Η ποίηση ποτέ δεν σιωπά: `Υμνος προς τα αποδημητικά πουλιά των Τεμπών
Ποιητές και ποιήτριες από όλη την Ελλάδα καταθέτουν το μήνυμά τους για να συντεθεί ο ύμνος – κατευόδιο προς τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών αλλά και φυλαχτό για τον αγώνα όλων αυτών των ανθρώπων που θα θρηνούν εσαεί τους αγαπημένους τους.
Ο ύμνος ως ελάχιστος φόρος τιμής, θα αποτελεί ένα έργο εν προόδω, όσο οι ποιητές θα μιλούν και θα μιλούν μέχρι αυτός ο κόσμος να γίνει ο παράδεισος και όχι η κόλασή μας. Γιατί αν θέλουν οι λέξεις, βρίσκουν τον δρόμο, όταν τα δάχτυλα βουτηγμένα στο λιτό μέλος της ψυχής, τις οδηγούν.
Η Κατίνα Βλάχου καταθέτοντας ένα ακόμα ποίημα για τον “Ύμνο προς τα αποδημητικά πουλιά των Τεμπών”, τροφοδοτεί αυτό το εν προόδω έργο, ώστε να παραμείνει ένας άσβηστος πυρσός της συλλογικής μας μνήμης.
ακόμα ανήσυχα τα όνειρά τους ταξιδεύουν
στο σύμπαν
στους ώμους
για να ξεχωρίζουν
έχουν πολύχρωμες έχουν φτερούγες
δυο χρόνια τρέχουν στου ουρανού τις ράγες
από ψηλά μας βλέπουν και απορούνε
πώς είναι
εδώ που εμείς ακόμα ζούμε
όλα ίδια
H Κατίνα Βλάχου γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Παρίσι και άσκησε το επάγγελμα στην Γερμανία και την Ελλάδα. Από το 1988 ζει στην Κέρκυρα. Έχει γράψει από το 1996 μέχρι σήμερα 12 βιβλία –μυθιστόρημα, διήγημα, νουβέλα και ποίηση. Συμμετείχε με ολιγόστιχα ποιήματα σε δύο λευκώματα φωτογραφίας. Έχει εκδώσει μαζί με φίλους ποιητές συλλογές ποίησης στην Ελλάδα και την Γαλλία. Δημοσιεύει πεζά και στίχους σε λογοτεχνικά περιοδικά και βιβλία της έχουν μεταφραστεί στην αγγλική, γαλλική και αλβανική γλώσσα.
