Fouilles 5ο μέρος: Ανώμαλη προσγείωση 2
Πέρασαν τρεις μέρες ακόμα. Δούλευαν όλοι όπως και πριν, όμως τις νύχτες βάραινε μια
μελαγχολία. Δεν έκαναν πια αστεία. Ήταν κουρασμένοι, έλεγαν, κι αποσύρονταν στα
δωμάτιά τους.
Την τέταρτη μέρα, εμφανίστηκε κι ο Νικήτας στην ανασκαφή. Κανείς τους δεν τον ρώτησε
κάτι. Πήγε στη θέση του κι άρχισε δουλειά. Είχε φέρει κι ένα μπουκαλάκι ρακή και κάθε
τόσο έπινε μια γουλιά ανέκφραστος, κάτω από τον καυτό ήλιο.
Μετά το μεσημεριανό, ο διευθυντής κι η Τάνια θα συναντιόνταν στην αποθήκη. Τής το
υπενθύμισε και στο πρωινό, μ ένα χαμόγελο.
-Θα σας περιμένω, Τάνια, κατά τις τρεις.
Ανυπομονούσε να δει το εύρημα της Τάνιας, την μικρή οινοχόη, που γι αυτήν μιλούσε
συνεπαρμένη εδώ και μέρες.
Μόλις εγκαταστάθηκαν, η Τάνια ακούμπησε το μικρό αγγείο πάνω στο τραπέζι κι άρχισαν
να το παρατηρούν προσεκτικά. Μετά το καθάρισμα και την έκθεση στον ήλιο, τα χρώματα
είχαν ζωηρέψει αρκετά. Κυριαρχούσαν το μπλε και το κεραμιδί και διακρίνονταν λίγες
πινελιές από μαύρο και βαθύ κυπαρισί. Πάνω στο σώμα του αγγείου, δύο ζωηρά μπλε
δελφίνια, ένα από κάθε πλευρά, τινάζονταν περήφανα και το καμπύλο σώμα τους κάλυπτε
την μεγαλύτερη επιφάνεια του πεδίου.
-Δείτε την! Δεν είναι υπέροχη:
Ο διευθυντής την κοίταξε χαμογελαστός και άνοιξε το τετράδιο για να διαβάσει όσα είχε
γράψει η Τάνια για να περιγράψει το εύρημά της. Κι εκεί ήταν που το χαμόγελο άρχισε να
σβήνει και τα φρύδια του να συνοφρυώνονται.
-Προσοχή, Τάνια! Έχετε εντελώς παρανοήσει. Περιγράφετε το αγγείο, δίνετε τις διαστάσεις,
μιλάτε για την ποιότητα του αργίλου, για το ώριμο ή ενδεχομένως απλοϊκό σχέδιο και μετά
στοπ. Τελεία και παύλα. Η δουλειά του αρχαιολόγου, πρέπει να σάς πω, είναι εντελώς ξηρή
και στεγνή.
Η κοπέλα αποπειράθηκε να πει κάτι, αλλά εκείνος δεν την άφησε να συνεχίσει.
Ο αρχαιολόγος, Τάνια, ανακαλύπτει, περιγράφει, προσδιορίζει, όσο είναι δυνατόν, την
χρονολογική περίοδο κι έπειτα αφήνει κάτω την πένα και σωπαίνει. Δεν δίνω δεκάρα για τα
αισθητικά σας σχόλια και τις παρατηρήσεις σας. Ούτε για την συγκίνησή σας. Μετά από
αυτά, περνάτε την σκυτάλη στους ιστορικούς τέχνης, στους τεχνοκριτικούς και σ όποιους
άλλους. Με καταλαβαίνετε, ελπίζω. Δεν είναι δουλειά του αρχαιολόγου να προσθέτει τα
προσωπικά του συναισθήματα στην παρουσίαση ενός αντικειμένου. Δεν γράφουμε
εκθέσεις ιδεών εδώ.
Η Τάνια ψελλίζει μία συγνώμη, νιώθει αμήχανη, ανυπομονεί να δει τον διευθυντή να
φεύγει.
Όταν πια εκείνος ανοίγει την πόρτα της αποθήκης, γυρίζει προς το μέρος της μ’ ένα
χαμόγελο συμπαράστασης.
-Μην στενοχωριέστε, Τάνια, Όλοι στη νιότη μας, πρέπει να περάσουμε από ένα πρώτο
βάπτισμα του πυρός. Καλή συνέχεια στη δουλειά σας.
Τον ευχαριστεί και μένει μόνη στην αποθήκη, αυτή και η μικρή της οινοχόη.
Κι όμως, τα μπλε δελφίνια που τεντώνουν το καμπυλωτό κορμί τους, ζωγραφισμένα από
τον Μινωίτη μια στιγμή πριν ξαναβουτήξουν στην θάλασσα, είναι υπέροχα! Έχει δει κι
εκείνη μερικές φορές, όταν ταξιδεύει με πλοίο, δελφίνια να πετιούνται στραφταλιστά πάνω
από την επιφάνεια των κυμάτων και να ξαναβουτούν μέσα στη θάλασσα. Ο ανώνυμος
Μινωίτης πρόλαβε κι απαθανάτισε αυτήν την στιγμή. Κι η Τάνια του σήμερα, νιώθει να
συγκινείται ακριβώς το ίδιο με κείνον. Κανείς δεν μπορεί να τής πάρει αυτή την συγκίνηση.
-Είναι φυσικό, σκέφτεται. Η φύση με την ομορφιά της, η πλάση με τα πλάσματά της,
μπορούν να μαγεύουν με τον ίδιο τρόπο, έναν Μινωίτη άνθρωπο κι έναν σύγχρονο! Το
θαύμα της ζωής! Δεν μπορώ να πάψω να έχω συναισθήματα επειδή είμαι αρχαιολόγος.
Αποφάσισε τότε να έχει δύο ημερολόγια. Ένα για τις ανασκαφές, ξηρό και στεγνό, που δεν
θα της ανήκει. Θα ανήκει σ όλη την ομάδα κι εκείνη απλώς θα το ενημερώνει με όλα τα
απαραίτητα τεχνικά στοιχεία.
Ένα δεύτερο ημερολόγιο – ανασκαφών κι αυτό – που θα είναι ολόδικό της κι όπου θα τού
εμπιστεύεται τα συναισθήματα, τις εντυπώσεις κι όσα άλλα δεν επιτρέπεται να γράφει στο
επίσημο ημερολόγιο.
-Χωρίς να μετρήσω και το τρίτο τετράδιο που φυλάω στο κομοδίνο μου, όπου σημειώνω
τις λέξεις της γαλλικής argot.
Τώρα πια, καθησυχασμένη, είναι έτοιμη να γυρίσει στο πόστο της, κοντά στον Μανούσο και
στο Νικήτα.
Πάνω στην πάνινη καρέκλα της, την περιμένει ένα γράμμα από τον Μάνο. Βιάζεται να το
ανοίξει.
Καταπληκτικά νέα! Ο Μάνος και ο Γιάννης έχουν βγάλει εισιτήρια για το πλοίο Κνωσσός. Σε
πέντε μέρες, την Κυριακή πρωί, φθάνουν στο λιμάνι του Ηρακλείου!
https://simiomatario.gr/category/simiomatografoi/simeiomatario-tis-manias-fertaki
