Μαρία Σωτηροπούλου: Να έβρεχε φως
Εκτός προγράμματος, αφήνω τα σύμβολα κι ακολουθώ την εξήγηση.Σκέφτομαι συχνά.Πιο συχνά απ' όσο αντέχω, σε μία πόλη που δεν θέλει…
Εκτός προγράμματος, αφήνω τα σύμβολα κι ακολουθώ την εξήγηση.Σκέφτομαι συχνά.Πιο συχνά απ' όσο αντέχω, σε μία πόλη που δεν θέλει…
Περπατούσα εκείνο το πρωί.Προς τη θάλασσα περπατούσα.Λίγο παιδί, σχεδόν ολόκληρη πια χαμένη υπόθεση κάτω από τον ήλιο.Απλωμένη στον αέρα η…
Ένα παλιό τραγούδι κρέμεται στα δέντρα.Παραφυλάω.Πατάω σιγά.Γυμνάζω τα νύχια μου.Γδέρνοντας τις μέρες μου.Πέφτω και σηκώνομαι.Και γλύφω τον ήλιο αδέσποτο κι…
Εμβόλιμα Η γωνιά αυτή, φιλοξενεί τα ποιήματα μου. Σα να λέμε την παύση και τον ήχο μου. Αυτές τις μέρες,…
Ξύπνησα. Βιαστικά φόρεσα το πρωινό όνομα μου. Αφού πρώτα έριξα μπόλικο νερό στο όνομα σου που κοιμήθηκε μαζί μου, μέχρι…
Έχω να πω πολλά.Γι' αυτό σωπαίνω.Πίσω από τη θάλασσα.Τι σημαίνει πνιγμός.Και που είναι η αταξίδευτη βαρκούλα μου.Εντός μου τη λένε.Εκτός…
Προσδοκώ. Μία άνοιξη. Ζωγραφίζω βήματα. Κι αφήνω μία μαργαρίτα ορθάνοιχτη, ενδεχόμενη. Υπενθύμιση. Υπόσχεση. Συγγνώμη κύριε. Μήπως είδατε κάτι ν' ανθίζει;…
Ο κόσμος που μου στείλατε έχει κατασκευαστικό λάθος.Θέλω τώρα, αμέσως να μιλήσω μ' έναν αρμόδιο. Το ξέρατε εσείς πως την…
Θα ήθελα να είμαι μια μέρα του καλοκαιριού.Μπλε και φωτεινή.Η ίσως μια βαρκούλα.Ταξιδιάρα κι ελεύθερη.Ιδανικά θα ήθελα να είμαι κόκκινο…
Γυμνό γεύμα, το αποκατεστημένο κείμενο του Ουίλιαμ Μπάροουζ Με τη ματιά ενός αναγνώστηΠαρουσίαση για το Σημειωματάριο: Μαρία Σωτηροπούλου Αυτόματοι συνειρμοί…