Δύο ποιήματα: Η ΑΡΟΚΑΡΙΑ και A LULLABY FOR CHILDREN
Η ΑΡΟΚΑΡΙΑ
Στεκόταν πάντα ἐκεῖ, ἡ ἀροκάρια.
Στὴν ἄκρη τῆς αὐλῆς τοῦ μεγάλου μας σπιτιοῦ —
ἕνα δέντρο ποὺ δὲν ταίριαζε μὲ τὸ τοπίο,
Ἕνα δέντρο ἀπὸ τόπους ξένους, τόπους ἐξωτικούς.
Τόπους ποὺ ποτὲ κανείς μας δὲν εἶχε δεῖ.
Κι ὅμως, ἡ ἀροκάρια στεκόταν ἐκεῖ περήφανη,
σὰν νὰ τῆς ἀνῆκαν τὰ χώματά μας ἀπὸ πάντα.
Γιὰ πολλοὺς χειμῶνες
συμμετεῖχε στὶς γιορτές μας,
φορτωμένη μὲ χίλια εὔθραυστα φῶτα
στὰ εὐλύγιστα βελονωτὰ κλαδιά της,
ζεσταίνοντας τὶς καρδιές μας
ὅπως δὲν κατάφεραν ποτὲ τὰ λόγια.
Μεγάλωνε ἀθόρυβα κοντὰ στὸν γκρεμό,
σηκώνοντας τὸ βάρος της,
μὲ πληγὲς ἐπουλωμένες στὸν κορμό,
καὶ ρίζες βαθιὰ στὴ γῆ ―πιὸ βαθιά
κι ἀπ’ τὰ θεμέλια τοῦ σπιτιοῦ μας.
Κρατοῦσε, ἔτσι, τὸ ἔδαφος στέρεο, ἀσφαλές.
Ὥσπου, ἕνα χειμωνιάτικο πρωινό, τὴν ξερίζωσαν.
Ὅταν ρώτησα, μοῦ ἀπάντησαν ψυχρά:
«…Μᾶς ἔκρυβε τὴ θέα …δὲν μᾶς ἔδινε νὰ φᾶμε».
Λίγο πιὸ πέρα, σὲ μιὰ ἀνοιχτὴ γωνιὰ τῆς αὐλῆς,
ἡ ἀροκάρια καιγόταν —ἀργά, σιωπηλά…
A LULLABY FOR CHILDREN
Sleep, my child, the numbers fluctuate,
dreams are sold at the highest rate.
Drones arise and sirens cry,
old gods wake to watch men die.
Flags are raised and engine roars,
old gods march to wage new wars.
Η ενότητα; «Ποίηση Ασχημονούσα» περιλαμβάνει τα ποιήματα: Στην αγορά και στα σκλαβοπάζαρα, Οι καμπυλώσεις της προόδου και Η αροκάριατα οποία συνθέτουν έναν υπαρξιακό, πολιτισμικό και στοχαστικό διάλογο με την έννοια του της αποξένωσης, της αποκτήνωσης, του αντίκτυπου της προόδου και της βίαιης προσαρμογής, καθώς και το αγγλόφωνο ποίημα με τίτλο A Lullaby for Children, που μιλά για την σημερινή δύσκολη διεθνή κατάσταση με έναν περιπαικτικό τόνο που ταιριάζει στην φύση μας.
Δύο ποιήματα, από την ενότητα: «Ποίηση Ασχημονούσα» στο ΣημειΩματάριο του Σπυρίδωνα Μαυρομμάτητου Σπυρίδωνα Μαυρομμάτη
Φωτογραφία: https://pixabay.com/illustrations/boho-art-minimalism-nature-7289600/
