Ελένη Καρακατσάνη: “Αποφώνηση”
Διήγημα για τον Λογοτεχνικό Μαραθώνιο: “Το τείχος της ευτυχίας”
Κι όμως ποτέ δεν είχα ισχυριστεί, πως ήμουν ευτυχισμένος. Ευχαριστημένος από την ζωή μου, ναι. Ίσως αυτό ταιριάζει καλύτερα στην δική μου περίπτωση. Άλλωστε η ετυμολογία της λέξης ευτυχία (ευ-τυχής) δεν έχει καμία σχέση με την τύχη ή το ρήμα τυγχάνω (=συμβαίνει κατά τύχη) αλλά με το ρήμα τεύχω (=οικοδομώ-κτίζω). Με αυτήν την έννοια υπήρξα ευτυχισμένος. Ό,τι έχω καταφέρει στην ζωή μου είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς. Αυτό σημαίνει αφοσίωση, πειθαρχία και απαρέγκλιτη προσήλωση στους κανόνες.
Το επάγγελμα του εκφωνητή είναι ένα ιδιαίτερο επάγγελμα. Όταν ακούτε ή παρακολουθείτε ειδήσεις ή διαφημίσεις πρέπει να γνωρίζετε πως έχει προηγηθεί μέγιστη προετοιμασία προκειμένου να αποδοθεί με τον καλύτερο τρόπο το μήνυμα, το σλόγκαν όπως λέγεται στην γλώσσα μας, ή το πνεύμα του τελικού προϊόντος. Φυσικά, το τέλειο αποτέλεσμα εξαρτάται άμεσα από την άρτια επαγγελματική κατάρτιση του εκφωνητή. Δυστυχώς έχουμε απομείνει ελάχιστοι πραγματικοί επαγγελματίες στο χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Οι περισσότεροι συνάδελφοι μου τολμώ να πω με κίνδυνο να φανώ αλαζόνας είναι αλεξιπτωτιστές. Το επάγγελμα μας είναι υψηλών απαιτήσεων και δεν περιορίζεται στο on και off του μικροφώνου δηλαδή στην διάρκεια της εκφώνησης. Καταρχάς ο σωστός εκφωνητής εκτός από τις απαραίτητες γνώσεις υποκριτικής, πρέπει να έχει προσαρμόσει την ζωή του με τέτοιο τρόπο ώστε να προσέχει την καλή υγεία του. Είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι από την υγεία της φωνής μας. Καθημερινές ασκήσεις φωνητικής, σωστή διατροφή, καλή ενυδάτωση του οργανισμού με αποφυγή αλκοόλ, αλλά και καλή ψυχολογική κατάσταση διατηρούν ακόμη και σήμερα την φωνή μου σε άρτια κατάσταση.
