Ακτινογραφία μίας σοβαρής σκολίωσης.
Μία ασυνήθιστη σπονδυλική στήλη.

Τί είναι η σκολίωση; Ανάγκη αποδοχής

Ως άτομο με σοβαρή σκολίωση (πλέον χειρουργημένη) αισθάνομαι την ευθύνη, την ανάγκη και βαθιά επιθυμία να συμβάλλω στην αποδοχή μίας ομάδας ατόμων που βιώνει body shaming .
Αυτά είναι τα άτομα με σκολίωση. Σκολίωση είναι η πάθηση που βασικό χαρακτηριστικό της είναι η παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης σε σχήμα s ή c, των πλευρών και του θώρακα. Τα άτομα αυτά βιώνουν ψυχολογική επιβάρυνση και κοινωνική περιθωριοποίηση φαινόμενα που δεν αναδεικνύονται με αποτέλεσμα να μην αντιμετωπίζονται.

Ανάγκη ανάδειξης της διαφορετικότητας ατόμων με σκολίωση

Η εναντίωση στο body shaming είναι η προσπάθεια καταπολέμησης της τάσης να αντιμετωπίζουμε κάποιον μόνο σαν ένα σώμα, να τον κρίνουμε και να τον προσδιορίζουμε βάσει αυτού. Έτσι, φωνάζουμε ότι τα κιλά, το ύψος, το χρώμα, ο σωματότυπος, η αναπηρία, η λεύκη, οι ραγάδες, οι πανάδες, οι τρίχες, τα σημάδια, οι ουλές, οι τομές, η ακμή είναι φυσιολογικά και αποδεκτά χαρακτηριστικά στην προσπάθεια να εκφράσουμε αντίσταση σε αυτόν τον αβάσιμο τρόπο σκέψης και αυτήν την παράλογη στάση. Αυτά, όχι μόνο δεν μας περιορίζουν αλλά μας οδηγούν σε μία κοινότητα ενότητας και αλληλεγγύης, μακριά από την ανούσια επιφανειακότητα και πιο κοντά στην ουσία του ανθρώπου και της ζωής. Όμως, σε αυτήν την εικόνα που απεικονίζει μία αγκαλιά μεταξύ γυναικών διαφορετικών χρωμάτων, αναλογιών, γυναικών ανάπηρων, με λεύκη και σπυριά λείπει μία γυναίκα… Αυτή που πάσχει από σκολίωση

Συμφεροντολόγοι γιατροί και χειραγώγηση

Εκείνη η γυναίκα έχει περάσει πολλά ζόρια. Έχει βιώσει πόνο και πιθανώς αναπνευστικά προβλήματα ως απόρροια της πάθησης της.
Εκτός όμως από τα αναπόφευκτα σωματικά θέματα, συμφεροντολόγοι γιατροί και φυσικοθεραπευτές της έχουν αποδώσει την ευθύνη της κατάστασης της. Άκουσε φράσεις όπως «Πότε έγινε τόσο σοβαρό; Πώς δεν είχες προσέξει τέτοια παραμόρφωση; Πώς θα το διορθώσω τώρα εγώ αυτό»; Φράσεις που της επέρριψαν ευθύνες για να την θέσει ο γιατρός υποταγμένη στον φόβο της, να της επιβάλλει τη δική του θεραπεία ως μοναδική λύση και να παρουσιάσει τον εαυτό του ως σωτήρα. Αυτή η γυναίκα, ακολούθησε ευλαβικά τη σκληρή θεραπεία όσο επώδυνη κι αν ήταν. Αποδείχτηκε αναποτελεσματική. Κι αυτή και η επόμενη. Κανείς δεν της αναγνώρισε την προσπάθεια.
Η σκολίωση της μεγάλωνε. Στην πορεία αντιμετώπισε σκληρότερους εκφοβισμούς. «Δεν θα το γλυτώσεις το χειρουργείο, κι αυτό είναι επώδυνο και επικίνδυνο»
Ακόμα, εκείνη η γυναίκα μία μέρα έγινε έκθεμα σε ένα δωμάτιο φυσικοθεραπείας χωρίς την θέληση της. «Έτσι θα καταλήξει το παιδί σας αν δεν αρχίσει σύντομα τη φυσικοθεραπεία. Τώρα δύσκολα να την γλιτώσουμε τη κοπέλα εδώ από το χειρουργείο. Και ξέρετε, εγώ αποδοκιμάζω το χειρουργείο. Ξέρω ότι από την στιγμή που μπαίνουν τα παιδιά μέσα έχουν πιθανότητες να πεθάνουν». Αυτή η γυναίκα, ήταν μικρό κορίτσι. Η κοπέλα δεν μπορούσε να καταλάβει τα συμφέροντα πίσω από τα λεγόμενα των ειδικών. Επικρατούσε στη καρδούλα της φόβος, σοκ, ενοχή, ντροπή, άγχος κι ένα αίσθημα αδυναμίας.

