Ο Δημήτρης Λούλος με τα “Λόγια αγάπης” προς τους νεκρούς Των Τεμπών εμπλουτίζει το έργο εν προόδω: “Ύμνος προς τα αποδημητικά πουλιά των Τεμπών”.
Η ποίηση ποτέ δεν σιωπά: `Υμνος προς τα αποδημητικά πουλιά των Τεμπών
Ποιητές και ποιήτριες από όλη την Ελλάδα καταθέτουν το μήνυμά τους για να συντεθεί ο ύμνος – κατευόδιο προς τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών αλλά και φυλαχτό για τον αγώνα όλων αυτών των ανθρώπων που θα θρηνούν εσαεί τους αγαπημένους τους.
Ο ύμνος ως ελάχιστος φόρος τιμής, θα αποτελεί ένα έργο εν προόδω, όσο οι ποιητές θα μιλούν και θα μιλούν μέχρι αυτός ο κόσμος να γίνει ο παράδεισος και όχι η κόλασή μας. Γιατί αν θέλουν οι λέξεις, βρίσκουν τον δρόμο, όταν τα δάχτυλα βουτηγμένα στο λιτό μέλος της ψυχής, τις οδηγούν.
Λόγια αγάπης
-Πάρε με όταν φτάσεις!
-Πρόσεχε εκεί που πας
μην τύχει και κρυώσεις!
Αγέρα φύσα
Την καμένη του καρδιά
Για να δροσίσεις
Και τον βρώμικο αγέρα
Γύρω να σκορπίσεις.
Δία, την ύβρη των σκοτεινών
Ανθρώπων μην παρίδεις.
Από τον ολύμπιο θρόνο σου
Στον Τάρταρο εξακόντισε
Ψυχές τις μαραγκιασμένες.
Δημήτρης Λούλος