Το γεγονός πως ήμουν ο πιο επιτυχημένος στον τομέα μου έκρυβε κι ένα μυστικό συστατικό, μια προσωπική πινελιά αν θέλετε, ένα ατού, το οποίο είχα ανακαλύψει πως λειτουργούσε σαν γρανάζι ακριβείας σε καλοδουλεμένη μηχανή. Κάθε μου δουλειά, κυρίως στον τομέα της διαφήμισης την ζούσα. Ζούσα μέσα από αυτήν. Θέλω να το καταλάβετε. Διάσημες ατάκες που έμειναν στην ιστορία, στο υποσυνείδητο των ακροατών και εντάχθηκαν στην κουλτούρα μας δεν οφείλονται μόνο στον έξυπνο κειμενογράφο. Ο λόγος που θυμάστε και μνημονεύετε φράσεις όπως: “΄γιατί έτσι σας αρέσει”, “ατέλειωτη ευχαρίστηση”, “τα κάνει αόρατα”, “το χάσαμε το κορμί πατριώτη”,pout the kot down slowly,”ό,τι είναι καλό καλύτερα να μας αρέσει κιόλας”, “είμαι μακαρονάς, τι να κάνουμε!”, “γρήγορα ναι, πρόχειρα όχι”, οφείλεται αποκλειστικά στην προσοχή και την επιμέλεια με την οποία προσέγγιζα το θέμα. Και κάτι περισσότερο. Το πίστευα, πίστευα πως πραγματοποιούσε όσα υποσχόταν, το έκανα μέρος της ζωής μου. Είτε επρόκειτο για μπύρα, απορρυπαντικό, είδη διατροφής, αεροπορική εταιρία, αυτοκίνητο, αλυσίδα πρόχειρου φαγητού, για όσο διάστημα διαρκούσε η πραγματοποίηση του σποτ, εγώ βρισκόμουν σε απόλυτη ταύτιση όχι μόνο με το προϊόν αλλά και με το περιβάλλον που δημιουργείτο στο στούντιο γυρισμάτων ή στο στούντιο ηχογράφησης. Αυτό διευκόλυνε αφάνταστα την ζωή μου. Κοιμόμουν και ξυπνούσα με χαρά και εμπιστοσύνη πως η ζωή μου είναι όμορφη και γλυκιά επειδή υπάρχει το συγκεκριμένο προϊόν ή υπηρεσία. Πίστεψα τόσο πολύ σε αυτήν την μέθοδο ώστε έχουν περάσει ήδη σαράντα ευχάριστα και δημιουργικά χρόνια.
Όμως αισθάνομαι πως ήλθε η στιγμή να αποχωρήσω από την ενεργό δράση. Ο λόγος δεν είναι αυτός που πιθανόν φαντάζεστε. Η φωνή μου εξακολουθεί να είναι σε υψηλά επίπεδα. Χρήματα δεν απόκτησα όσα θα επιθυμούσα, όμως αυτά που έχω είναι είναι αρκετά για να μου εξασφαλίζουν μια άνετη ζωή. Ούτε έχασα την εμπιστοσύνη μου σε διαφημιζόμενα αγαθά και υπηρεσίες. Θεωρώ πως την σημερινή εποχή όλα προσφέρονται με προδιαγραφές υψηλότερης ποιότητας .
Αυτός που άλλαξε είμαι εγώ. Ξύπνησα μια μέρα και ένοιωσα ένα απέραντο και ανεξήγητο κενό. Επικρατούσε ένα χάος μέσα μου. Αδυνατούσα να αναπνεύσω ενώ κρύος ιδρώτας έτρεχε από το μέτωπό μου. Αισθανόμουν λες και η ζωή είχε χάσει οποιοδήποτε νόημα. Σαν να είχε καταρρεύσει το διαμέρισμά μου και το ταβάνι να είχε πλακώσει το σώμα μου. Κρίση πανικού είπε ο παθολόγος που με εξέτασε στα επείγοντα. Κρίση ταυτότητας διέγνωσε ο ψυχίατρος. Κρίση αξιών αποφάνθηκε ο ιερέας της ενορίας μου. Κρίση ευτυχίας λέω εγώ. Διότι επιτέλους μπορώ να πω με βεβαιότητα πως βρήκα την αληθινή ευτυχία. Είμαι προσωρινά εγκατεστημένος σε ένα από τα προνομιούχα δωμάτια της κλινικής “ο Άγιος Ευστράτιος”. Από το παράθυρό μου, εάν αγνοήσει κανείς τον υψηλό μαντρότοιχο, αγναντεύω έναν υπέροχο κήπο με τριανταφυλλιές αλλά και ολόκληρο το λεκανοπέδιο. Θα μπορούσα να ισχυριστώ πως η ησυχία, η απρόσκοπτη θέαση του ουρανού και προπάντων η απουσία οποιουδήποτε προϊόντος και σλόγκαν από παλιές μου εκφωνήσεις, με απελευθέρωσαν και με οδήγησαν στην γαλήνη, την ηρεμία και την αγάπη προς τον εαυτό μου, τον οποίο είχα πιθανόν εγκαταλείψει. Τελικά έπρεπε να περάσουν σαράντα χρόνια για να συναντήσω την εύνοια της τύχης μου, έτσι ώστε να παραδεχτώ επιτέλους την ύπαρξή της αλλά και την άλλη έννοια της ετυμολογίας της: ευ-τυχής αυτός που που έχει ή φέρνει καλή τύχη, αυτός που ευνοείται από την τύχη, τυχερός |ευτυχισμένος.
