Βίκη Κοσμοπούλου: “Το απέναντι”
Διήγημα για τον Λογοτεχνικό Μαραθώνιο: “Το τείχος της ευτυχίας”
Προχωρούσαμε στοιχισμένοι. Είχαμε πάρει το μακρύ μονοπάτι. Ήμασταν πεπεισμένοι ότι ο ήλιος θα τηρούσε την υπόσχεσή του να ανατείλει κάποτε στα δεξιά μας. Μα ήταν φαίνεται ακόμα νωρίς. Πορευόμασταν στα τυφλά, σ΄ αυτό το ρυάκι που σχημάτιζε ο πρώτος. Δεν μπορούσα να υπολογίσω πόσο μακριά ήμουν από αυτόν, ούτε να ξέρω τι ήταν αυτό που τον οδηγούσε. Τους είχα ακολουθήσει κάποιες ώρες πριν, μπορεί και μέρες- η αίσθηση του χρόνου είχε πια χαθεί. Η ανακοίνωση εξακολουθούσε να ακούγεται από ένα μεγάφωνο. Δεν έλεγε να σωπάσει. Καλούσε όποιον ήθελε να ενωθεί μαζί μας. Η αλλόκοτη φωνή έλεγε να έχουν μαζί τους τα απαραίτητα. Την άκουγα μες στο κρανίο μου να πάλλεται θριαμβευτικά. Και τα βήματά μου συντονίζονταν στο ρυθμό της. Σαν όλο μου το κορμί να συντονιζόταν στο ρυθμό της. Ένα πράγμα αλλιώτικο, πρωτόγνωρο, μα ταυτόχρονα γνώριμο, σαν να το γεννούσα από κάθε τι μέσα μου. Κρατούσα στο χέρι μου τα απαραίτητα για μένα. Δεν μπορούσα να ξέρω τότε τι κρατούσαν οι υπόλοιποι. Περπατούσαμε ακούραστοι και αποφασισμένοι. Έτσι τουλάχιστον ένιωθα. Ίσως κάποιοι να είχαν ξεστρατίσει, αλλά δεν μπορούσα να το ξέρω. Ίσως και να τους είχαν εμποδίσει όσοι τους είχαν δει να κιοτεύουν. Άκουγα όμως βήματα και ανάσες, και είχα μια σιγουριά ότι στο τέλος θα φτάναμε όλοι μαζί. Μύριζα το υγρό χώμα που πατούσαμε και το ξύλο. Αισθανόμουν και την υγρασία των κορμιών που έφερνε ο αέρας. Ανάκατα ερχόταν μια μυρωδιά από λουλούδια. Μια ελπίδα ότι κάπου θα καταλήγαμε πιάστηκε στο χνώτο μου. Η φωνή στο κεφάλι μου άρχισε να μπλέκεται με ένα τραγούδι. Ποιο ήταν δεν θυμάμαι, μπορεί και να το έφτιαχνα εκείνη την ώρα. Μπορεί να ήταν δικό μου. Παράξενο, γιατί δεν ξέρω να φτιάχνω μουσική. Το πρώτο φως της μέρας είχε αρχίσει να έρχεται στο μέρος μας. Έβλεπα σχεδόν καθαρά. Μα δεν ήταν κανείς μπροστά μου. Ήμουν ο πρώτος. Σάστισα. Σταμάτησα. Σάστισαν, σταμάτησαν και οι άλλοι πίσω μου. Στο χέρι μου κρατούσα μια πυξίδα. Ξεκίνησα. Ξεκινησάμε. Σε λίγο μπροστά μας φάνηκε ένα τείχος. Με τα απαραίτητα αρχίσαμε να το ξύνουμε, να το τρυπάμε, να το γκρεμίζουμε. Ώσπου φάνηκαν τα λουλούδια που την μυρωδιά τους είχε φέρει εκείνος ο αέρας. Σκαρφαλώναμε στα χαλάσματα, γδέρναμε τα πόδια και τα χέρια μας, βσανίζαμε τις ανάσες μας. Περάσαμε στο απέναντι. Προχωρούσαμε ευτυχισμένοι.
Λίγα λόγια για την Βίκη Κοσμοπούλου:
H Βίκη Κοσμοπούλου γεννήθηκε στο Μόντρεαλ. Φοίτησε στο τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου «Ψυχολογία και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας». Εργάζεται ως ψυχολόγος στο δημόσιο τομέα.
Έχουν εκδοθεί δύο βιβλία της. ‘Εκτη και άλλες αφηγήσεις (εκδ. Εύμαρος, 2022) και Το τσόφλι (εκδ.Κέδρος, 2018).
Διηγήματά της περιλαμβάνονται στα συλλογικά έργα: Μνήμη και αναδημιουργία (εκδ. 24Γράμματα, 2022), 200 χρόνια τώρα (εκδ.Μεταίχμιο, ebook, 2021), Συνομιλίες με πρόσωπα του 1821 (24γράμματα, 2021), Με μία σχεδία (εκδ.Παρατηρητής, 2020), Μεσσηνιακές δημιουργίες (εκδ. 24γράμματα, 2020), Εάν δεν είμεθα τρελοί, δεν εκάναμεν την επανάστασιν (εκδ. Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος και Εθνικού Ιστορικού μουσείου της, 2019*), Απίθανες ιστορίες της πόλης μας (εκδ. Iwrite, 2015), Μια εικόνα, χίλιες λέξεις (τόμος α΄ και β΄, εκδ. Τοβιβλίο, 2016, 2014). Το διήγημα της “Μια απίθανη πόλη” δραματοποιήθηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Διηγήματα, ποιήματα και βιβλιοπαρουσιάσεις της δημοσιεύονται στις λογοτεχνικές ιστοσελίδες oanagnostis.gr, culturebook.gr, τοβιβλίο.net και στο greekpoetics.gr. Συνεργάζεται με το περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΑ.
Λίγα λόγια από το ΣημειΩματάριο:
Ο Λογοτεχνικός Μαραθώνιος διοργανώθηκε από το περιοδικό ΣημειΩματάριο με γνώμονα τη διάδοση της λογοτεχνίας και την επίτευξη αλληλεπίδρασης μέσω αυτού του κοινού άξονα, δράση που ουδεμία σχέση έχει με διαγωνισμούς και αμειβόμενες προωθητικές ενέργειες
Το περιοδικό ΣημειΩματάριο έχει θέσει ως όρο για τη συμμετοχή στον Λογοτεχνικό Μαραθώνιο τη σύμπλευση των κειμένων με τους κανόνες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και την άρτια επιμέλειά τους. Ως εκ τούτου, δεν φέρει καμία ευθύνη για το περιεχόμενο και την εμφάνιση των κειμένων που θα δημοσιευτούν, αν και θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για την ταύτισή τους με τους όρους του περιοδικού.
Πηγή φωτογραφίας & βιογραφικού: Βίκη Κοσμοπούλου
Επιμέλεια παρουσίασης: Άννα Ρω
