Η Χρύσα Μαστοροδήμου σπούδασε Παιδαγωγικά, ενώ οι μεταπτυχιακές της σπουδές αφορούν την Ειδική Αγωγή, τη γλώσσα και τη λογοτεχνία. Γράφει από τα εφηβικά της χρόνια και έχει διακριθεί με επαίνους και βραβεία για την ποίησή της από έγκριτους λογοτεχνικούς φορείς. Για το πρώτο της μυθιστόρημα Τα Τεμάχια έλαβε έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, καθώς και ενθαρρυντικές κριτικές. Άρθρα, διηγήματα, ποιήματα, συνεντεύξεις, κριτικές της δημοσιεύονται σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ ποιήματα και διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικές ανθολογίες ποίησης και διηγήματος, καθώς και σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά και ημερολόγια. Έχει εκδώσει τα βιβλία: Διερμηνείς. Ποιητικές επιλογές (εκδόσεις Σκάλα 2009), Κλειδιά στο τραπέζι (ποιήματα, εκδόσεις Οδός Πανός 2018), Τα Τεμάχια (μυθιστόρημα, εκδόσεις Βακχικόν 2021). Ζει και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Λάρισα. Ο βιβλιοπώλης είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της.
Αν τα βασικότερα χαρακτηριστικά σας ταυτίζονταν με κάποιο σημείο στίξης, αυτό θα ήταν;
Το ερωτηματικό και το θαυμαστικό!
Συγγραφέας και λευκή σελίδα. Συγκρουσιακή, δημιουργική σχέση ή τι άλλο;
Νομίζω όλα αυτά μαζί. Η γραφή είναι πάντα μια συγκρουσιακή σχέση με τον εαυτό μας καθώς επιλέγουμε ήρωες διαφορετικούς από εμάς ή κόντρα σε εμάς. Συνάμα αυτό δε μπορεί παρά να είναι δημιουργικό. Η γραφή έρχεται συνειρμικά οπότε θα έλεγα ότι η λευκή σελίδα δεν είναι παρά ο λόγος για να δημιουργήσεις το δικό σου ιδεατό, φανταστικό, μοναδικό δρόμο.
Συνταξιδιώτες στη συγγραφική διαδρομή σας, είναι… ;
Όταν γράφω η πορεία είναι μοναχική αλλά κουβαλώ μέσα μου όλα τα αναγνώσματα μου από τα παιδικά μου χρόνια μέχρι σήμερα από την Άλκοτ, το Λουντέμη, τον Καζαντζάκη, το Νίτσε, τον Κάφκα, τον Κέρουακ, την Έρενμπουργκ, τον Όμηρο, τονΈσσε, το Νερούδα, τον Ν. Χικμέτ, τον Έλιοτ, το Γκόρκι, τον Καζούο Ισιγκούρο, την Όλγα Τοκαρτσούκ και πολλούς – πολλούς άλλους πεζογράφους και ποιητές. Νομίζω ότι δυνατό διαβάζουμε προστίθεται μέσα μας και διαμορφώνει κατά κάποιο τρόπο και εμάς.
Ποιοι λόγοι – δρόμοι σάς οδήγησαν στο νεογέννητο έργο σας;
Η γραφή είναι ανάγκη οπότε η ανάγκη αυτή βρίσκει αργά η γρήγορα τον τρόπο να εκτονωθεί. Ο συγγραφέας δεν επιλέγει πότε θα γράψει, η ιστορία τον επιλέγει και πρέπει να είναι έτοιμος να την αποτυπώσει. Είναι αυτό το μαγικό σημείο που λέγεται έμπνευση.
Δώστε μας τα σημεία των οριζόντων του
Ο Βιβλιοπώλης ξεκίνησε σαν μια ερωτική ιστορία. Αυτό ήταν το πρόσχημα. Είναι πολλά περισσότερα. Η αθέατη ανθρώπινη σκέψη και ψυχή και πόσα λίγα γνωρίζουμε για αυτή. Τα πανανθρώπινα αρχαία ερωτήματα: «τι είναι η ζωή, ο έρωτας, ο χρόνος , ο άνθρωπος» αναδύονται ξανά ενώ η φιλία και η φιλοσοφία καθορίζουν την πορεία του ήρωα. Εκείνο όμως που ήθελα να υπάρχει ήταν μια πρωτότυπη ιστορία με απροσδόκητο τέλος που θα εξέπληττε πρώτα από όλα εμένα ως αναγνώστρια.
Ως πρώτος αναγνώστης του βιβλίου σας θα λέγατε γι` αυτό ότι…;
Είναι ένα δυνατό ψυχογράφημα που μπορεί να θεωρηθεί φιλοσοφικό και υπαρξιακό δοκίμιο και εκπλήσσει τον αναγνώστη με μια πρωτότυπη ανατροπή ενώ κυριαρχεί η ποιητική γλώσσα.
Αν διατυπώνατε μια μοναδική ερώτηση σε συγγραφέα της επιλογής σας αυτή θα ήταν…;
Διαβάζοντας τους Πλανήτες της Όλγα Τοκάρτσουκ θα ήθελα να τη ρωτήσω «γιατί είναι ευλογημένος αυτός που κινείται;»
Και αν δίνατε έναν τίτλο ως δείκτη του παρόντος κόσμου;
Θα απαντήσω με μια φράση -ερώτηση από το Βιβλιοπώλη: «Πόσο δύσκολο σε αυτό τον σύγχρονο κυκεώνα πληροφοριών να βρει ο άνθρωπος τη δική του οντότητα, το δικό του νόημα ύπαρξης και να είναι ευτυχισμένος με αυτό;» Η απάντηση που δίνει ο καθένας/μια ορίζει και το δικό του παρόν.
