Ιανός
Είναι Γενάρης.
Γενικά.
Ψάχνω την τσάντα μου.
Και θα την φορέσω μόνο και μόνο για να ξαναπονέσω.
Εγώ πονάω πριν βγω ακόμη από την πόρτα.
Εκεί, στα πρώτα βήματα, μία φλοράλ κουρτίνα στο κλειστό παράθυρο.
Κανείς δεν το μαντεύει.
Κι αυτό είναι από μόνο του αρκετό.
Αρκετό για να με πονάει η τσάντα στον ώμο.
Αρκετό για να προχωρήσω.
Αρκετό για να τρέξω.
Μου αναλογεί ένα κουτί από χαρτόνι.
Σπίτι.
Κρύβω το ψαλίδι μου.
Με πιάνει η ανάγκη μερικές φορές να φτιάξω την καταστροφή από ό τι συνετέθη..
Και όλο και κάποιος θα έχει βάλει τη μοναξιά του στο διαπασών.
Ένα τηλεπαιχνίδι.
Η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου.
Κραυγών
Ποια είναι η πρωτεύουσα της διάψευσης;
Πνίγονται οι φάροι κι αν όχι πόσο συχνά;
Στατιστικά.
Στατικά.
Απαρέγκλιτα.
Δύο χτύποι.
Μία παύση.
Είναι Γενάρης και προσπαθώ να φανταστώ τώρα αποδημητικά πουλιά να σπάνε τη σύμβαση.
Να μη γυρίσουν.
Αφού δεν θα έχουν φύγει.
Για λόγους αυστηρά προσωπικούς.
Έτσι βασισμένα στον αέρα.
Κυκλικά.
Ψιχουλένια.
Σπασμένα στο νοτιότερο σημείο τους.
Σημαδεμένα από χωράφια σκιάχτρων.
Εκείνη τη μέρα κάθε νεκρός μας φόβος θα έχει πάρει την εκδίκηση του.
Από στηθίζοντας.
Προορισμούς.
Σύνορα.
Δασμούς.
Λυγμούς και καταποντισμούς
Εκ βάθρων.
Αν στις επικαιροποιημένες ειδήσεις δωματίου κάτι σημαίνει το ηλιοστάσιο.
Μην ανησυχείς.
Παρατηρώ.
Σμήνη.
Σωρηδόν.
Εις μνήμην.
Μπορεί όποιος θέλει να μας ερμηνεύσει εν τη απουσία μας.
Δοτική.
Πτώση.
Χαμηλές πτήσεις.
Ψέματα λέω.
Δεν είναι ακόμα Γενάρης.
Δεν είναι τίποτα.
Δεν θέλω να φτιάχνω παζλ.
Από λέξεις και μετά να ταιριάζουν.
Μη γυρίσετε.
Χελιδόνια , άνθρωποι, περιτυλίγματα σοκολάτας, τσιγάρα στο κρύο, συρματοπλέγματα, γοερά ύψη.
Μη γυρίσετε.
Ψέματα λέω.
Στο παράθυρο έχει μία φλοράλ κουρτίνα.
Αφήνει να μπαίνει το φως.
Κι εσύ έχεις πεθάνει.
Βράχια.
Απροετοίμαστη.
Μην συμβιβαστείτε.
Βαίνοντας.
Βγαίνοντας.
Συν.
Νόστος.
Μέρα τελική.
Άνοιξη και κουραφέξαλα
Εφευρέσεις ρούχων που μυρίζουν άδεια στίξη.
Γλαροφαγωμένη.
Κόλπα τετριμμένων επιμυθιών
Ή επιθυμιών.
Αναγραμματισμός
Κεκοιμημένων ζωντανών.
Εκτός να μείνετε.
Εκτός.
Γιατί εντός
Γαυγιζει ένα λαϊκό τραγούδι.
Γιατί εντός πού είναι το ψαλίδι μου.
Γιατί είναι και δεν είναι.
Γενάρης.
Ψέμα.
Άνοιξη.
Διευκρίνιση.
Που δεν χρειάζεται.
Αφού.
Παρένθεση.
(Απαρέμφατο ενεστώτα .)
Περνάς ολόκληρος από το μάτι της βελόνας.
Και με ρωτάς πώς σε λένε.
Μέρος της συμφωνίας.
Δεν λέω το όνομα σου.
Ωκεανός.
Καπνός.
Ένα φλοραλ πάπλωμα.
Ξηλωμένο
Παραμύθι.
Και σκύβω το βλέμμα.
Κλωστή.
Κόμπος
Τονίζεις τις τελευταίες συλλαβές και χτυπάς με τα χέρια έναν σκοπό για δύο.
Θα κοιμηθώ για εκατοντάδες παύσεις.
Και θα με ξυπνήσει ένας μολυβένιος άνεμος
Δεν το ξέρω ακόμα .
Ελίζα.
Κύκνος.
Κύκλος.
Περνάς από την κουζίνα με ταχύτητα
διάψευσης.
Πες μου ένα τυχαίο ψέμα.
Και δεν έχω τι να πω.
Ένα ντουλάπι έχει σπάσει.
Εκεί που κοπανούσα τη ζάχαρη.
Όταν το ρολόι έδειχνε έντεκα και τέσσερα.
Ένα πουκάμισο απονενοημένο ως συμβολισμός.
Πες μου τι χρώμα είμαστε.
Κοραλί του υφάλου.
Ο Σαρλώ κλαίει.
Ανάβεις το φωτάκι του ακάλυπτου.
Ένα κουτί από γοβάκι.
Σπίτι στα πόδια μου.
Μεσάνυχτα.
Σχεδόν.
Θα κοιμηθώ για τις ανάγκες της στάχτης.
Χτυπάω τα χέρια μου.
Μεσάνυχτα ακριβώς.
Και ξέρω.
Νήμα από τσουκνίδες.
Ανάγλυφο πουλόβερ.
Κεντημένο φλόγες.
Την άνοιξη θα πεις πώς τίποτα δεν πέθανε .
Θα ρίξω τα μαλλιά μου
Πλαγιομετωπικά στο πάτωμα.
Και θα γυρνάς στις πλατείες.
Να ρωτάς αν ζει
Η Κυριακή.
Μία φορά κι έναν καιρό
Τέλος.
Μία μικρή ζημιά στη μέση της κολοκύθας.
Για να μας φάμε καλύτερα.
Ψάθινοι.
Χάρτινοι.
Ποτάμι.
Μπλόφα.
Κέικ ανεμόμυλων.
Ο ένας τον άλλο.
Αστικό χρυσάνθεμο.
Βρήκα το άλλο μου μισό.
Άργησες.
Θάλασσα.
Αφρός.
Διπλή διανομή.
Κόκκινο της ερήμου.
Φόρεμα .
Έξοδος.
Γυμνή.
Χιονάτη του μήλου.
https://simiomatario.gr/category/simiomatografoi/simiomatario-sotiropoulou
https://pixabay.com/photos/frost-ice-winter-frozen-nature-4783173
