδοτικός οίκος: « Οδός Πανός », «Γαβριηλίδης», «Γκοβόστης» και «Βακχικόν».
Εκδόσεις- Βιβλία:
1: Το Τραγούδι της Γης: Ποίηση: Οδός Πανός, 2002
2: Τα Τραγούδια του Μύλου: Στίχοι, Οδός Πανός, 2002
3: Μυθογραφία: Ποίηση: Γαβριηλίδης, 2007
4: Ο Φύλακας της Γραμμής: Νουβέλα: Γαβριηλίδης , 2009
5: Κως- Μια πόλη μέσα στην πόλη, Νίσυρος – Τόποι του θειαφιού, φωτογραφικό λεύκωμα: Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Κέντρο Γραφικών Τεχνών Κω, 2015
6: Κόκκινες Πολιτείες, Νουβέλα: Εκδόσεις Γκοβόστης, 2016
7: Τα Νησιά ΙΙ, Ποίηση, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2017
8: Κως – Εικόνες από το νησί του μύθου και της ιστορίας, φωτογραφικό λεύκωμα: Δήμος Κω, Κέντρο Γραφικών Τεχνών Κω, 2018
9: Τα Νησιά Ι, Ραψωδίες Κλιματικής Αλλαγής, Ποίηση, Εκδόσεις Βακχικόν, 2023
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:
1)«Κως, μια πόλη στη λογοτεχνία», εισαγωγή, επιλογή κειμένων : Παναγιώτης Νούτσος, Μαρία Χατζηγιακουμή, Μεταίχμιο, 2008 2)«Δια-κριτικές ματιές στη λογοτεχνική έκφραση», Το Βιβλίο, 2015
3) Ανθολογία ποίησης: «Γλυπτών Παλιννόστησις» του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων, 2017 4) Τα Ποιήματα του 2017, Επιμέλεια Ηλίας Κεφάλας, Κων/νος Β. Μπούρας, υπεύθυνος σειράς Ντίνος Σιώτης, Κοινωνία των Δεκάτων.
Ιερά μου φαίνονται μόνο τα δέντρα1
Ειδική μνεία:
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο ευχαριστεί θερμά τους ποιητές Στρατή Πασχάλη και Γιώργο Δουατζή για την ένθερμη στήριξη και πολύτιμη συμμετοχή τους στη λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”.
Επίσης, η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου”, αφιερώνεται σε όλους τους ποιητές και πεζογράφους που άφησαν βαθιά τα χνάρια και το όραμά τους στη συνείδησή μας, πριν “μετοικήσουν προς άγνωστον διεύθυνση”.
Στρατής Πασχάλης, Κοιτάζοντας Δάση, Μεταίχμιο
Επιμέλεια-Συντονισμός δράσης: Άννα Ρω
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο, διευκρινίζει πως η λογοτεχνική δράση 2025: “Η ομορφιά του κόσμου” δεν έχει καμία σχέση με βραβεία, λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και κάθε είδους οικονομική ή άλλη συναλλαγή. Επισημαίνει δε, πως την αποκλειστική ευθύνη για τη γνησιότητα των κειμένων και την άδεια χρήσης φωτογραφιών έχουν αποκλειστικά οι συμμετέχοντες που τα καταθέτουν στο ΣημειΩματάριο προς δημοσίευση. Επιπλέον, αποποιείται κάθε ευθύνη για την καταχρηστική χρήση της δράσης από άλλα άτομα συμμετέχοντα και μη, συλλόγους, φορείς ή οποιοδήποτε κακόβουλο στοιχείο.