Αρνητική επίδραση κοινωνίας στην αυτοεικόνα και ψυχολογία ατόμων με σκολίωση και παράλογα στερεότυπα

Ένιωθε ότι η σκολίωση της ήταν κάτι μη φυσιολογικό, μη αποδεκτό, μία σοκαριστική παραμόρφωση. Η κοινωνία δεν την αγκάλιασε, δεν την αποδέσμευσε από τις ψευδαισθήσεις και τις υπερβολές. Αντιθέτως, την ώθησε στη διαμόρφωση εσφαλμένης εικόνας για τον εαυτό της. Η κοινωνία αποδείχθηκε ανενημέρωτη. Πολλοί χρησιμοποιούσαν τα λάθος λόγια και συμπεράσματα σοκαρισμένοι «Γι’ αυτό δεν πρέπει να κουβαλάμε την τσάντα από τον έναν ώμο» ( λόγια καθηγήτριας, απόρροια της αμορφωσιάς της στο συγκεκριμένο θέμα). Άλλοι πρόσβαλλαν (πώς είναι έτσι το σώμα σου;) . Άλλοι έμεναν άπραγοι.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τα κορίτσια, κοπέλες και γυναίκες με σκολίωση να μένουμε έρμαια των ψευδαισθήσεων μας γιατί κανείς δεν μας απελευθερώνει από τον παραλογισμό τους. Αντίθετα, μας παρακινούν προς την εσωτερίκευση τους. Νομίζουμε ότι η παραμόρφωση μας είναι εξωπραγματική. Πιστεύουμε ότι η εμφάνιση μας δεν είναι απλά μη φυσιολογική αλλά ότι σοκάρει, φρικάρει και απομακρύνει τους συντρόφους ίσως και τους φίλους. Πέρασαν πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσω ότι το σώμα μου είναι απλά διαφορετικό από το πρότυπο ομορφιάς κι όχι τρομακτικό. Εξάλλου, οτιδήποτε μακριά από αυτό το πρότυπο δεν είναι τρομακτικό απλά ξεχωριστό.

Ανάγκη για δράση από κοινότητες που προασπίζονται την διαφορετικότητα

Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι να αποδεχτείς τον εαυτό σου όταν ούτε η κοινότητα που αναγνωρίζει την αξία της διαφορετικότητας όπως της ταυτότητας φύλου, την γνωρίζει, την αποδέχεται και την αναδεικνύει, την δική σου διαφορετικότητα δεν την λαμβάνει υπόψιν και την αφήνει απέξω. Οι ομάδες λοιπόν που αγωνίζονται για την κοινωνική αποδοχή οφείλουν να υποστηρίζουν όλες τις διαφορετικότητες που παραγκωνίζονται.
Ας μορφωθούμε για την σκολίωση.

Μην χάνετε καμία ενημέρωση, εγγραφείτε στα ενημερωτικά μας email!

Εύα Χαραλαμπάκη

Είμαι η Εύα Χαραλαμπάκη, φοιτήτρια παιδαγωγικών, ένα αντικείμενο που με ενδιαφέρει πολύ να μάθω και να εξελίξω. Ασχολούμαι ακόμα με τον εθελοντισμό καθώς πιστεύω πολύ στην αξία της προσφοράς. Μου αρέσει να γράφω αλλά και να διαβάζω προβληματισμούς, ιδέες και εμπειρίες για ζητήματα που με ενδιαφέρουν, κυρίως κοινωνικά και εκπαιδευτικά επειδή πιστεύω ότι αξίζει να μοιραζόμαστε ιδέες, να μαθαίνουμε, να ταυτιζόμαστε και να εμπνεόμαστε μέσα απ' αυτές.

Αφήστε ένα σχόλιο