Λευκό, γράφει και αφηγείται η Μαρία Σωτηροπούλου
Λευκό
(Εν)
-Τι σημαίνει για σας άνοιξη;
“Μικρά στρογγυλά γράμματα
Λίγο στριφογυριστά
σύμφωνα στο ενδεχόμενο
Λίγο μουτζούρα στο ωμέγα τους.
Οπωσδήποτε κτήτωρ.”
-Ποιο μάθημα είναι το αγαπημένο σας;
“Ένα μεγάλο σουσαμένιο διάλειμμα.
Αυτό τα λέει όλα.
Όπως θα έπρεπε να είναι.
Απέραντα.”
-Ποιον αγαπάτε;
“Ακατάλληλους.
Αλληλένδετα.
Αλυσιδωτά.
Και διάφανα.
Διαρκώς.
Ακαταλλήλους
Αλόγιστα
Συλλογιστά
Ακαταλόγιστα.”
-Ποιο μάθημα μισείτε;
“Τους αριθμούς.
Τον έναν.
Τη βολή επί σκοπού.
Τη λάθος ορθογραφία στην ανάγνωση
Του κάθε ενός.”
-Γιατί διαλέξατε αυτό το ψευδώνυμο;
“Τα ψευδώνυμα μας διαλέγουν.
Τα ψεύδη τα διαλέγουμε.
Μου περίσσευε ένα Μη
Κι έληγα σε άλφα.
Ήταν απλά μαθηματικά.”
-Τι εύχεστε;
“Ειδικά κι αόριστα.”
-Πως θα σας περιέγραφαν όσοι σας ξέρουν;
“Δεν απαντώ.
Ετεροχρονισμένα.”
-Αν ήσασταν ένα τραγούδι ποιο θα ήσασταν;
“Και για τι.”
-Τι θέλετε να γίνετε όταν μεγαλώσετε;
Αν.
Για πάντα.
Για όλα.
Και τέλος.”
-Αν ήσασταν κτήτωρ τι θα ελευθερώνατε;
‘Ο,τι.
Όποιον.
Όλους.
Εμένα.
Εσένα
Εσάς.
Τις λέξεις.”
Μου.
Πηγή φωτογραφίας: https://www.facebook.com/maria.sotiropoulou.33