Λίγα λόγια για την Ελένη Καρακατσάνη:
Η Ελένη Καρακατσάνη γεννήθηκε στη Δράμα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Τουριστικές Επιχειρήσεις και στη συνέχεια εργάστηκε επί τριάντα σχεδόν έτη σε ανάλογες επιχειρήσεις στο νησί της Μυκόνου. Υπήρξε ιδρυτικό και δραστήριο μέλος της Λέσχης Ανάγνωσης Μυκόνου της βιβλιοθήκης του συγγραφέα Παναγιώτη Κουσαθανά. Έχει συμμετάσχει σε εργαστήρια δημιουργικής γραφής του Βασίλη Αλεξάκη, Άρη Σφακιανάκη, Δημήτρη Στεφανάκη και Βασίλη Βασιλικού. Πρώτη της εκδοτική εμφάνιση ήταν στην ομαδική έκδοση με τον τίτλο «7.30 στην οδό Μασσαλίας εκδόσεις Οσελότος με τέσσερα διηγήματα. Το 2013 εκδόθηκε η πρώτη της προσωπική συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Μεσσιέ 42» εκδόσεις Οσελότος. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς σε εφημερίδες και περιοδικά των Κυκλάδων αλλά και της Αθήνας, επίσης συμμετείχε σε ομαδικές εκδόσεις όπως η συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο «Σόλωνος 101» εκδόσεις Έναστρον, και η συλλογή διηγημάτων επιστημονικής φαντασίας με τίτλο «Αναζητώντας μίαν άλλη γη» εκδόσεις Πηγή. Διηγήματα, νουβέλες και μυθιστορήματά της αναφέρονται σε ιστορίες ανθρώπων της πόλης, κυρίως της Αθήνας, σε πλαίσια ρεαλιστικά αλλά και φαντασίας, καθώς την γοητεύει ο μαγικός ρεαλισμός αλλά και η επιστημονική φαντασία. Άρθρα της δημοσιεύονται τακτικά στο διαδικτυακό περιοδικό «Σημειωματάριο», ενώ παρουσιάζει νέες κυκλοφορίες μυθιστορημάτων και συλλογών διηγημάτων Ελλήνων συγγραφέων στο περιοδικό «Fractal» και στο περιοδικό «Σημειωματάριο».
Λίγα λόγια από το ΣημειΩματάριο:
Ο Λογοτεχνικός Μαραθώνιος διοργανώθηκε από το περιοδικό ΣημειΩματάριο με γνώμονα τη διάδοση της λογοτεχνίας και την επίτευξη αλληλεπίδρασης μέσω αυτού του κοινού άξονα, δράση που ουδεμία σχέση έχει με διαγωνισμούς και αμειβόμενες προωθητικές ενέργειες
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο έχει θέσει ως όρο για τη συμμετοχή στον Λογοτεχνικό Μαραθώνιο τη σύμπλευση των κειμένων με τους κανόνες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και την άρτια επιμέλειά τους. Ως εκ τούτου, δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο και την εμφάνιση των κειμένων που θα δημοσιευτούν, αν και θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την ταύτισή τους με τους όρους του περιοδικού.
Πηγή φωτογραφίας – βιογραφικού: Ελένη Καρακατσάνη
Επιμέλεια παρουσίασης: Άννα Ρω
