Σημείωση, Ιώδιο, Απρογραμμάτιστα στο ΣημειΩματάριο της Μαρίας Σωτηροπούλου
Σημείωση
Πρωταρχικά όλα θα τελείωναν.
Ανάμεσα ο κήπος.
Ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο.
Κι οι θαυμαστικές παπαρούνες.
Ενός μεσημεριού τη μέρα .
Αν ήμερη
Κόκκινη.
Ξεχωριστή.
Λίγο εκδρομή.
Μα πάρτε λίγο ήλιο.
Είναι εξαίσιος.
Στο μεγάλο καλάθι, τυλιγμένος σε μπλε τραπεζομάντηλο.
Να κρατηθεί ζεστός.
Να φαγωθεί ζεστός.
Να καίει ζεστός.
Κι ένα ποταμάκι σιγανό κι ήσυχο
Κάπου στο βάθος.
μια μαργαρίτα επίμονη με τραβούσε από το φουστάνι.
Έχουμε κάτι να σε ρωτήσουμε.
Έχουμε κάτι να σε ρωτήσουμε.
Κοιτούσα μακριά στον φράχτη.
Μου φαινόταν αστεία λίγος μέσα σε τόση άνοιξη.
Και γέλασα εντός μου.
Ένας κλέφτης χνουδωτός ξάπλωνε στα χέρια μου και κι αναβόσβηνε
Έτοιμος να πετάξει.
Προς την επιθυμία μου.
Δεν είχε σύννεφα.
Ήταν αφελώς ανέφελη η ώρα.
Περασμένη σαν φωτογραφία.
Τωρινή σαν μουσική.
Κι ένας άσπρος αστερίας κούρδιζε το ρολόι του.
Μέχρι να σημάνει στιγμή.
Ανάμεσα ο κήπος.
Ιώδιο
Χάρτινο το καραβάκι
Και τρεις Τελείες.
Μία σημείωση.
Μία σένα μία για μένα μία για τον κάθε άνθρωπο.
Που αφέθηκε στον πνιγμό του.
Αφέθηκε να πηγαινοέρχεται με τα κύματα.
Αφέθηκε από ψηλά
Κι έπεσε .
Πέτρα.
Έσπρωξες στα άκρα τα νερό.
Κι εγώ δεν φοβάμαι.
Μόνο θλίβομαι.
Και κολυμπάω ως τα ρηχά.
Για ό,τι ρηχό μεγαλοπιάνεται
Μπορώ να κρατάω την ανάσα μου μέχρι να σκάσει .
Μπορώ να με βυθίσω
Ως τα βράχια.
Βουλιαγμένη μέχρι την έξοδο.
Δεν εξοφλούνται όλες οι θάλασσες.
Πνίγονται.
Κι υπάρχουν.
Απρογραμμάτιστα
Ήταν Αύγουστος και μη μιλούσα με τις λέξεις μου.
Ζητούσαν ιώδιο κι εγώ εφημερούσα
Αδιαπέραστη.
Απέναντι μου μία σκάλα.
Κι ένα φως.
Υψοδιψές
Πότε έπαψα να λέω το ύψος θάλασσα;
Πότε είπα συμβιώνουν;
Αντάλλαξα φιλοφρονήσεις με το χάος κι όλο κάτι μέσα μου πνιγόταν.
Με ήξερα.
Ως.
Είχα κάτω από το δέρμα μου ένα αδηφάγο δέρμα.
Κι είπα να με πάω βήμα βήμα.
Ακίνητη.
Μέχρι να.
Πήρα ένα Μη Κεφάλαιο.
Αυτό που φυλάω ακόμα αναμνηστικό υπόμνηση κι αυτάξιο
Κάτσε εκεί και περίμενε με του είπα.
Πρέπει να πάω κάπου να κλάψω.
Πρέπει να αδειάσω ένα σύμπαν.
Πρέπει να ξαναθυμηθώ
Κι ό,τι είναι να ξεχάσω θα έρθει να μας βρει.
Μόνο μη μιλάς.
Αυτό αρκεί.
Σε ό,τι αρκείται.
Κάπως.
Πηγή φωτογραφίας: https://www.facebook.com/maria.sotiropoulou.33
