Η Ολγα Πατσούρα Λένη γεννήθηκε το 1966 στα Γιάννενα, όπου και μεγάλωσε. Απέκτησε πτυχίο Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Τεχνολογίας Ηλεκτρονικών Υπολογιστών από την Πολυτεχνική Σχολή Πατρών. Εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και ζει στην Πάργα. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Το 2015 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο ΠΜΣ Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας στη Φλώρινα. Τον Ιούνιο του 2014 συμμετείχε στο συλλογικό έργο «Ποίηση» (εκδ. Δίγαμμα), των διακριθέντων του πρώτου λογοτεχνικού διαγωνισμού «Μίμης Σουλιώτης» με το ποίημα «Ερωτικό». Τον Φεβρουάριο του 2015 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων «Μάτια στο καρφί» (εκδ. Γαβριηλίδης) που αποτελείται από δώδεκα διηγήματα. Τον Σεπτέμβριο του 2015 συμμετείχε στο
συλλογικό έργο «Τριάντα μέρες… “σινιά-κι”» (εκδ. Βάρφης), των μεταπτυχιακών φοιτητών του ΠΔΜ με το διήγημα «Πάτρα Αγκόνα». Το 2017 συμμετείχε στο συλλογικό έργο «Η βιβλιοθήκη μόλις είχε ανοίξει..» (εκδ. Το δόντι), που περιλαμβάνει τα διηγήματα των διακριθέντων στον διαγωνισμό μικροαφnγημάτων από τη Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών, με το διήγημα «Κόκκινο». Τον Δεκέμβριο του 2016 εκδόθηκε η νουβέλα «Όταν ο Άγγελος είχε φτερά» (εκδ. Περίπλους). Τον Οκτώβριο του 2019 εκδόθηκε η συλλογή διηγημάτων «Πικρά σταφύλια» (εκδ. ΑΩ) που αποτελείται από 24 αφηγήματα. ΑΩ Εκδόσεις. Επίσης, κυκλοφορεί από τις ΑΩ Εκδόσεις το νέο βιβλίο της Όλγας Πατσούρα Λένη «ανίΝ».
Σε τριάντα δύο μικρές, εξαιρετικές ιστορίες που μοιάζουν με στιγμιότυπα, το βιβλίο ξετυλίγει τη ζωή μιας γυναίκας από την αθωότητα της κούνιας μέχρι την ωριμότητα. Μια γυναίκα που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου κυριαρχεί ο φόβος και η καταπίεση, με έναν πατέρα που υψώνει τη φωνή του και επιβάλλεται με σκληρότητα και μια μητέρα που παραμένει σιωπηλή και υποταγμένη. Σκηνές από μια ζωή που η ανδρική φιγούρα εμφανίζεται άλλοτε απειλητική, άλλοτε αποθαρρυντική, πάντα όμως κυρίαρχη αναγκάζοντάς την να κρύβει τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το υπερφυσικό θολώνουν, καθώς σχεδόν κάθε γεγονός κρύβει μια αγωνία που ξεπερνά τα λογικά όρια. Κάθε αφήγηση είναι γεμάτη με υπαινιγμούς μεταφυσικού δημιουργώντας μια αίσθηση αγωνίας και ανατροπής που διαπερνά την καθημερινότητα. Εν τέλει μέσα από μικρές αλλά καθοριστικές στιγμές σχηματίζεται το πορτρέτο μιας γυναίκας που παλεύει να βρει τη θέση της σε έναν
κόσμο που τη διαμόρφωσε πριν καν η ίδια προλάβει να ανακαλύψει ποια είναι.
Αν το βασικότερο χαρακτηριστικό σας ταυτιζόταν με κάποιο σημείο στίξης, θα ήταν…
Θα ήταν η άνω τελεία, σαν μια μικρή παύση απαραίτητη για να αποδοθεί το σωστό συναίσθημα σε κάθε μου σκέψη…
Ποιο είναι, κάθε φορά, το εφαλτήριο για τη δημιουργία ενός νέου έργου;
Η ανάγκη του να καταγράφω τις σκέψεις μου είναι έντονη. Σχεδόν καθημερινά γράφω, οπότε οδηγούμαι στη δημιουργία νέου έργου όταν μαζεύονται πολλές καταγραφές που μπορούν να ενοποιηθούν και να ανήκουν στο ίδιο σύνολο. Μου αρέσει να παρατηρώ τις συμπεριφορές γύρω
μου, για αυτό στα βιβλία μου αποτυπώνονται σκηνές από πραγματικές καταστάσεις.
