Μόνο οι λεγεώνες μυρμηγκιών ξέρουν

Λεγεώνες μυρμηγκιών
συντεταγμένες προς μακρινά ταξίδια
κατακλύζουν τη Γη.
Για ποιον προορισμό;
Σε ποια βάθη θα κτιστούν οι νέες τους αποικίες;
Με τι υπάρχοντα;
Τι θα μείνει πίσω;
Ίσως…
μείνει μόνο μια αναπνοή
σαν τελευταίος αναστεναγμός
δέκα σφιχτοδεμένα δάχτυλα
ένας κρότος ελπίδας
κάποια απομεινάρια ανθρώπινων ιαχών.
Ίσως.
Πάντως οι λεγεώνες
φορτώνουν τα εφόδια τους
για τους νέους τόπους.
Μα πώς να χωρέσουν
οι αιώνες τους σε μια αποσκευή
και πόσα ονόματα ν` αντέξουν
οι γερμένες πλάτες τους.
Πώς να ησυχάσει ο παφλασμός της θάλασσας
με τόσους επαναστατημένους αέρηδες
και πως να πάψουν οι γερανοί
να υψώνουν προσδοκίες;
Προσδοκίες!
Μία αποξηραμένη λίμνη δακρύων.
Τι παίρνουν τελικά
και τι αφήνουν πίσω
στις αφιλόξενες πατρίδες;
Ποιος να το πει.
Μόνο οι λεγεώνες μυρμηγκιών ξέρουν.