Υπάρχουν συνταξιδιώτες στο συγγραφικό σας ταξίδι;
Οι συνοδοιπόροι στα ταξίδια μου είναι οι ήρωες των καταγραφών μου μέσω της παρατήρησης ή διηγήσεων που έτυχε να ακούσω. Άνθρωποι καθημερινοί που έχουν περάσει δύσκολες στιγμές, συναισθηματικά έντονα φορτισμένες, άνθρωποι που σκέφτονται.
Ως πρώτος αναγνώστης του πρόσφατου έργου σας: «Ανίν», θα λέγατε για αυτό ότι…
Η ανίΝ μπορεί να είναι οποιαδήποτε γυναίκα μεγάλωσε μέσα σε μια πατριαρχική οικογένεια.
Οριοθετήστε μας τα σημεία των οριζόντων του.
Στο βιβλίο ανίΝ, παρουσιάζω τον τρόπο σκέψης που η ηρωίδα επέλεξε να ακολουθήσει, ώστε να γίνει πιο ευχάριστη η καθημερινότητά της μέσα σε μια κοινωνία που οι άντρες βάζουν τα όρια. Στρέφει τη ματιά της στο εσωτερικού του εαυτού της, εκεί που κανείς δεν μπορεί να κλέψει την ελευθερία του να σκέφτεται ό,τι επιθυμεί.
Πόση μυθοπλασία χωράει στην αφήγηση ενός πραγματικού γεγονότος;
Κάθε γεγονός είναι ιδωμένο από την πλευρά των διαφορετικών παρατηρητών. Ακόμη και αυτός που το βιώνει θα μπορούσε να το εξετάσει από πολλές σκοπιές. Η μυθοπλασία στην αφήγηση των γεγονότων είναι αποτέλεσμα όχι μόνο της ανάγκης για δημιουργία μιας ιστορίας, αλλά και στην κατανόηση του γεγονότος. Διαφορετικοί άνθρωποι που βιώνουν το ίδιο γεγονός θα μπορούσαν να το περιγράψουν
εντελώς διαφορετικά. Χωρίς πρόθεση για αλλ0ίωση των γεγονότων. Είναι η δική τους οπτική. Τα διηγήματά μου αποτελούν την δική μου ματιά για την περιγραφή των καταστάσεων που βιώνει η ηρωίδα μου.
Αν ο λόγος ύπαρξης του μυθιστορήματος είναι να συγκρατεί τον «κόσμο του βιώματος» κάτω από έναν αέναο φωτισμό και να μας προστατεύει από τη «λήθη του είναι», η ύπαρξη του δεν είναι άραγε πιο αναγκαία σήμερα από ποτέ;
Μίλαν Κούντερα, «Η τέχνη του μυθιστορήματος»
Ποια είναι η δική σας θέση σχετικά με τον ρόλο του μυθιστορήματος/διηγήματος/ποίησης στο παρόν και το μέλλον;
Όλα τα είδη λογοτεχνικής έκφρασης φωτίζουν σκηνές από την ζωή του χθες, του σήμερα και του αύριο, βοηθώντας στο να κατανοήσει ο αναγνώστης τον τρόπο σκέψης, έκφρασης και αντίληψης των συναισθημάτων που δημιουργούνται μέσα από την βίωση καταστάσεων. Σε κάθε λογοτεχνικό έργο υπάρχει κατάθεση ψυχής. Διαβάζοντας λογοτεχνία ανοίγει ένα «παράθυρο» που αποκαλύπτει στον
αναγνώστη νέες αλήθειες και τον καλεί να ψάξει μέσα του τις δικές του.
Αν ήσασταν προ του διλλήματος να προικοδοτήσετε με κάτι τον κόσμο, τι θα ήταν αυτό;
Θα ήθελα να μην χαθεί η φαντασία που όλοι μας έχουμε όταν είμαστε παιδιά. Και καθώς μεγαλώνουμε, υιοθετούμε την λογική ως την μόνη αλήθεια. Ξεχνούμε να ρωτάμε την ψυχή μας αν συμφωνεί με αυτά που κάνουμε… Και αυτό μας οδηγεί στο να φοβόμαστε να ζήσουμε.
Ένας τίτλος – στίχος ως δείκτης του μέλλοντος;
Τίτλος: «Σε ένα Νεφέλωμα» Όταν η ζωή της ηρωίδας, ξεκινά με τον θάνατο της…
Κι ένας αγαπημένος;
Σε βρίσκει η ποίηση του Τίτου Πατρίκιου
